Με το έτσι θέλω!

Ο αφηγητής σπιντάρει μέχρι τέλους. Σ΄ αυτό τον βοηθά η γλώσσα του, μια γλώσσα πολυστρωματική, νεανική, γρήγορη, που αποδίδει τον μούλτι κούλτι χαρακτήρα της σκέψης του και τον θύλακο της μη θεσμοθετημένης κουλτούρας, εντός της οποίας αναπτύσσεται. Η μετάφραση παρακολουθεί αυτό το αναβράζον γλωσσικό μείγμα. Οι αφηγηματικοί χρόνοι ανακατεύονται, η σκέψη του αφηγητή παρεμβάλλεται στον χειμαρρώδη λόγο του. Ο Τζας αξιοποιεί τις ακαδημαϊκές γνώσεις του (κυρίως τις μαθηματικές και οικονομικές), για να κατανοήσει τον κόσμο που τον περιβάλλει: το τρενάκι της παραοικονομίας, το απαγορευμένο αλλά πολυπόθητο σεξ, την αστική νεανική κουλτούρα που διαμορφώνει τα πάντα. Δεν ξέρω αν το βιβλίο είναι «αυθεντικό» ή αν αποδίδει με ρεαλιστική ακρίβεια μια κοινωνική πραγματικότητα. Όμως φτιάχνει έναν κόσμο και σε βάζει, με το έτσι θέλω, μέσα.

Έναν κόσμο για τον οποίο συζητάμε πολύ και για τον οποίο δεν ξέρουμε τίποτα.

Στη χώρα μας ίσως γραφτούν αντίστοιχα μυθιστορήματα, όταν τα παιδιά των Ρώσων και των Αλβανών μεταναστών, που γεννήθηκαν στη χώρα μας, εκδώσουν τα πρώτα βιβλία τους. Κι αυτό θα το κάνουν- είτε τους επιτρέψουμε να κρατήσουν στις παρελάσεις τη σημαία είτε όχι.