Διονύσιος Διονύσιος Σολωμός Σολωμός

ΓΕΝΑΡΧΗΣ ΤΗΣ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ, ΗΓΕΤΗΣ ΤΗΣ ΕΠΤΑΝΗΣΙΑΚΗΣ
ΣΧΟΛΗΣ, ΔΗΜΟΤΙΚΙΣΤΗΣ, ΛΥΡΙΚΟΣ,
ΙΔΕΑΛΙΣΤΗΣ. Ο ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ ΜΟΙΑΖΕΙ
ΟΙΚΕΙΟΣ ΚΑΙ ΔΕΔΟΜΕΝΟΣ, ΩΣΤΟΣΟ 150
ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ (9/21
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1857) ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΤΑΙ
ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΚΑΙ ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΟΣ. ΑΝ ΛΟΙΠΟΝ ΟΙ
ΕΠΕΤΕΙΟΙ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΟΥΝ ΩΣ
ΠΡΟΚΛΗΣΗ, ΤΟΤΕ Η ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΗ ΣΟΛΩΜΙΚΗ
ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΟΥ 2007, ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ
ΑΦΟΡΜΗ ΓΙΑ ΝΑ ΞΑΝΑΤΕΘΟΥΝ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ
Πόσο στ΄ αλήθεια γνωστό είναι το έργο του Σολωμού; Πόσοι έχουν διαβάσει τον σατιρικό Σολωμό ή, έστω, την πιο προσιτή μέσα από τις πρόσφατες εκδόσεις της Γυναίκα της Ζάκυθος; Πόσοι έχουν συνειδητοποιήσει ότι το ποίημα των Ελεύθερων Πολιορκημένων δεν εγγράφεται άμεσα στον πατριωτικό κύκλο ποιημάτων του, καθώς σε αυτό η ποιητική μεταποίηση της ιστορίας γίνεται με διαφορετικό τρόπο από ό,τι στον Ύμνον εις την Ελευθερίαν ή στο επίγραμμα Η καταστροφή των Ψαρών; Πόσοι γνωρίζουν ότι ο Κρητικός ήταν μέρος ενός οκταμερούς συνθέματος, το οποίο, μέσω τεσσάρων λυρικών και τεσσάρων σατιρικών ποιημάτων, θα παρουσίαζε θετικά και αρνητικά παραδείγματα ανθρώπινης (ειδικότερα: ερωτικής) συμπεριφοράς, με άξονα τον αγώνα του καλού και του κακού; Αλλά και πόσοι έχουν διαβάσει ολόκληρο τον Ύμνον εις την Ελευθερίαν; Ακόμα: Πόσο γνωστό είναι ότι το μεγαλύτερο μέρος του ώριμου σολωμικού έργου έμεινε ανολοκλήρωτο; Ή ότι τα κείμενα του Σολωμού που διαβάζουμε αποτελούν συχνά το αποτέλεσμα της επέμβασης των επιμελητών-μελετητών, οι οποίοι επιχειρούν εδώ και χρόνια να βρουν τον καλύτερο τρόπο εκδοτικής παρουσίασης του Σολωμούκυρίως του ανολοκλήρωτου- άλλοτε επιμένοντας σε μια ανασύνθεση των σολωμικών αποσπασμάτων με κριτήρια υποκειμενικά-αισθητικά και άλλοτε τολΕΘΝΙΚΟΣ, μώντας την παρουσίαση των αποσπασμάτων με τα χάσματά τους, στο όνομα του σεβασμού της ποιητικής βούλησης; Ωστόσο, ο Σολωμός, έτσι ή αλλιώς, εξακολουθεί να είναι παρών. Εξακολουθεί να ενδιαφέρει τους αναγνώστες, όπως δείχνει το σταθερό εκδοτικό ενδιαφέρον, και να κινητοποιεί τους σημερινούς ομότεχνούς του, όπως δείχνει η πρόσφατη λογοτεχνική παραγωγή, αλλά και ευρύτερα τον καλλιτεχνικό κόσμο, όπως δείχνει ο διάλογός τους μαζί του. Δραστική αφετηρία για την προσέγγιση του Σολωμού μπορεί να αποβεί η εικόνα που κράτησε ο Οδυσσέας Ελύτης στα Ελεγεία της Οξώπετρας («Σολωμού συντριβή και δέος») ή η εικόνα του μαυροφορεμένου ποιητή που εμφανίζεται στην ταινία Μια αιωνιότητα και μια μέρα να μπαίνει στο νυχτερινό λεωφορείο γυρίζοντας στον νου τους κρυστάλλινους στίχους του Λάμπρου: «Καθαρότατον ήλιον επρομηνούσε/ της αυγής το δροσάτο ύστερο αστέρι/ σύγνεφο, καταχνιά, δεν απερνούσε/ τ΄ ουρανού σε κανένα τα μέρη/ και από κει κινημένο αργοφυσούσε/ τόσο γλυκό στο πρόσωπο τ΄ αέρι,/ που λες και λέει μες στης καρδιάς τα φύλλα:/ Γλυκιά η ζωή και ο θάνατος μαυρίλα».

Ευθύνη αφιερώματος: Κατερίνα Τικτοπούλου Επιμέλεια: Μικέλα Χαρτουλάρη