Ελληνικές πτήσεις κορυφής

Ελληνική νίκη διαγράφεται στη φετινή κινηματογραφική σεζόν αφού, ήδη, στις πέντε πρώτες σε εισιτήρια ταινίες που προβάλλονται στους κινηματογράφους της χώρας μας οι δύο είναι ελληνικές, αναλογία που πολύ πιθανόν να αυξηθεί και να έχουμε τρεις στις δέκα πρώτες του φετινού Τop-10! Παρόμοιο γεγονός δεν έχει ξανασυμβεί τα τελευταία 15 χρόνια.

Και αυτό γιατί μετά την επιτυχία του «Πέντε λεπτά ακόμα» και του «Straight story», η νέα κωμωδία «Μια μέλισσα τον Αύγουστο» έκανε ήδη στο πρώτο τετραήμερο προβολής πάνω από 100.000 εισιτήρια. Αρκεί να πούμε ότι μετά τους «Πειρατές της Καραϊβικής» των 600.000 εισιτηρίων και τον νέο Τζέιμς Μποντ στο «Καζινό Ρουαγιάλ» των 41 7 .000, η τρίτη ταινία όχι μόνο είναι ελληνική («Straight story») αλλά έχει διαφορά μόλις 37.000 εισιτηρίων, καθώς η κωμωδία του Βλαδίμηρου Κυριακίδη έκοψε 380.000 εισιτήρια σε μόλις έξι εβδομάδες προβολής! Και η αμέσως επόμενη, το «Πέντε λεπτά ακόμα» του Γιάννη Ξανθόπουλου, 360.000 εισιτήρια. Αν όμως υπολογίσει κανείς ότι ο νέος Τζέιμς Μποντ κόστισε εκατομμύρια ευρώ και οι δύο ελληνικές κωμωδίες μόλις μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ, η νίκη είναι κατά κράτος!

Ακόμα και το χαμηλόφωνο «Ροζ» του Αλέξανδρου Βούλγαρη και σε μια αίθουσα μάζεψε 700 φανατικούς σινεφίλ το πρώτο τετραήμερο προβολής και θα κλείσει την πρώτη εβδομάδα με πάνω από 1.000 εισιτήρια. Αριθμοί εισιτηρίων που δεν κόβουν πολλές ξένες

Η κωμωδία «Μια μέλισσα τον Αύγουστο» έκανε πάνω από 100.000 εισιτήρια στο πρώτο τετραήμερο προβολής της

ταινίες επί εβδομάδες στις ελληνικές αίθουσες. Γιατί και τα 70.000 εισιτήρια που έκοψε η «Uranya» του Κώστα Καπάκα είναι μια χαρά, αλλά και τα 20.000 τού «Πεθαίνοντας στην Αθήνα» του Νίκου Παναγιωτόπουλου και τα 6.000 τού «Ιλουστρασιόν» του Διονύση Χαριτόπουλου είναι υπολογίσιμα. Ακριβώς αυτό κάνει τα γραφεία διανομής να αγοράζουν, να προτιμούν τις ελληνικές ταινίες και να μη τις «φτύνουν», όπως στη δεκαετία του ΄80 μέχρι τα μέσα του ΄90. Γιατί; Τους στοιχίζουν πολύ πιο φθηνά και τους ξελασπώνουν (συν το γεγονός ότι οι αιθουσάρχες επιχορηγούνται από το υπουργείο Πολιτισμού όταν προβάλλουν ελληνικές ταινίες).

«Από τις αρχές της δεκαετίας του ΄90 έχουμε αρχίσει να χτίζουμε σιγά σιγά τη σχέση εμπιστοσύνης του κοινού προς τις ελληνικές ταινίες» λέει ο Παναγιώτης Παπαχατζής, παραγωγός και των τριών φετινών ελληνικών εμπορικών επιτυχιών και συμπληρώνει: «Η προσπάθεια είναι να φτιάξουμε ταινίες όπου το κοινό να φεύγει από την αίθουσα γεμάτο συναισθήματα, να του έχουν αφήσει μέσα του κάτι που να το αφορά και στη ζωή του».


Αρχή από το ΄90

Από τις αρχές της δεκαετίας του ΄90 έχει αρχίσει αυτό που γίνεται χρόνο με τον χρόνο ευχάριστη πραγματικότητα για τον ελληνικό κινηματογράφο. Αρκεί να θυμηθούμε τις ταινίες «Τέλος εποχής» με 200.000 εισιτήρια, τον «Οργασμό της αγελάδας» με 250.000, το «Safe sex» με 500.000, τον «Καλύτερό μου φίλο» με 400.000, την «Πολίτικη κουζίνα» με 1 .700.000, το «Στάκαμαν» με 250.000, το «Λούφα και παραλλαγή, σειρήνες στο Αιγαίο» με 1.800.000 και αρκετές άλλες. Άλλο ένα αισιόδοξο μήνυμα της φετινής επιτυχίας του ελληνικού κινηματογράφου είναι το γεγονός ότι αυτές που έκαναν εμπορική επιτυχία είναι όλες ιδιωτικές παραγωγές, και ο Παναγιώτης Παπαχατζής έχει άποψη επ΄ αυτού: «Το ελληνικό σινεμά μπορεί να προχωρήσει ανεξάρτητο από τις κρατικές επιχορηγήσεις, αλλά το υπουργείο Πολιτισμού χρειάζεται να θεσπίσει, επιτέλους, φορολογικά κίνητρα για την ιδιωτική πρωτοβουλία».