Φάγαμε …στον «Νικόλα της Σχοινούσσας»

Δώσαμε ραντεβού με κάτι φίλους για να πάμε να φάμε ψάρι σε μια καινούργια αλλά όχι άγνωστη ταβέρνα, στον «Νικόλα της Σχοινούσσας», ο οποίος άνοιξε πριν από λίγο καιρό σε ένα στενό της Γλυφάδας. Η πρώτη αντίδρασή μου, ψάχνοντας τον «Νικόλα» στα σκοτεινά στενά της περιοχής, ήταν για το πώς αποφάσισε να ανοίξει στο συγκεκριμένο χαμένο δρομάκι, τόσο εκτός κέντρου. Για να τραβάει τον κόσμο πρέπει να έχει κάτι το εξαιρετικό, σκεπτόμουν. Δυστυχώς όμως δεν ήταν έτσι.

Ο «Νικόλας της Σχοινούσσας» δεν έχει ξεκάθαρη ταυτότητα ούτε ξεκάθαρη αιτία ύπαρξης. Ο χώρος είναι παλαιομοδίτικος- μοντέρνος, δηλαδή ένα φρέσκο, ολοκαίνουργιο μαγαζί, με ντεκόρ που σε παραπέμπει σε μια Ελλάδα του ΄70 όχι από άποψη αλλά από έλλειψη φαντασίας, τόσο απλό και άτονο που δεν προσέχεις καθόλου το περιβάλλον γύρω σου. Το σέρβις δεν ήταν «άτονο», αλλά ερασιτεχνικό. Σέρβιραν μια ψαρόσουπα στην αρχή σε όλους μας, μέσα σε ένα φλιτζάνι με δυο χερούλια. Ξεχάσανε τα κουτάλια.

Το βράδυ που πήγαμε, δεν είχε πολύ κόσμο, ωστόσο μας ξεχνούσαν συνέχεια. Διάφορα τέτοια μού έδωσαν την εντύπωση ότι δεν γνωρίζανε καλά τα must του επαγγέλματος. Το μενού είναι εξαιρετικά απλό, χωρίς κανένα ερέθισμα για τους κορεσμένους αθηναϊκούς μας ουρανίσκους. Τα της σχάρας είναι τα γνωστά, μανιτάρια και λαχανικά. Ο κρητικός ντάκος, hot πριν από πέντε χρόνια, θέλει κάτι τσιτάτο για να γίνει μόδα στις ψαροταβέρνες. Τα του τηγανιού περιορίζονται στα γνωστά κολοκυθάκια και μελιτζανάκια. Οι πίτες (τυρόπιτα και σπανακόπιτα) είναι από αυτές που έχουμε δει και γευτεί χιλιάδες φορές. Στην εδώ τους εκτέλεση κανένα από τα παραπάνω δεν προσέφεραν κάτι το ιδιαίτερο. Ακόμα και αυτά τα πιάτα που υποτίθεται πως είναι φερτά κατευθείαν από τη νησιωτική παράδοση, όπως το σαλατούρι- ένας κλασικός κυκλαδίτικος μεζές με σαλάχι- δεν φτουράει μπροστά σε άλλες εκδοχές που έχουμε δοκιμάσει, π.χ. της Αργυρούς Μπαρμπαρίγου (Εστιατόριο Παπαδάκη). Οι γαρίδες σαγανάκι μια μπανάλ έκφραση του είδους, τα δε μπαρμπούνια μαρινάτα παραλίγο να μην τα αναγνωρίσουμε. Και αυτές οι επισημάνσεις από 4 άτομα που είναι πράγματι καλοφαγάδες.

Όπως καταλαβαίνετε, απογοητεύθηκα σε αυτή την ταβέρνα διότι όντως αισθάνθηκα ότι κυλάει σαν βάρκα στον βυθό, χωρίς κατεύθυνση, χωρίς καπετάνιο.

ΙΝFΟ

Τιμές:

Ψάρια 55-65 το κιλό

Ατμόσφαιρα:

20.000 μέτρα κάτω από τη μόδα!

Κουζίνα:

Κοινά πιάτα της ψαροκουλτούρας

Σέρβις:

Άσχετο

Κάβα:

ΟΚ

«Νικόλας της Σχοινούσσας», Χρ. Νέζερ & Θεμιστοκλέους 27, Γλυφάδα, τηλ. 210-8942.205