Η ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ

Για τη σύνδεση της καθημερινότητας με τον Κάφκα και την προσέγγισή του στο κείμενο του Δημητριάδη «Πεθαίνω σαν χώρα», λέει: «Στο έργο με τίτλο “Ποιος είναι ο κύριος Κέλερμαν και γιατί λέει αυτά τα βρωμερά πράγματα για μένα;”, που ετοιμάζουμε για το φθινόπωρο στο “Θησείο” και στηρίζεται σε ένα συγκλονιστικό υλικό, σε τέσσερα επεισόδια από τον “Πύργο” του Κάφκα, θα επιχειρήσουμε να αποκαλυφθεί η σχέση με τη μυθολογία της καθημερινής εμπειρίας. Με έλκουν οι ποιητές της καθημερινής εμπειρίας- γι΄ αυτό μ΄ αρέσει ο Ρολάν Μπαρτ, ο Κωστής Παπαγιώργης. Και καμιά φορά το αντίστροφο, όπως τώρα με το έργο “Πεθαίνω σαν χώρα” του Δημητριάδη, ο οποίος διαστέλλει την καθημερινότητα σε επίπεδο βιβλικό.

Το κείμενό του, οξύτατα πολιτικό, είναι και μυθικό ταυτόχρονα. Με εξέπληξε η ερμηνεία ενός δεκαεννιάχρονου Ρώσου που παίζει κοντραμπάσο στους δρόμους της Αθήνας και παίζει και στην παράσταση.

Όταν ρώτησα τι του λέει ο τίτλος, μου είπε: “Χώρα είναι ο πολύς κόσμος.

Πεθαίνω, σημαίνει ότι προσπαθώ να επιζήσω…”, και μετά συμπλήρωσε “… αλλά δεν τα καταφέρνω”».