δίκτυο

Χρωματιστά κουφέτα

Το είχα ομολογήσει. Και αμαρτίαν ουκ έχω. Έναν χρόνο τώρα έπηξα στον σύγχρονο χορό- από μοντέρνο μέχρι μεταμοντέρνο. Τι Φεστιβάλ Αθηνών και Λούκος, τι Φεστιβάλ Καλαμάτας και Βίκυ Μαραγκοπούλου, τι «2» του Παπαϊωάννου, ε, την είχα νιώσει τη στέρηση του τουτού και της πουέντ- τόσα χρόνια, εθισμός είναι αυτός στα «σκληρά» στο Ηρώδειο, με «Ζιζέλ» και δώσ΄ του πάλι «Ζιζέλ»… Οπότε «Η ωραία κοιμωμένη» έφτασε στην κατάλληλη στιγμή. Και επιπλέον το επίπεδο της παράστασης που μας ήρθε στο λαμπρό «Παλλάς» ήταν τόσο καλό, που καθόλου δεν μετάνιωσα και να λέω «Θέλω Κριστιάν Ριζό και “Ή το πηγάδι ήταν βαθύ ή έπεφταν πολύ αργά, γιατί είχαν τον χρόνο να δουν τριγύρω”». Το Μπαλέτο του Κρεμλίνου, αν και νεώτατο, είναι, τελικά, ένα υψηλού επιπέδου συγκρότημα. Που χάρηκα, από την απόσταση των θεωρείων, τα άψογα σύνολά του, τα πα ντε ντε και τα πα ντε τρουά του. Όπως χάρηκα τον τρόπο που ο επικεφαλής του, Αντρέι Πετρόφ, αναβίωσε τη χορογραφία-κομψοτέχνημα του Μαριούς Πετιπά. Όπως χάρηκα τα ζωγραφιστά, δαντελωτά σκηνικά, που η σκηνή του «Παλλάς» επέτρεπε να απλωθούν εν όλη τους τη… μεγαλοπρεπεία. Όπως χάρηκα τα κοστούμια με τα φλούο χρώματα- σαν χρωματιστά κουφετάκια, μοβ και κόκκινα, κίτρινα, και πράσινα, και μπλε. Όπως χάρηκα την (τον)

απολαυστική αρσενική κακιά μάγισσα Καραμπός του Τιμούρ Σαφιγκούλιν, με τη «σπασμένη» κίνηση πάνω στις πουέντ, αλλά και σε μπαστούνι. Το πρωταγωνιστικό ζευγάρι, η πριγκίπισσα Αυγή- Αλεξάντρα Τιμοφέεβα και, κυρίως, ο πρίγκιπας Ντεζιρέ (τι όνομα κι αυτός, εντελώς παρεξηγήσιμο…)- Μαξίμ Αφανάσιεφ- ήταν βέβαια και το ζευγάρι της τρίτης διανομής αυτό που είδα- δεν ανήκε στην κατηγορία «κορυφαίοι». Αλλά το σύνολο με αποζημίωσε. Πλήρως.


Ο Νταλί και η Λευκή

Μου λέει η Λευκή Χριστίδου, ένας απίστευτος συνδυασμός θεσπέσιων ματιών και δαιμόνιου μυαλού επεξεργασμένου από εργαλεία φυσικής, ανθρωπολογίας και οδοντιατρικής: «Μη χάσεις τη “Διάσταση του Νταλί” και την “Ερμηνεία της Κοπεγχάγης”». Έτσι, έπεσα πάνω στον συναρπαστικό κόσμο του 2ου Φεστιβάλ Επιστημονικών Ταινιών. Έτσι, έπεσα πάνω στη Φούλη Λεανδρή, την ψυχή του Φεστιβάλ. Κι έτσι, έπιασα τον εαυτό μου ν΄ απολαμβάνει εικόνες, αληθινές και μαγικές. Έτσι, κατάλαβα τον ενθουσιασμό της Λευκής: «Βρεθήκαμε», μου λέει σαν μέλος της προκριματικής, «σε μεγάλο δίλημμα. Όλες ήταν τουλάχιστον του 8, αλλά αναγκαστήκαμε με βαριά καρδιά να κόψουμε τις μισές». Τι να πω; Προλάβετε.. Υπάρχει ακόμα καιρός. Μέχρι τις 22 του μηνός στην Ελληνοαμερικανική Ένωση (Μασσαλίας 22), κάθε μέρα από τις 4 το απόγευμα και μετά. Φυσικά, η είσοδος δωρεάν. Δεν το ξέρατε; Τα σπουδαία, όπως το φως, ο έρωτας, είναι δωρεάν. Αρκεί να έχεις μάτια, μυαλό και καρδιά!


Μουσική σαν παραμύθι

Η «Μουσική Εκδρομή με τον Αίσωπο», που έφερε μαθητές δημοτικών σχολείων σε επαφή με τα όργανα της ορχήστρας, ολοκληρώνεται σήμερα το πρωί με συναυλία της Καμεράτα, Ορχήστρα των Φίλων της Μουσικής, στην Αίθουσα Δημήτρης Μητρόπουλος. Μια εξαιρετικά παραγωγική σειρά εκδηλώσεων της Καμεράτα, που έκανε τη μουσική παραμύθι.


Μουσική απώλεια

Σε ηλικία 96 ετών έφυγε η μουσικοκριτικός- δημοσιογράφος Λίλυ Αλέκου Δράκου. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης. Για έξι δεκαετίες συνεργάστηκε ως μουσικοκριτικός στις εφημερίδες «Αθηναϊκή», «Καλλιτεχνική», «Νέα Πολιτεία», «Βραδυνή», «Ελεύθερος Τύπος». Σε δική της έμμετρη μετάφραση είχε παρουσιαστεί στο Βιεννέζικο Κρατικό «Μπουργκτεάτερ» το έργο του Γιάννη Ρίτσου «Χρυσόθεμις». Η κηδεία της γίνεται στις 15.00 στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.