Με θέα που κόβει την ανάσα

Η ΘΕΑ προς όλες τις πλευρές, το χωριό Κουμπουριανά και την κορυφή Καράβα, κόβει την ανάσα, ενώ στα αυτιά ηχεί, έστω και από μακριά, η βοή του ποταμού Πετριλιώτη. Αυτό είναι το σκηνικό που θα συναντήσετε σε υψόμετρο περίπου 800, στη Μονή Σπηλιάς όπως τη λένε όλοι παρ΄ ότι είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Ίσως επειδή μοιάζει με πέτρινη αετοφωλιά, έτσι όπως βρίσκεται σκαρφαλωμένη στο τοίχωμα του φαραγγιού που διαρρέει ο Πετριλιώτης. Η Μονή ιδρύθηκε πιθανόν το 1604, όταν οι μοναχοί Αθανάσιος και Παρθένιος έχτισαν τη μικρή εκκλησία που σήμερα αποτελεί το καθολικό της. Το 1736 χτίστηκε και δεύτερη, μεγαλύτερη εκκλησία, την οποία αγιογράφησε ένα χρόνο μετά ο ζωγράφος Θεόδωρος από τη Μεγάλη Βλαχία (Ρουμανία). Όπως πολλά ελληνικά μοναστήρια, η Σπηλιά έπαιξε σημαντικό ρόλο στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, κατά την ελληνική Επανάσταση και στα ταραγμένα χρόνια που ακολούθησαν την Απελευθέρωση. Το 1867 ξεκίνησε από εδώ μία από τις εξεγέρσεις για την απελευθέρωση της Θεσσαλίας και είχε την έδρα της η επαναστατική κυβέρνηση.