«ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ, ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ»

Το συναίσθημα της φυγής από τον μικρό περίγυρό τους κάνει τους νεαρούς εφήβους της ταινίας να αγωνιούν «να ανακαλύψουν τον έρωτα και τον κόσμο ολόκληρο, με τέτοιο πάθος που ακόμα και στο φεγγάρι είναι έτοιμοι να πετάξουν και να το κατακτήσουν», λέει ο Κώστας Καπάκας. Παρ΄ όλα αυτά, ξέρει ότι «τα όνειρα δεν πραγματοποιούνται εύκολα, έτσι και η ζωή στη μικρή κοινωνία των ηρώων με τις προκαταλήψεις, τα πολιτικά πάθη του εμφυλίου. Θα συνεχίσουν να χωρίζουν ή να ενώνουν τους ανθρώπους μέσα από το κωμικοτραγικό πολιτικό σκηνικό της χούντας των συνταγματαρχών», αλλά φύσει και θέσει αισιόδοξος και ο ίδιος, μας λέει πως «στο τέλος της ταινίας το όνειρο θα νικήσει» χωρίς να θέλει να μας αποκαλύψει το φινάλε της…

Ελληνοϊταλική παραγωγή η «Uranya» και ο Κώστας Καπάκας αναφέρει ότι «όλες οι ευρωπαϊκές ταινίες προς τα εκεί πάνε, αυτή είναι η μοναδική λύση αν θέλουμε να έχουμε σχέση με τη διεθνή αγορά». Όσο για τον ελληνικό κινηματογράφο, γι΄ αυτόν έχει μια εντελώς ασυνήθιστη άποψη και τονίζει πως «θεωρώ τον κινηματογράφο μη αμιγώς καλλιτεχνική έκφραση. Δεν είναι τυχαίο ότι στις χώρες όπου υπάρχει βιομηχανοποίηση υπάρχει και μεγάλη κινηματογραφική παράδοση, γι΄ αυτό κι εμείς είμαστε πολύ καλοί στην ποίηση»!