Το άρθρο 24 και το δάσος

Ο κ. Γεώργιος Ρόζης, από το Μάντσεστερ της Μεγάλης Βρετανίας, γράφει για το άρθρο 24 του Συντάγματος:

«Δεν μπορώ να κατανοήσω ποιος είναι ο λόγος για τον οποίο έχει δημιουργηθεί τέτοια φασαρία σχετικά με την αναθεώρηση του άρθρου 24. Το δασικό θέμα και το άρθρο 24 είναι ένα αγκάθι το οποίο απασχολεί και παιδεύει εδώ και πολλές δεκαετίες μια μεγάλη και σεβαστή μερίδα του ελληνικού λαού.

Σύμφωνα με τη σημερινή ελληνική νομοθεσία (και με τη βοήθεια του Δασαρχείου και των δασαρχών του) εν ολίγοις δάσος θεωρείται οποιαδήποτε έκταση έχει:

● Άγρια βλάστηση, συμπεριλαμβανομένων των θυμαριών, πουρναριών και θάμνων.

● Άγριο άγονο έδαφος.

● Και γενικότερα μη καλλιεργήσιμη γη.

Ως συνέπεια της σημερινής κατάστασης, αρκετοί Έλληνες πολίτες δεν μπορούν να αξιοποιήσουν καθόλου τις εκτάσεις τις οποίες κατέχουν νομίμως και για χρόνια πληρώνουμε: α) Φόρο Μεγάλης Ακίνητης Περιουσίας, β) Φόρο Κληρονομιάς κ.λπ.

Σύμφωνα με τον ορισμό του δάσους ορισμένα προάστια των Αθηνών, που όλως τυχαίως περιέχουν (ή περιείχαν) αυτό το είδος βλάστησης και εδάφους τυγχάνουν μεγάλης αστικής και εμπορικής ανάπτυξης. Και φυσικά αναφέρομαι στις περιοχές της Εκάλης, της Πεντέλης, του Ψυχικού, του Διονύσου, ακόμα και του Κολωνακίου. Μη μου πείτε ότι αυτές οι εκτάσεις δεν ήταν κάποτε βραχώδεις και πρώην δασικές, σύμφωνα πάλι με το υπάρχον άρθρο 24. Μια επίσκεψη στη Γεωγραφική Υπηρεσία Στρατού θα σας πείσει.

Μήπως όμως είναι τυχαίο ότι αυτές οι περιοχές κατοικούνται περισσότερο από επιφανείς ανθρώπους του πολιτικού, δικηγορικού, εμπορικού βίου και λιγότερο από τους “απλούς” Έλληνες;…

… Εδώ και πολλές δεκαετίες στο εξωτερικό (Αμερική, Αγγλία, Καναδάς, Ελβετία, Ιταλία, Σκανδιναβικές χώρες κ.λπ.) ολόκληρες πόλεις είναι “φυτεμένες” μέσα στα δάση. Παράλληλα το δάσος δεν είναι κάτι “απλησίαστο”, αλλά πάρκα, μουσεία, γήπεδα, μονοπάτια και δρόμοι έχουν δημιουργηθεί μέσα σ΄ αυτό».