Σιωπή, ύστερα από 1.000 λαϊκά

Το «Κάποια μάνα αναστενάζει» ήταν ένα από τα χίλια τραγούδια του Μπάμπη Μπακάλη, που πέθανε στα 87 του αφήνοντας φτωχότερο το λαϊκό τραγούδι
Συνθέτης, μπουζουξής, τραγουδιστής- είχε τραγουδήσει σε πολλές ελληνικές ταινίες- και στιχουργός. Ο Μπάμπης Μπακάλης, από τους τελευταίους μεγάλους του λαϊκού τραγουδιού, έφυγε χθες σε ηλικία 87 ετών στο Περιστέρι, όπου ζούσε τα τελευταία χρόνια.

Με πάνω από 1.000 συνθέσεις στο ενεργητικό του και με συνεργασίες με όλους τους μεγάλους του λαϊκού τραγουδιού: Βασίλη Τσιτσάνη, Στέλιο Καζαντζίδη, Γρηγόρη Μπιθικώτση, Πόλυ Πάνου, Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου, Κώστα Βίρβο, Πέτρο Αναγνωστάκη, Δημήτρη Γκούτη- είχε αγαπηθεί ιδιαίτερα για τις μελωδίες του.

Ο Μπάμπης Μπακάλης είχε γεννηθεί το 1920 στα Κανάλια της Καρδίτσας και σε ηλικία 21 ετών άρχισε να εργάζεται ως μπουζουξής στα Τρίκαλα, τη Λάρισα και τη Θεσσαλονίκη. Τρία χρόνια αργότερα εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και για πρώτη φορά εργάστηκε στο μαγαζί του Γιγουρτόπουλου στον Πειραιά. Το 1958 εμφανίστηκε στο Μενίδι, στου Γκίκα παρέα με τον Γρηγόρη Μπιθικώτση, τον Μιχάλη Μενιδιάτη, τον Σπύρο Ζαγοραίο και τον Γιώργο Λαύκα.

Δύο χρόνια αργότερα αποφασίζει να συνεργαστεί με τον Δημήτρη Γκούτη κι έτσι άνοιξαν ένα μαγαζί «Στου Μπερέκου» στην οδό Ψαρών (στον Άγιο Παύλο). Όμως ένα τυχαίο περιστατικό, ένας τραυματισμός του τον ανάγκασε να αποσυρθεί από τη νύχτα για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Στη ζωή του είχε ταλαιπωρηθεί αρκετά, λόγω των αριστερών πολιτικών του πεποιθήσεων.

Ο πρώτος του δίσκος «Κάποια μάνα αναστενάζει» (σε συνεργασία με τον Βασίλη Τσιτσάνη) το 1948 ήταν για πολύ καιρό απαγορευμένος -φέρεται να σώθηκε από τη φυλάκιση γιατί ήταν συγγενής του πρωθυπουργού Νικολάου

Η νεκρώσιμος ακολουθία θα ψαλεί αύριο στις 14.30 στον ιερό ναό της Ευαγγελίστριας στο Περιστέρι και θα ταφεί στο Κοιμητήριο Περιστερίου

Πλαστήρα. Η «μάνα» με τη φωνή της Σωτηρίας Μπέλλου έχει μείνει διαχρονική αλλά έγινε και η αιτία να ψυχραθούν οι σχέσεις του Μπακάλη με τον Τσιτσάνη. Τις διαφορές τους αρκετά χρόνια αργότερα τις έλυσε η Δικαιοσύνη.

Από τα πρώτα του τραγούδια ήταν ακόμη: «Για στάσου Χάρε να σου μιλήσω» (το 1949) σε στίχους Κώστα Βίρβου, «Ο μελλοθάνατος» και η «Πικραγκουριά» (το τραγούδησε ο ίδιος). Στα χρυσά χρόνια του λαϊκού τραγουδιού ο Μπάμπης Μπακάλης ενέγραψε στη συνείδηση των λαϊκών ανθρώπων και άλλες συνθέσεις του: «Αγωνία», «Αδικημένη μάνα», «Για να μη μας τυραννάνε», «Δεν έχω βγάλει το σχολείο», «Δεν έχω πλούτη να σου χαρίσω», «Δεν με πόνεσε κανείς», «Με ξυπνάς χαράματα», «Έκαψα την καλύβα μου», «Πληγωμένοι κι οι δυο», «Πριν χαράξει θα φύγω», «Χτυπούν οι καμπάνες θλιβερά», «Συρματοπλέγματα βαριά», «Τα χείλη σου όσα κι αν πουν», «Στο σκαλί το τελευταίο», «Μεσ΄ τα γλυκοχαράματα», «Ξύπνα καημένε Περικλή».
Έκανε μουσικές με το στόμα

Κώστας Βίρβος: «Είχε ταλέντο ως συνθέτης.

Μεγάλο ταλέντο. Έκανε πολλές μουσικές με το στόμα, δύο με τρεις παραλλαγές για το κάθε τραγούδι. Με ρωτούσε.

Ποια σου αρέσει; Διάλεξε. Εκείνη που επέλεγα τη μελοποιούσε και την κυκλοφορούσαμε. Μου έχει μελοποιήσει κάπου 400 τραγούδια».

Πόλυ Πάνου: «Ήταν τελειομανής. Τα τραγούδια του μας τα έδινε…

σφυρίζοντας. Κάθε φορά που ερχόταν στο σπίτι μου μου έλεγε: Πολάκι, σου έγραψα ένα τραγούδι 100% σουξέ και άρχιζε να μου το σφυρίζει».