Η αναπλήρωση των μαθημάτων στα ΑΕΙ

Η κ. Ευγενία Σαρηγιαννίδη, φοιτήτρια Παντείου, γράφει για τη «fast food» αναπλήρωση των μαθημάτων στα ΑΕΙ και την έλλειψη αντίδρασης φοιτητών και καθηγητών:

«Επιχειρώντας να είναι μέσα στο πνεύμα των ημερών, τα ΑΕΙ της χώρας αποφάσισαν την ανάσταση των νεκρών πανεπιστημίων και των παραλίγο απολεσθέντων εξαμήνων και εξεταστικών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το Πάντειο Πανεπιστήμιο.

Με απόφαση της Συγκλήτου καθορίστηκε η «fast food» αναπλήρωση μαθημάτων, χαμένων κατά τα 3/4 τους. Για το Πάντειο η ολοκλήρωση του χειμερινού εξαμήνου θα πραγματοποιηθεί μέσα σε 10 μέρες (11-21/4), ενώ το εαρινό εξάμηνο θα διαρκέσει 2 μήνες (από 23/4- 23/6). Όσον αφορά τις εξεταστικές, εκείνη του εαρινού εξαμήνου θα διεξαχθεί μέσα σε 2 εβδομάδες (25/6-7/7) κι εκείνη του χειμερινού μέσα σε τρεις εβδομάδες (9/7- 31/7). Το προαναφερθέν σουρεαλιστικό πρόγραμμα που βαφτίζει εξάμηνα τα δίμηνα και αναπληρώνει μαθήματα έπειτα από τρεις μήνες πνευματικής ξηρασίας έρχεται να προσυπογράψει και αυτό με τη σειρά του τους “ειλικρινείς και επίπονους αγώνες” των φοιτητών και των καθηγητών τους. Αλήθεια, πού να βρίσκονται οι προστάτες και οι υποστηρικτές της “αληθινής εκπαίδευσης, που ούτε εκπτώσεις υφίσταται, ούτε ξεπουλιέται” να βγουν στον δρόμο και να βροντοφωνάξουν πως “η γνώση δεν είναι εμπόρευμα”. Μήπως εννοούσαν και δεν το είχαμε καταλάβει πως “η γνώση είναι ένα εμπόρευμα, του οποίου πρέπει να κατέχουμε το μονοπώλιο;”. Και το “πολλά υποσχόμενο φοιτητικό κίνημα” δεν θα έπρεπε να διαμαρτυρηθεί εντόνως και να μην επιτρέψει να συμβεί ο εξευτελισμός της διαδικασίας του μανθάνειν με γνώσεις σε οικονομικές συσκευασίες συμπυκνωμένες σε μορφή χαπιού; Τα πτυχία, για την αξία των οποίων φοιτητές και διδάσκοντες τόσο πολύ απέδειξαν ότι κόπτονται, τι αντίκρυσμα θα έχουν και πόσο θα καλύπτουν στην πραγματικότητα το εκπαιδευτικό και γνωστικό αντικείμενό τους; Δεν προσβάλλει μια τέτοια συγκλητική απόφαση την ευαισθησία τους σχετικά με την επιστήμη που σπουδάζουν; Δεν θα έπρεπε το φοιτητικό κίνημα με τις “καλές προθέσεις” και τα βαρύγδουπα συνθήματα να φέρει ως θέμα συζήτησης στις Γενικές Συνελεύσεις του και να στηρίξει με ανάλογη επαναστατική δράση τον πόλεμο κατά της εξαχρείωσης της Παιδείας, της Επιστήμης και της Εκπαίδευσης;

Αν όλα αυτά έγιναν για να λουφάξουν καταληψίες και απεργοί ακριβώς τη στιγμή που η Παιδεία υφίσταται τη χαριστική βολή με συγκλητικές αποφάσεις σαν του Παντείου και άλλων Πανεπιστημίων, φαίνεται πως το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι η Εκπαίδευση, αλλά η βολή μας. “Επανάσταση, Παιδεία, Επιστήμη, Πτυχία κ.λπ. χωρίς κόστος”, βροντοφωνάζει η γενιά που καπηλεύεται κινήματα, επαναστάσεις, πολιτικές ιδεολογίες (συνήθως αριστερές), για να προσδώσει λίγο περισσότερο σασπένς στην κυνική πτυχιοποίηση και συντηρητικοποίησή της».