Ξαναγράφουν την Ιστορία
Τα εντυπωσιακά ρωμαϊκά λουτρά που αποκαλύφθηκαν στον χώρο της αρχαίας Πέλλας. Διακρίνονται οι χαρακτηριστικοί χώροι που θέρμαιναν τις αίθουσες, μπανιέρες, πισίνες, δεξαμενή και ανεπτυγμένα συστήματα παροχής νερού και αποχέτευσης. Στον ίδιο χώρο βρέθηκε και χρυσό (ρωμαϊκό) περίαπτο αλλά και σφραγιδόλιθος που κοσμούσε χρυσό δαχτυλίδι του 1ου αιώνα μ.Χ.
Σε ανατροπή των ιστορικών δεδομένων για την ιστορική εξέλιξη της αρχαίας Πέλλας – της «μεγίστης εν τη Μακεδονία πόλεως» των προκλασικών χρόνων- οδηγούν νέα εντυπωσιακά ευρήματα ρωμαϊκής εποχής που εντόπισε τυχαία η αρχαιολογική σκαπάνη. Η ανασκαφή διενεργήθηκε στο πλαίσιο της κατασκευής παρακαμπτήριου δρόμου στη νότια πλευρά του λιμανιού της (γεωλογικές έρευνες που βρίσκονται σε εξέλιξη αποδεικνύουν ότι η Πέλλα υπήρξε πόλη παραθαλάσσια στον μυχό του Θερμαϊκού Κόλπου).
Έτσι προσδιορίστηκε η θέση του δυτικού και του ανατολικού τείχους της πόλης, διευκρινίστηκαν τα πολεοδομικά προβλήματα σχετικά με τις διαστάσεις και τη μορφή των τελευταίων οικοδομικών τετραγώνων, αλλά «το σημαντικότερο εύρημα υπήρξε η αποκάλυψη για πρώτη φορά αρχιτεκτονικών λειψάνων στο νότιο τμήμα της πόλης, των πρώτων μεταχριστιανικών χρόνων (1ος-4ος μ.Χ. αιώνας)», όπως λέει στα «ΝΕΑ» η επικεφαλής της ανασκαφής Μαρία Λιλιμπάκη-Ακαμάτη,
< ΙΝFΟ
20ή Συνάντηση για το αρχαιολογικό έργο στη Μακεδονία και τη Θράκη, με 88 ανακοινώσεις, από σήμερα έως και τις 3 Μαρτίου στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης (λόγω καταλήψεων στο ΑΠΘ).
προϊσταμένη της ΙΖ΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων. Όπως θα ανακοινώσει η κ. Ακαμάτη στην 20ή Συνάντηση για το αρχαιολογικό έργο στη Μακεδονία και τη Θράκη που αρχίζει σήμερα στη Θεσσαλονίκη, πρόκειται για ευρήματα που ουσιαστικά ανατρέπουν τα μέχρι σήμερα δεδομένα της ιστορικής εξέλιξης της Πέλλας. Αποδεικνύεται δηλαδή ότι η Πέλλα δεν εγκαταλείπεται οριστικά μετά τον καταστρεπτικό σεισμό του 90 π.Χ. (οπότε και σταματούν οι επίσημες αρχαιολογικέςιστορικές αναφορές για την πόλη) αλλά εξακολουθεί να κατοικείται ώς και τους μεσοβυζαντινούς χρόνους (περί τον 4ο μ. Χ. αιώνα).
Τα οικιστικά λείψανα που αποκαλύφθηκαν, απλώνονται σε έκταση μήκους 500 μέτρων, ανήκουν σε μεγάλα κτιριακά συγκροτήματα και είναι ενταγμένα στο πολεοδομικό σχέδιο της πόλης που φαίνεται ότι εξακολουθεί να τηρείται και στους ρωμαϊκούς χρόνους.
Ένα από τα κτίρια που ερευνήθηκαν είναι ένα ρωμαϊκό λουτρό με τους χαρακτηριστικούς χώρους υπόκαυστων που θερμαίνουν τις αίθουσες για το θερμό λουτρό, χώρους χλιαρού και ψυχρού λουτρού, μπανιέρες, πισίνες και δεξαμενή και ανεπτυγμένα συστήματα παροχής νερού και αποχέτευσης. Η διακόσμηση των κτιρίων με ψηφιδωτά δάπεδα, μαρμαροθετήματα, έγχρωμα κονιάματα και το πλήθος των κινητών ευρημάτων (πήλινα, γυάλινα, μαρμάρινα αγγεία, νομίσματα, κοσμήματα κ.ά.) αποδεικνύουν το υψηλό βιοτικό επίπεδο των χρηστών.
«Είναι η πρώτη φορά που αποκαλύπτεται στην Πέλλα λουτρό τύπου ρωμαϊκού βαλανείου με μια εγκατάσταση που επιβιώνει από τον 1ο ώς τον 4ο μ.Χ. αιώνα πλουτίζοντας με νέα στοιχεία τις γνώσεις μας τόσο για την οικονομική δραστηριότητα όσο και για τη διαβίωση των κατοίκων της Πέλλας σε μια μακρά περίοδο ώς και τον 4ο μ.Χ. αιώνα», εξηγεί η κ. Ακαμάτη.
Κοσμήματα 7.500 ετών
Λίθινα, οστέινα και πήλινα εργαλεία, χάνδρες, απανθρακωμένοι καρποί, που δίνουν νέα στοιχεία χρήσης και κατοίκησης του προϊστορικού (περί το 4000 π.Χ.) λιμναίου οικισμού στο Δισπηλιό Καστοριάς, έφερε στο φως αρχαιολογική ομάδα με επικεφαλής τον καθηγητή Γιώργο Χουρμουζιάδη. Η συστηματική ανασκαφή που άρχισε από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο το 1992 εντόπισε, ειδικά στη θέση Νησί, ευρήματα που χρονολογούνται έως τουλάχιστον την πρώιμη εποχή του χαλκού (μετά το 3000 π.Χ.).














