«Ευτυχώς, βρίσκουμε φίλους στην Ευρώπη»

Η φιλία- μουσική και πολιτική- στην Ευρώπη, οδηγεί τον Γκόραν Μπρέγκοβιτς στον «γάμο» μιας τσιγγάνικης με μια συμφωνική ορχήστρα για το έργο «Συγγνώμη, από δω πάνε για το μέλλον;»
«Το μέρος από το οποίο προέρχομαι έχει τραγική ιστορία, γιατί είναι το μοναδικό σημείο στην Ευρώπη όπου επί αιώνες συγκρούονταν τρεις θρησκείες: ο Καθολικισμός, η Ορθοδοξία και το Ισλάμ. Το νέο έργο μου είναι βασισμένο σε έναν διάλογο που αρχίζει από τη σύγκρουση και φτάνει ώς τη συμφιλίωση, κι έχει τρία μέρη: τρεις επιστολές σε τρεις προφήτες- ελπίζω να μη με θεωρήσουν βλάσφημο. Μια προσπάθεια επικοινωνίας και συμφιλίωσης, με μια “γλώσσα” που οι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν για να επικοινωνήσουν πριν από την έναρξη της Ιστορίας». Ο Γκόραν Μπρέγκοβιτς θα εμφανιστεί ακόμη μια φορά στην Ελλάδα, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, αύριο, για να παρουσιάσει σε πρώτη εκτέλεση το τελευταίο έργο του «Συγγνώμη, από δω πάνε για το μέλλον;», το δεύτερο μέρος (όπως εξηγεί) της Λειτουργίας «Μy Ηeart has become tolerant» (Η καρδιά μου έγινε ανεκτική) που είχε παρουσιάσει το 2002 στην εκκλησία St Dennis (έξω από το Παρίσι) και το οποίο είχε και πάλι ως επίκεντρο το θέμα της συμφιλίωσης.

Βασισμένη στη μουσική παράδοση των

ΙΝFΟ

«Συγγνώμη, από δω πάνε για το μέλλον;» στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (Βασ. Σοφίας και Κόκκαλη, τηλ. 2107282.333),
αύριο στις 20.30. Εισιτήρια:
60, 43, 30,16 και 10 (φοιτητικό) ευρώ.

Βαλκανίων, η μπάντα του Wedding and Funeral Βand (Συγκρότημα για Γάμους και Κηδείες, δηλαδή) συναντιέται με την ορχήστρα σύγχρονης μουσικής Αbsolute Εnsemble, υπό τον Κρίστιαν Τζάρβι. «Αν φανταστούμε ότι εγώ, με την Wedding and Funeral Βand, αντιπροσωπεύω έναν πνευματικό κόσμο που βρίσκεται έναν αιώνα πίσω από την πολιτισμένη Ευρώπη και το Αbsolute Εnsemble αντιπροσωπεύει τον σύγχρονο κόσμο, ο διάλογός μας είναι μια φανταστική συνάντηση μεταξύ αντιθέτων, που φυσιολογικά δεν συναντιούνται, όμως τους προσφέρει αυτή τη δυνατότητα η κοινή γλώσσα της μουσικής» δηλώνει ο Γκόραν Μπρέγκοβιτς.

Ο δυναμισμός και ο διονυσιασμός της τσιγγάνικης ορχήστρας με τα χάλκινα πνευστά συνδυάζεται με την πολυφωνία μιας ανδρικής βουλγαρικής χορωδίας, ενώ οι ήχοι της ηλεκτρικής κιθάρας και των παραδοσιακών κρουστών προσδίδουν στην μπάντα το «ροκ άρωμά» της, κι όλα αυτά με το ηχητικό υπόστρωμα μιας ορχήστρας εγχόρδων. Παντρεύοντας τους ήχους εγχόρδων και πνευστών, το μουσικό σχήμα Αbsolute Εnsemble προσεγγίζει το σύγχρονο μουσικό ιδίωμα ισορροπώντας ανάμεσα στον κορμό της λεγόμενης κλασικής μουσικής και των πιο πειραματικών μουσικών διαδρομών.

