Ο κ. Νίκος Μπίστης, μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ, γράφει για την αντίδραση στο βιβλίο της Ιστορίας της ΣΤ΄ Δημοτικού:

«Το 1965 η κυβέρνηση των αποστατών απέσυρε απ΄ τα σχολεία το βιβλίο Βυζαντινής Ιστορίας του Κώστα Καλοκαιρινού, εξαιρετικό προϊόν της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης του Ευάγγελου Παπανούτσου. Αιτιολόγηση της απόσυρσης: η μειωμένης ελληνικότητας προσέγγιση.

Το 2007 οι αυξημένης- προφανώς- ελληνικότητας αμύντορες μιας ακίνητης παράδοσης, εχθροί κάθε σύγχρονης επιστημονικής προσέγγισης, προσπαθούν να εξοβελίσουν το βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ΄ Δημοτικού. Δεν είναι γραμμένο όπως αυτοί θέλουν, δεν φανατίζει, δεν ωραιοποιεί, δεν είναι τουρκοφάγο, παραθέτει γεγονότα και οξύνει την κριτική σκέψη του μαθητή. Αρνητικός πρωταγωνιστής το ίδιο παρδαλό μείγμα που διαχρονικά μας ταλαιπωρεί. Ο Αρχιεπίσκοπος, ο κ. Παπαθεμελής, ο κ. Σαρτζετάκης, η κ. Κανέλλη, ο Στάθης, ο κ. Καρατζαφέρης. Το βιβλίο προέκυψε κατόπιν διεθνούς διαγωνισμού, όπου οι διαγωνιζόμενοι έδωσαν δείγματα γραφής και μεθοδολογίας και βάσει αυτών η επιτροπή επέλεξε και ανέθεσε τη συγγραφή. Μπορεί για κάθε λογικό άνθρωπο η διαδικασία επιλογής να είναι αδιάβλητη και το τελικό αποτέλεσμα εξαίρετο, για τους υπερπατριώτες όμως είναι εξ ορισμού ύποπτο εφόσον η προκήρυξη έγινε επί κυβερνήσεως Σημίτη. Που δεν έκανε πόλεμο στα Ίμια, που δεν έδωσε άσυλο στον Οτσαλάν, που υπέγραψε το Ελσίνκι, που συμφώνησε με τους Τούρκους να γραφούν τα ιστορικά βιβλία χωρίς ακρότητες (το έχουν κάνει εδώ και χρόνια οι Γάλλοι και οι Γερμανοί). Άρα στην πυρά το βιβλίο.

Το ωραίο είναι ότι όλοι αυτοί καταγγέλλουν τους ηθικούς αυτουργούς που όπλισαν το χέρι του 17χρονου δολοφόνου του Τουρκοαρμένιου δημοσιογράφου Χραντ Ντινκ. Οι υπερεθνικιστές ηθικοί αυτουργοί κατηγορούσαν τον Ντινκ με το οργουελικό έγκλημα της “προσβολής της τουρκικότητας”. Το θέμα της προσβολής της ελληνικότητας είναι προφανώς της αρμοδιότητας των Ελλήνων σκοταδιστών». Ο κ. Βλάσης Αγτζίδης, διδάκτωρ σύγχρονης Ιστορίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, γράφει:

«Το πλέον ενδιαφέρον στοιχείο στην αντιπαράθεση για το νέο βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ΄ Δημοτικού είναι η στάση σημαντικών τμημάτων της ελλαδικής μας κοινωνίας. Το στοιχείο αυτό, που μέχρι τώρα έχει υποβαθμιστεί, από μόνο του μεταφέρει το πεδίο προβληματισμού από την ιδεολογική- ή ιστοριογραφική- σύγκρουση, στον χώρο της κοινωνικής κριτικής. Είναι γνωστό ότι στην Ελλάδα υπάρχουν και δραστηριοποιούνται περί τις χίλιες οργανώσεις πολιτών που οφείλουν την ύπαρξή τους με τα όσα- εξαιρετικής σημασίας και έκτασης- συνέβησαν 85 χρόνια πριν, όταν έκλεινε ο κύκλος της δημιουργίας εθνών-κρατών στην περιοχή μας με τη μοναδική στη σύγχρονη Ιστορία Μικρασιατική Καταστροφή. Οι οργανώσεις αυτές εκφράζουν τους γόνους των προσφύγων του ΄22, καθώς και σημερινούς πρόσφυγες: ομογενείς από τις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης και Κωνσταντινουπολίτες.

