Η ΟΛΕΘΡΙΑ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ

Η αιτία της «μεταμόρφωσης» του Πολ Ποτ ήταν ένας συνδυασμός- θα λέγαμε- από διεθνείς και εγχώριες κακές συγκυρίες. Μέχρις ότου καταλάβει ο Μάο την εξουσία στην Κίνα, το 1949, οι Ηνωμένες Πολιτείες έβλεπαν με συμπάθεια- ενίοτε ενίσχυαν και κρυφά- τον αντιαποικιακό αγώνα των λαών της Ινδοκίνας. Μόλις όμως πήραν τα ηνία οι Κινέζοι κομμουνιστές, οι Αμερικανοί ανέκρουσαν πρύμνα και υιοθέτησαν το δόγμα της ανάσχεσης- τη συντριβή των απανταχού κομμουνιστών με οιοδήποτε τίμημα. Φορώντας τις παρωπίδες αυτού του δόγματος αντιμετώπιζαν με καχυποψία και συστηματικά υπέσκαπταν τους εθνικιστές ηγέτες, όπως τον βασιλιά της Καμπότζης Νοροντόμ Σιχανούκ. «Ο λαός μου θα σας πει», απευθυνόταν ο Σιχανούκ στους Βρετανούς και στους Αμερικανούς, «πως δεν ξέρουμε τι σημαίνει κομμουνιστική σκλαβιά. Αλλά τη σκλαβιά που επιβάλουν οι Γάλλοι την ξέρουμε καλά, γιατί με αυτήν ζούμε τώρα (…). Η μεγάλη αδυναμία της δυτικής Δημοκρατίας είναι η αποτυχία της να αποδώσει κοινωνική δικαιοσύνη». Η καχυποψία των Δυτικών οδήγησε τον οπορτουνιστή βασιλιά σε αλλόκοτα ειδύλλια και αλλόκοτους διωγμούς- σφιχταγκάλιαζε τους κομμουνιστές του Βιετνάμ, έσφαζε τους κομμουνιστές της Καμπότζης. Έτσι υποχρέωσε και τον Πολ Ποτ να ανέβει στο «βουνό» και να ξεκινήσει ένα μακροχρόνιο αντάρτικο. Πιο πολύ όμως και από την αλλοπρόσαλλη- ή μήπως μόνη ρεαλιστική;- πολιτική του Σιχανούκ, στην ολέθρια μεταμόρφωση του Πολ Ποτ συνέβαλαν οι Αμερικανοί, με τις βόμβες που άδειασαν πάνω από την ουδέτερη ακόμη Καμπότζη- περισσότερες και από αυτές που άδειασαν πάνω από τη ναζιστική Γερμανία. Ο αντάρτης που μπήκε θριαμβευτής στην Πνομ Πεν, τον Απρίλιο του 1975, είχε ζήσει τον απόλυτο τρόμο- και μονάχα σε αυτόν πλέον έτρεφε εμπιστοσύνη. Θέλετε και το υστερόγραφο; Επέζησε της ανατροπής του από την εξουσία.

Πέθανε στον ύπνο του το 1998.