«Δεν κυνήγησα ποτέ τα πράγματα»

Στη μακρά πορεία του στο θέατρο ο Γιάννης Φέρτης έπαιξε μόνο τέσσερις φορές στην Επίδαυρο (τον Διόνυσο στις «Βάκχες» του ΚΘΒΕ και στην τριλογία της «Ορέστειας» με το «Αμφι-Θέατρο» του Σπύρου Ευαγγελάτου), ενώ ποτέ δεν συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο.

«Είναι λάθος να ζητάς. Το σωστό είναι, όποιος σε σκέφτεται ή σε θεωρεί κατάλληλο για έναν ρόλο, μια συνεργασία, αυτός να στο προτείνει. Πάντως, σίγουρα δεν διεκδίκησα ποτέ τίποτα. Ίσως, επειδή μου έρχονταν τα πράγματα, δεν τα κυνήγησα και ποτέ. Δεν στοχεύω σε ρόλους. Αλλά όταν μπαίνω σε μια δουλειά, λειτουργώ πάρα πολύ τίμια. Χωρίς πονηριές επί σκηνής. Ασχολούμαι με τις λεπτομέρειες, αγωνίζομαι να παίξω όσο μπορώ καλύτερα.

Πάντως, δεν προσπαθώ να σκίσω. Ντρεπόμουν πάντα να σκεφτώ να κάνω πράγματα για να αρέσω. Δεν υπάρχει περίπτωση να μπω σ΄ αυτό το λούκι».

Μετριοπάθεια, έλλειψη ανταγωνισμού ή άλλες προτεραιότητες;

«Δεν είμαι ανταγωνιστικός, ούτε μετριοπαθής. Αντίθετα, πιστεύω πως δεν έκανα ασήμαντα πράγματα, πως πάντα προσπαθούσα να κάνω το καλύτερο, κι όχι με εύκολους τρόπους. Κάθε φορά, μέχρι ν΄ ανέβει ένα έργο, περνάω από διαδικασίες πολύ άσχημες. Έχω απίστευτο τρακ, ανασφάλειες που δεν είχα όταν ήμουν νεώτερος. Τότε έλεγα ότι ο χρόνος είναι μπροστά μου, τώρα λέω, μήπως αυτό που κάνω είναι και το τελευταίο της ζωής μου; Όχι όμως δραματικά. Η αλήθεια είναι πως όσο μεγαλώνω τόσο πιο πολύ ελέγχομαι».