Το Ελντοράντο

Ο ΑΝΑΧΩΡΗΤΗΣ ΤΩΝ ΣΚΩΤΣΕΖΙΚΩΝ ΟΡΕΩΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ ΜΕ ΜΙΑ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ
ΣΥΛΛΟΓΗ ΔΙΗΓΗΜΑΤΩΝ. ΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ, ΔΙΑΤΑΡΑΓΜΕΝΟΙ, ΟΡΙΑΚΟΙ ΚΑΙ ΕΚΝΟΜΟΙ,
ΠΟΛΙΟΡΚΟΥΝ ΤΗ ΛΟΓΙΚΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΗΝ ΑΛΩΣΟΥΝ ΕΚ ΤΩΝ ΕΣΩ.
«Έ να πρωί Τετάρτης, σε μια στιγμή απροσεξίας, η Χριστίνα έριξε τον μπέμπη της κάτω και τον έσπασε». Οι περισσότερες ιστορίες της συλλογής αρχίζουν με έναν αποτρόπαιο κρότο.

Στο διήγημα «Η ασημαντότητα της πράξης» η απρόσεχτη Χριστίνα που πετά στο πάτωμα τον μπέμπη της και τον χτυπά στους τοίχους του παιδικού δωματίου φτάνει στο αστυνομικό τμήμα για να ζητήσει προστασία. «”Φοβάστε μην κάνετε κακό στο μωρό σας;”, ρώτησε ο αστυνομικός. “Το μωρό μου είναι μια χαρά”, είπε η Χριστίνα. “Εγώ κινδυνεύω”. “Κινδυνεύετε να πάθετε τι;”. “Κινδυνεύω να πάψω να υπάρχω”».

Τον ίδιο κίνδυνο νιώθει μέσα στο σπίτι του και ο Άντυ του διηγήματος «Ο Άντυ γυρίζει». Μετανιώνει μάλιστα που βγήκε από το νοσοκομείο ύστερα από ένα πολυετές κώμα για να γυρίσει, ξένος πια, στο σπιτικό μιας οικογένειας που ούτε τον αναγνωρίζει ούτε του δίνει ρόλο στην αλλιώς πλέον οργανωμένη καθημερινότητά της.

Το τρελάδικο
Το πεζοδρόμιο, το νοσοκομείο και το άσυλο γίνονται η ιδανική εστία για τους αριστοκράτες

Μισέλ Φέιμπερ

ΤΑ ΔΙΔΥΜΑ ΦΑΡΕΝΑΪΤ

ΜΤΦ. ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ, ΕΚΔ. ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ, ΣΕΛ. 332, ΤΙΜΗ: 19 #

των αισθημάτων, αυτούς που λέμε σαλεμένους και οριακούς. Για τον συγγραφέα, η πόλη, η κοινωνία και το σπίτι είναι το μεγάλο τρελάδικο. Ένα κανονικό Νταχάου για τύπους σαν τον n:

13/4/60 του εκπληκτικού διηγήματος «Το καταφύγιο», ο οποίος επιδιώκει να μπει σε πτωχοκομείο για να μπορεί να κοιμάται ήσυχος χωρίς τα «στοιχεία ταυτότητας» που ουδέποτε επιθύμησε. Στην διόρθωση της ενοχλητικής πραγματικότητας προχωράει και η Τζάνετ, η οποία στα «Μάτια της ψυχής» τα ακουμπάει μέχρι πεντάρας σε κάτι αητονύχηδες προκειμένου να αποκτήσει έναν πολύπλοκο προτζέκτορα που μετατρέπει την μίζερη θέα του παραθύρου της σε ένα ποιμενικό τοπίο με πουλάκια που κελαηδούν και νερά που τρέχουν μέσα από φυλλωσιές.

Πόσο κοστίζει η απόδραση από τη φυλακή του δυνατού καινούργιου κόσμου; Ακριβά· πανάκριβα αν υπολογίσει κανείς πόσο πλήρωσαν οι εκκεντρικοί γονείς των δίδυμων Φαρενάιτ τη μετακόμισή τους στον Αρκτικό κύκλο. Με τη διαφορά ότι το κόστος πέφτει και επί της κεφαλής των παιδιών τους, τα οποία αδυνατούν να «το παίξουν Μόγλης». Ο ανθρωπισμός του Φέιμπερ δεν έχει τίποτε κοινό με τον ανθρωπισμό του Κίπλινγκ. Έτσι η Τέιντο΄λιλιθ και ο Μαρκο΄κέιν, τα δίδυμα νήπια του ζεύγους Φαρενάιτ από το διήγημα που έδωσε τον τίτλο στη συλλογή, όταν βρεθούν μόνα τους στην παγωμένη τούνδρα αποφασίζουν να σκοτώσουν τον πατέρα τους και να δραπετεύσουν σε μια χώρα που να έχει σπίτια και δέντρα.

Στο συγκεκριμένο διήγημα, το οποίο κατά τη γνώμη μου είναι και το πιο αδύναμο δομικά, περιγράφεται το Ελντοράντο του συγγραφέα.

Μια σκοτεινή και δύσβατη περιοχή ακραίας ελευθερίας. Για να φτάσει ώς εκεί ο αναγνώστης, αν δεν είναι από μόνος του έτοιμος, θα χρειαστεί οπωσδήποτε τα σκι τα μπαστούνια και το έλκηθρο του Έντγκαρ Άλαν Πόε, του Χέρμαν Μελβίλ, του Ουίλιαμ Φόκνερ και του Ουόλτ Ουίτμαν.