ΤΟ ΑΝΤΕΘΝΙΚΟ ΞΕΣΠΑΣΜΑ

«Και ετότες η Γυναίκα της Ζάκυθος αποκρίθηκε: “Κυρά πολύξερη, όλα τα χάσετε, αλλά από εκείνο που ακούω η γλώσσα σας έμεινε.

“Είμαι στη<ν> πατρίδα μου και στο σπίτι μου; Και η αφεντιά σου δεν ήσουνα στη<ν> πατρίδα σου και στο σπίτι σου;

. “Και τί σας έλειπε, και τί κακό είδετε από το<ν> Τούρκο;

“Δε σας άφηνε δούλους, πλούτια, φαητά, περιβόλια; Και, δόξα σοι ο Θεός, είχετε περσότερα από εκείνα που έχω εγώ.

. “Σας είπα εγώ ίσως να χτυπήσετε το<ν> Τούρκο, που ερχόστενε τώρα σε με να μου γυρέψετε και να με βρίσετε;

. “Ναίσκε! Εβγήκετε όξω να κάμετε παλικαρίες· και κάτι εκάμετε στην αρχή, γιατί επήρετε το<ν> Τούρκο ξάφνου.[…]

“Καλή, μα το ναι! Αύριο πέφτει το Μισολόγγι, βάνουνε σε τάξη την ~Ελλάδα οι βασιλιάδες, εις τους οποίους έχω όλες μου τες ελπίδες, “και όσοι μείνουνε από το<ν> ξελοθρεμό έρχονται στη Ζάκυθο να τους θρέψουμε, και με τη<ν> κοιλιά γιομάτη μας βρίζουνε.