ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ «Ο έρωτας περνάει από το φεγγάρι»

«Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΚΩΜΩΔΙΑ ΚΑΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟ ΔΡΑΜΑ», ΕΤΣΙ ΘΕΛΗΣΕ ΝΑ ΧΡΩΜΑΤΙΣΕΙ ΚΑΙ ΤΗΝ «URΑΝΥΑ» ΤΟΥ Ο ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΠΑΚΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΣΥΓΚΙΝΗΣΗ ΚΑΙ ΓΕΛΙΟ ΣΤΟΝ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
ΘΕΑΤΗ…
Για να κάνει μαγικά τα χρώματα της «Uranya» του στα μάτια των εφήβων ηρώων του και όλων των Ελλήνων στα τέλη της δεκαετίας του ΄60, ο Κώστας Καπάκας έχει από τη μια το κορίτσι-πειρασμό Ουρανία, που όλα τα αγόρια θέλουν να μυηθούν από αυτή στα μυστικά του έρωτα, και από την άλλη τη… θρυλική μάρκα Uranya- των πρώτων τηλεοράσεων στη χώρα μας- που πάνω της ήταν κολλημένη όλη η χώρα!

Δεν φοβάστε μη σας πουν ρετρό αφού και η πρώτη ταινία σας,το βραβευμένο και επιτυχημένο εμπορικά «Ρeppermint»,στην ίδια εποχή αναφερόταν;

«Όχι, γιατί… είμαι ρετρό σκηνοθέτης. Αν αρέσει η ταινία στους θεατές και περάσουν καλά μαζί της, δεν έχω κόμπλεξ πώς θα με χαρακτηρίσουν. Και η επόμενη που σκέπτομαι να γυρίσω, για τις “μουσικές κόντρες” μεταξύ μιας παρέας που στους μισούς αρέσει η λαϊκή μουσική και στους άλλους μισούς η ξένη, ροκ ή ντίσκο, εκείνη την περίοδο θα διαδραματίζεται».

Στην «Uranya» λοιπόν, πέντε έφηβοι που μεγαλώνουν στην ελληνική επαρχία τέλη του 1960, αγωνιούν να γνωρίσουν τον έρωτα και τον κόσμο ολόκληρο… Η Ουρανία- την υποδύεται

info

Η συναισθηματική κωμωδία του Κώστα Καπάκα «Uranya» προβάλλεται από την Πέμπτη στους κινηματογράφους.

η πανέμορφη Ιταλίδα Μαρία Γκράτσια Κουτσινότα- μένει έξω από το χωριό τους και από το σπιτάκι της περνάει όλος ο ανδρικός πληθυσμός… Και οι πέντε έφηβοι φίλοι της ταινίας βάζουν σκοπό της ζωής τους να μαζέψουν χρήματα για να την επισκεφθούν κι αυτοί, να τους διδάξει τα μυστικά του έρωτα… Έλα όμως που όλος ο πλανήτης ζει με την αγωνία της πρώτης προσσελήνωσης και οι έφηβοι θα έρθουν στα χέρια, καθώς οι μισοί θέλουν να πάνε στην Ουρανία και οι άλλοι να αγοράσουν με τα χρήματα που μάζεψαν την ασπρόμαυρη μάρκα τηλεόρασης Uranya για να δουν τους αστροναύτες να πατούν πρώτη φορά στη Σελήνη!

Γιατί αυτή η εμμονή σας στις δεκαετίες του ΄60 και του ΄70;

«Γιατί κι εγώ εκείνη την εποχή μεγάλωσα. Θεωρώ μάλιστα ότι τότε, ουσιαστικά, αλλάζει η Ελλάδα και αποκτά συνείδηση της αξίας της. Αρχίζει να γίνεται μια χώρα που μαθαίνει ποια εί-ναι, μια χώρα με προσωπικότητα και εμείς οι Έλληνες καταλαβαίνουμε ποιοι είμαστε. Άλλωστε, τότε όλοι πιστεύαμε πως το αύριο θα είναι καλύτερο, κάτι που δεν ξέρω πόσο… διαδεδομένο είναι σήμερα»!

Αυτό όμως δεν είναι…παρελθοντολογία;«Οι αναμνήσεις και το παρελθόν είναι πιο σημαντικά από το παρόν και το μέλλον, τα οποία είναι αβέβαια και δεν ξέρεις τι θα σου προκύψει. Με το παρελθόν, αντίθετα, μπορείς να σκεφτείς, να ονειρευτείς, να περάσεις καλά ή να πονέσεις κάνοντας απολογισμούς. Γι΄ αυτό, μάλλον, δεν συμπαθούσα ποτέ τις μελλοντολογικές ταινίες»!