Ανήσυχο πνεύμα και ιδιαίτερα ανοικτό σε πειραματισμούς (όπως δείχνει η διαδρομή του) ο πάλαι ποτέ ροκ σταρ της Γιουγκοσλαβίας και μετέπειτα έτερον ήμισυ του σκηνοθέτη- και μουσικού- Εμίρ Κουστουρίτσα, ο κινηματογραφικός Γκόραν, δεν θα μπορούσε παρά να τοποθετήσει το νέο του έργο σε ένα συγκεκριμένο σκηνικό: «Φαντάστηκα τις δύο ορχήστρες να συναντιούνται στην αποβάθρα ενός σιδηροδρομικού σταθμού, δηλαδή σ΄ έναν από τους μαγικούς τόπους σ΄ αυτόν τον κόσμο, όπου οι απίθανες συναντήσεις γίνονται πιθανές» λέει.

Απίθανες, φανταστικές συναντήσεις. Σε μια απ΄ αυτές στηρίχτηκε και τούτο το έργο…«Ο συγγραφέας της πρώτης σερβικής γραμματικής ονομαζόταν Βουκ Κάρατζιτς και ήταν φίλος του Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε. Πάντοτε μου άρεσε να φαντάζομαι τους δυο τους να συναντιούνται και να διασκεδάζουν πίνοντας και τραγουδώντας σε ταβέρνες, όπως όλοι οι καλοί φίλοι. Το επόμενο πρωινό ο Γκαίτε ξυπνά και καταπιάνεται με τη συγγραφή του “Φάουστ” και ο Βουκ Κάρατζιτς αρχίζει να γράφει την πρώτη γραμματική για τους Σέρβους!».

Σύμφωνα με τα λόγια του γνωστού στο ελληνικό κοινό Μπρέγκοβιτς, η αλληγορική εικόνα του Γκαίτε καθώς γράφει τον «Φάουστ» και του Κάρατζιτς που πασχίζει να συντάξει την πρώτη σερβική γραμματική, είναι ένας τρόπος για να βλέπει τον εαυτό του και τους συμπατριώτες του σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη. «Ευτυχώς, πάντα καταφέρνουμε να βρούμε τουλάχιστον έναν καλό φίλο σ΄ αυτήν την Ευρώπη, με τον οποίο μπορούμε μαζί να τραγουδάμε» καταλήγει.

Η συναυλία πραγματοποιείται με την υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αποτελεί παραγγελία του ΕCΗΟ (του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Κέντρων Συμφωνικής Μουσικής).


Πέντε σταθμοί

Γεννήθηκε το 1950 στο Σαράγιεβο από Κροάτη πατέρα (αξιωματικό του Γιουγκοσλαβικού Στρατού) και Σέρβα μητέρα.

Σπούδασε Φιλοσοφία και Κοινωνιολογία, αλλά σταμάτησε το 1971 για να ιδρύσει στο Λονδίνο το συγκρότημα Jutro, αφού πρώτα είχε περάσει από σχολικά και μη γκρουπ ως μπασίστας.

Το Jutro μετεξελίχθηκε το 1974 στο γκρουπ Βijelo Dugme (Λευκό Κουμπί) με επιρροές από τους Led Ζeppelin και τους Βlack Sabbath, το οποίο ήταν δραστήριο ώς το 1989. Πρωτοσυνεργάστη κε με τον Εμίρ Κουστουρίτσα το 1988 στον «Καιρό των Τσιγγάνων».

Ακολούθησαν το 1993 το «Αrizona Dream» και το 1995 το «Underground».

Έγραψε τη μουσική για τη «Βασίλισσα Μαργκό» του Πατρίς Σερό το 1994, με βραβείο από το Φεστιβάλ Καννών.