ίδιοι»

«ΤΙ ΠΛΗΞΗ ΑΝ ΗΜΑΣΤΑΝ ΟΛΟΙ ΙΔΙΟΙ», ΛΕΕΙ
Ο ΧΡΗΣΤΟΣ ΧΑΤΖΗΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΙ ΩΣ…
ΑΡΣΕΝΙΚΗ ΜΗΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ «SΤRΑΙGΗΤ
SΤΟRΥ» ΣΑΤΙΡΙΖΕΙ ΤΟΝ «ΦΑΣΙΣΜΟ ΕΝΑΝΤΙΟΝ
ΚΑΘΕ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ,
ΕΚΤΟΣ ΠΛΕΙΟΝΟΤΗΤΑΣ»
Και ξαφνικά μια «γκέι κωμωδία» ανατρέπει τα δεδομένα και έρχεται σε «μια στιγμή που η ελληνική κοινωνία, αλλά και η παγκόσμια, βρίσκονται σε σύγχυση και επικρατεί η άποψη πως ό,τι είναι διαφορετικό είναι και εχθρικό, σε όλα τα επίπεδα: κοινωνικό, εθνικό, θρησκευτικό», λέει ο Χρήστος Χατζηπαναγιώτης, υπερασπίζοντας το «διαφορετικό, γιατί αυτό είναι ο βασικός μοχλός της ζωής: θέσηαντίθεση-πρόοδος. Γατί θα ήταν βαθύτατα πληκτικό να ήμασταν όλοι ίδιοι».

Στην κωμωδία των Βλαδίμηρου Κυριακίδη – Έφης Μουρίκη «Straight story» βρισκόμαστε σε μια φανταστική ελληνική κοινωνία, όπου το νορμάλ σεξουαλικά είναι οτιδήποτε εκφράζεται ομοφυλοφιλικά και το ανώμαλο οτιδήποτε εκδηλώνεται ετεροφυλοφιλικά! «Το ακριβώς αντίθετο, δηλαδή, από αυτό που ισχύει στην κοινωνία, όπου το gay είναι το λάθος και το straight το σωστό, χωρίς να επιτρέπεται στον καθένα να επιλέξει τον δικό του δρόμο, αυτόν που εκφράζει τον ίδιο», εξηγεί ο Χρήστος Χατζηπαναγιώτης. Μα, πάνω απ΄ όλα, στη ζωή «υπάρχει ο σωστός δρόμος, ο λάθος δρόμος, αλλά υπάρχει και ο δικός μου δρόμος, κάτι που είναι αναφαίρετο δικαίωμα κάθε ανθρώπου».

Τι είναι για εσάς «gay» και τι «straight»; Το «gay» σημαίνει χαρούμενο, εύθυμο- το «straight» ευθεία, ντουγρού. Για εμένα η απόλυτη ευθεία είναι συνώνυμο της απόλυτης βαρεμάρας. Προτιμώ το «εύθυμο» ως έννοια. Όλα αυτά είναι, βέβαια, ετικέτες, δημιουργήματα της σημερινής κοινωνίας. Ένας άνθρωπος μπορεί να είναι όλα, είναι όλα. Το τι επιλέγει κάθε στιγμή της ζωής του, είναι δικό του θέμα. Οι ετικέτες μπαίνουν για να μας ελέγχει το σύστημα. Όταν αποδεχόμαστε εμείς οι ίδιοι τις ταμπέλες, είναι πιο εύκολο στην εξουσία να σε ελέγχει. Γιατί έτσι δεν ξέρει μόνο τα στοιχεία της αστυνομικής ταυτότητάς σου, αλλά τα πιστεύω σου, τα ιδανικά σου, τα πρότυπά σου.

Δεν θα σας πείραζε, δηλαδή,αν το παιδί σας ήταν gay; Δεν είναι πιο ανοιχτή η σημερινή ελληνική κοινωνία;

Όχι, δεν θα με απασχολούσε αν το παίδι μου ήταν gay ή straight, αλλά αν είναι ευτυχισμένο και θα ήμουν κοντά του και στα δύσκολα και στα εύκολα. Όσο για την ελληνική κοινωνία, ζούμε σ΄ έναν βαθύ συντηρητισμό, που όλο και βαθαίνει. Στο μυαλό μας, τουλάχιστον, δεν μπορεί κανείς να μας απαγορεύσει τίποτα. Από ΄κεί θα αρχίσει η επανάσταση. Αντίσταση, παιδιά!