Όλες, λοιπόν, αυτές οι οργανωτικές εκφράσεις του ενός τετάρτου, περίπου, του σύγχρονου ελλαδικού πληθυσμού θεώρησαν ότι το νέο βιβλίο Ιστορίας προσβάλλει τον Ελληνισμό της Ανατολής γιατί, όπως λέει χαρακτηριστικά σε ανακοίνωσή της η Ένωση Σμυρναίων: ΄΄... έχουν διαγραφεί τα κλέη και τα πάθη των Ελλήνων της Ιωνίας, της Αιολίδας, του Πόντου, της Καππαδοκίας και των άλλων περιοχών της καθ΄ ημάς Ανατολής...΄΄.

Βασικό κλειδί για την κατανόηση της αντίδρασης είναι τα κίνητρα που οδήγησαν τις προσφυγικές οργανώσεις να υιοθετήσουν- με θαυμαστή ομοφωνία- τη θέση της καταγγελίας του βιβλίου και κατά συνέπεια της πολιτικής ομάδας που βρίσκεται πίσω απ΄ αυτό.

Η Ελλάδα, ως γνωστόν, αποτελεί μια ιδιόμορφη περίπτωση κοινωνίας. Και αυτό οφείλεται από τη μια στις γενέθλιες συνθήκες δημιουργίας του έθνους-κράτους στην καθυστερημένη περιφέρεια του τότε ελληνικού κόσμου και από την άλλη, στην αποτυχία για εθνική ολοκλήρωση και στη Μικρασιατική Καταστροφή. Το αποτέλεσμα ήταν να διαμορφωθεί για δεκαετίες μια διχασμένη κοινωνία.

Δεν είναι τυχαίο ότι το αυτονόητο, δηλαδή η ενσωμάτωση στην εθνική μνήμη της ιστορίας του ενός τετάρτου των κατοίκων της Ελλάδας (δηλαδή των προσφύγων της Μικρασιατικής Καταστροφής) πραγματοποιήθηκε μόλις τη δεκαετία του ΄90. Και αυτή η ενσωμάτωση (που ήταν μια ιδιότυπη ΄΄εθνική ολοκλήρωση΄΄ σε επίπεδο ταυτότητας) ετέθη στις μέρες μας (με το αμφιλεγόμενο βιβλίο Ιστορίας) και πάλι σε αμφισβήτηση.

Η αναίρεση των κατακτήσεων της δεκαετίας του ΄90 ήταν αυτή που προκάλεσε την αντίδραση των οργανώσεων αυτών.

Η παρούσα διαφωνία- έως και σύγκρουση- οφείλεται επίσης και στα προβλήματα που έχει η νεοελληνική ιστοριογραφία με τις εσωστρεφείς της ομάδες. Και επιπλέον, κάποιες απ΄ αυτές χαρακτηρίζονται από έναν αδικαιολόγητο ιησουίτικο φονταμενταλισμό. Εκτιμώ ότι οι εσωστρεφείς λειτουργίες ήταν αυτές που οδήγησαν στην παραγωγή ενός τόσο αμφισβητημένου βιβλίου. Γιατί, περισσότερο τα ιδεολογήματα παρά οι νέες απόψεις περί Ιστορίας ήταν αυτές που οδήγησαν στις Σιωπές που το χαρακτηρίζουν (τουλάχιστον στα ζητήματα του Ελληνισμού της Ανατολής)».

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από