Δολοφονίες γονέων παιδεύουσιν τέκνα

Είναι οι γονείς «τύραννοι» για τα παιδιά τους; Κι αν ναι, πρέπει τα παιδιά να σκοτώσουν τους γονείς τους για να προχωρήσουν στην ελευθερία; Τα ερωτήματα μπορεί φαινομενικά να κινούνται στη σφαίρα της ψυχανάλυσης, αλλά για τον Κουβανό συγγραφέα Χοσέ Τριάνα είναι σύνθετα ζητήματα. Έτσι τα αντιμετώπισε και η θεατρική ομάδα «Πολυμήχανοι», που παρουσιάζει το έργο του «Η νύχτα των δολοφόνων» στο θέατρο «Αργώ».

Η ιστορία είναι απλή: τρία αδέλφια φαντασιώνονται τον θάνατο των γονιών τους. Οι φαντασιώσεις τους γίνονται τόσο έντονες, ώστε η απόφαση να φτάσουν μέχρι τον φόνο τα οδηγεί σ΄ ένα τερατώδες παιχνίδι. Παίζουν τους δολοφόνους των τυράννων- γονιών τους. Η παράσταση αποκτά πολλαπλούς συμβολισμούς μέσα από τις αντιπαραθέσεις των παιδιών απέναντι στους γονείς τους, του παλιού απέναντι στο καινούργιο, του ατόμου απέναντι στην εξουσία.

Ο μεταφραστής και σκηνοθέτης της παράστασης Γιάννης Πετσόπουλος λέει: «Τα τρία πρόσωπα του έργου, που είναι αδέλφια (Γιώργος Ντούσης, Αντωνία Βαλλιανάτου και Νατάσα Γαβαλά)

φαντασιώνονται ότι σκοτώνουν τους γονείς τους επειδή θέλουν να είναι ελεύθεροι, να αποφασίζουν οι ίδιοι για τις πράξεις τους.

Με τη διαφορά ότι αυτά τα πρόσωπα δεν είναι πια αθώα παιδιά. Και η επιθυμία τους δεν είναι πια να είναι ελεύθεροι, αλλά να παραμείνουν “ζωντανοί”. Γι΄ αυτό παίζουν. Ζουν μέσα από ένα τερατώδες παιχνίδι. Έγκλειστοι σε έναν χώρο ξερό, χωρίς αγάπη,

ΙΝFΟ

Στον νέο χώρο του θεάτρου «Αργώ» (Ελευσινίων 15, Μεταξουργείο, τηλ 210-5201.684) έως 1 Απριλίου.

ψάχνουν τρόπους να ζήσουν και να ευτυχήσουν. Αλλά, αν ο δρόμος για την ευτυχία περνάει μέσα από την αγάπη, τότε για τα παιδιά αυτά ο μόνος δρόμος είναι να αγαπήσουν τους γονείς τους. Το αγόρι μπορεί. Οι αδελφές του όμως, συνηθισμένες στην ερημιά της ώς τώρα ζωής τους, αντιστέκονται. Κι έτσι το μόνο που θα καταφέρουν είναι να ανανεώσουν ένα άλυτο πρόβλημα, μιαν αέναη εκκρεμότητα σ΄ ένα παράλογο σύμπαν. Οι μορφές των γονιών είναι αόρατες πάνω στη σκηνή. Υπάρχουν όμως στις φράσεις και τις συμπεριφορές των παιδιών τους».

Πίσω από την ιστορία της «Νύχτας των δολοφόνων» αναπτύσσεται ένα ευρύτερο κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο. Για τον συγγραφέα είναι η ζωή της Κούβας μετά την επανάσταση. Η ανάγκη των παιδιών να ξεπεράσουν τους φόβους τους και να ανατρέψουν τις συμβάσεις. Τα παιδιά είναι το «μέσο» για να δείξει τη σύγκρουσή του με το σύστημα. Είναι ο κάθε άνθρωπος που αναγκάζεται να υποστεί τους περιορισμούς, το άτομο που βρίσκεται απέναντι σε «τυράννους» από την παιδική του ηλικία: γονείς, σχολείο, κοινωνία. Καθώς οι ήρωες του Χοσέ Τριάνα ψάχνουν να βρουν τη δύναμη να αντιμετωπίσουν τους φόβους τους, παίζουν τους δολοφόνους ώστε να κάνουν την επιθυμία τους πραγματικότητα.

«Η προτροπή του συγγραφέα είναι “να παλέψουμε για τις επιθυμίες μας”», επισημαίνει ο σκηνοθέτης.