Ένα κεφάλι πάνω από τους άλλους

Η επιβλητική μορφή του Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι (18931930) διασώθηκε σε κείμενα συγχρόνων του. Ο Έρεμπουργκ τον σκιαγραφεί στα απομνημονεύματά του: «Μεγαλόσωμος, με βαρύ πιγούνι, μάτια άλλοτε μελαγχολικά, άλλοτε σκληρά, με στεντόρεια φωνή, ασουλούπωτο, έτοιμο να μπλέξει σε καβγά και να ΄ρθει στα χέρια. Ήταν ένας συνδυασμός αθλητή και στοχαστή, μεσαιωνικού ζογκλέρ που απήγγελλε στίχους λες και μιλούσε σε συγκεντρωμένα πλήθη». Η Έλσα Τριολέ «τον έβλεπε να βαδίζει στους δρόμους της Μόσχας με το κεφάλι του πιο πάνω από τους άλλους διαβάτες, το μεγάλο στρογγυλό κρανίο του, τα βαθουλωτά μάγουλα, τα καστανά γεμάτα πάθος και γλυκά μάτια σάλευαν διαρκώς». Στα 25 του χρόνια έγραψε το σενάριο για την ταινία με βάση το μυθιστόρημα του Τζακ Λόντον «Μάρτιν Ίντεν» στην οποία ερμήνευσε τον επώνυμο ρόλο.

Το 1925 ταξίδεψε στην Αμερική. Στο Μεξικό «η απαγγελία των ποιημάτων με την εξαίσια φωνή του ξεσήκωσε ασυνήθιστο ενθουσιασμό» σχολίαζε ο ζωγράφος Ντιέγκο Ριβέρα. Από την επίσκεψη στη Νέα Υόρκη προέκυψε το ποίημα «Η γέφυρα του Μπρούκλιν» με τους συγκλονιστικούς στίχους: Από τούτο δω το μέρος/ οι άνεργοι/ δίνανε βουτιά/ στον ποταμό του Ηudson/ να πνιγούνε».

Ο Νίκος Σπάνιας χαριτολογώντας σ΄ ένα ομότιτλο ποίημά του «έπιασε» τον Μαγιακόφσκι να έχει μπερδέψει τα ποτάμια, τον Ηudson με τον Εast River.