«Ο ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΚΑΚΟΜΑΘΗΜΕΝΟ ΠΑΙΔΙ»

Η Ζαν Μορό έλαμψε ως μούσα της γαλλικής «νουβέλ βαγκ» και εν γένει του νέου ευρωπαϊκού σινεμά. Ατελείωτη η σειρά πασίγνωστων σκηνοθετών και θρυλικών ταινιών: Φρανσουά Τριφό, Λουί Μαλ, Λουί Μπουνιουέλ, Όρσον Γουέλς, Μικελάντζελο Αντονιόνι, Ζακ Ντεμί, Τζόζεφ Λόουζι, Ηλία Καζάν, Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ. Ακόμα και με τον Θόδωρο Αγγελόπουλο έχει συνεργαστεί η φαμ φατάλ.

Αλήθεια τι έγινε τότε με τον Τεό; «Πού, στο Φεστιβάλ των Καννών;». Αυτό ακριβώς. «Κοίτα είναι ένα κακομαθημένο παιδί, αλλά τον αγαπώ. Ζετέμ» (το είπε με την γλύκα που το έλεγε η Μελίνα).

Άλλα κακομαθημένα παιδιά που αγαπάς;

«Όλες οι σχέσεις μου». Πόσες δηλαδή; «Όλες και τις τριάντα πέντε τις αγαπώ σαν να ήταν παιδιά μου» (σκέφτηκα «μόνο τόσες» αλλά το διόρθωσα γιατί προφανώς εννοούσε τις επίσημες).

Και από τους νέους; «Διαρκώς, βρίσκομαι περικυκλωμένη από νέα παιδιά. Μη φανταστείς ότι το επιδιώκω. Έρχονται μόνοι τους. Νέοι σκηνοθέτες, ηθοποιοί, σεναριογράφοι. Προφανώς επειδή αισθάνονται την ανάγκη να ρουφήξουν εμπειρία, γνώση και μνήμες από μια γρια».

Μνήμες όπως; «Πάντα κοιτάω μπροστά. Αλλά μια και με ρωτάς θα σου απαντήσω με άρωμα και αλκοόλ. Δηλαδή ο Φρανσουά είναι σαμπάνια (εννοεί τον Τριφό). Όταν πίνω λευκό κρασί θυμάμαι τον Ζαν Ρενουάρ, μπράντι τον Όρσον (εννοεί τον Γουέλς). Παρεμπιπτόντως ο Φρανσουά έτρωγε διαρκώς στέικ ταρτάρ και έβγαζε σπυράκια. Παράτησε τα στέικ, του είπα και πιάσε παϊδάκια».