Δίκτυο

Μη μιλάς, μη γελάς…

Το ελληνικό υπουργείο Πολιτισμού και οι περιώνυμες διευθύνσεις του διεκδικούν μια παγκόσμια πρωτοτυπία. Ο εκάστοτε προϊστάμενος της Διεύθυνσης Αρχαιοτήτων στερεί (με βάση προσωπικές του προτιμήσεις, άραγε;) από αρχαιολόγους το δικαίωμα να ομιλούν σε εκπροσώπους των ΜΜΕ- καταλύοντας κάθε (συνταγματικά κατοχυρωμένη) έννοια ελευθεροτυπίας και, εν τέλει, διαφάνειας σε σχέση με τα κοινά. Αν δηλαδή κάποιος εκπρόσωπος του Τύπου θέλει να ενημερωθεί από κάποιον αρχαιολόγο για ένα εύρημα ή να ζητήσει διευκρινίσεις, αποφασίζει ένας διευθυντής (επικαλούμενος, υποτίθεται, μιαν αναχρονιστική εγκύκλιο Τατούλη) ποιός θα μιλήσει και αν θα δώσει την άδεια ή αν θα απαγορεύσει (!)

στον επιστήμονα να εκφέρει λόγο! Κι αυτό, όπως φαίνεται, κόντρα και στη βούληση του υπουργού Πολιτισμού, ο οποίος προχτές δήλωνε ρητώς και κατηγορηματικώς, πως δεν υπάρχει κανένα εμπόδιο στην επικοινωνία των εκπροσώπων των ΜΜΕ με τους επιστήμονες του υπουργείου. Η Ένωση Συντακτών δεν έχει, άραγε, λάβει γνώση για τη συμπεριφορά των κρατικών λειτουργών- που πληρώνονται από τον Έλληνα φορολογούμενο- οι οποίοι μετατρέπονται σε τροχοπέδη όσον αφορά το δικαίωμα στην ενημέρωση; Και το υπουργείο επίσης;


Κρυφό σχολειό;

Θολή μέχρι καχυποψίας είναι η ανακοίνωση του υπουργείου Παιδείας για τη δημιουργία «κλάδου εκπαιδευτικού προσωπικού Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Δραματικής Τέχνης». Ως τυπικά προσόντα διορισμού ορίζονται το πτυχίο ιδιωτικής Δραματικής Σχολής (στην ιεράρχηση των πτυχίων έπονται τα πτυχία του Εθνικού Θεάτρου και του ΚΘΒΕ) και πιστοποιητικό παιδαγωγικής και διδακτικής επάρκειας. Το έγγραφο είναι εσωτερικό- της Διεύθυνσης Προσωπικού, Τμήμα Α΄ (διορισμών)- με παραλήπτες τις Διευθύνσεις Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και τα αντίστοιχα γραφεία τους, το Συντονιστικό Γραφείο Μειονοτικών Σχολείων, τους περιφερειακούς διευθυντές Εκπαίδευσης, τη Σιβιτανίδειο Δημόσια Σχολή Τεχνών και Επαγγελμάτων. Και προκύπτουν τα ερωτήματα: Τι είδους διορισμοί προετοιμάζονται και ποιους φωτογραφίζουν; Τι είδους κρυφό σχολειό είναι αυτό που επανδρώνεται, εξαιρώντας θεατρολόγους και αποφοίτους ανώτατης εκπαίδευσης; Γιατί δίνεται προτεραιότητα σε πτυχία ιδιωτικών Δραματικών Σχολών και αξία στο αντίτιμο των διδάκτρων, τα οποία κάποιες από αυτές πρόθυμα εισπράττουν και πρόθυμα ανταποκρίνονται στην έκδοση του πτυχίου; Τι είδους πιστοποίηση είναι αυτή της διδακτικής επάρκειας που δεν ορίζεται, αφήνοντας ανοιχτό τον γαλάζιο ορίζοντα για οποιοδήποτε σεμινάριο οποιουδήποτε, οποτεδήποτε;


Κινέζικη e-λογοκρισία

Τέλος τα blogs και τα Ίντερνετ Καφέ στην Κίνα. Οι Αρχές απαγόρευσαν το άνοιγμα νέων καφέ, στην προσπάθειά τους να καταπολεμήσουν «τον αυξανόμενο εθισμό στο Ίντερνετ». Υπολογίζεται ότι 132 εκατομμύρια Κινέζοι χρησιμοποιούν το Διαδίκτυο. Παράλληλα, έκοψαν την πρόσβαση στο LiveJournal.

com, που συγκεντρώνει 1,8 εκατομμύρια blogs από όλο τον κόσμο- ανάμεσά τους και από 7.000 Κινέζους μπλόγκερς. Κι αν σήμερα διαβάζουμε τέτοιες ειδήσεις κουνώντας αποδοκιμαστικά το κεφάλι, ας μην ξεχνάμε ότι μόλις πριν από λίγα χρόνια και μάλιστα κατά την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων, η Ελλάδα έγινε πολλές φορές… θέμα στο εξωτερικό χάρη στη γελοία απαγόρευση των ηλεκτρονικών παιχνιδιών στα Ίντερνετ Καφέ.