Μόνη, μόνη, μόνη

Κάθομαι στο γρασίδι δίπλα απ΄ το ποτάμι. Ο Ντέιβιντ[Ριφ, ο 7χρονος γιος της Σόνταγκ] παίζει με ένα αγόρι από το Πουέρτο Ρίκο και με έναν άντρα.

Μόνη, μόνη, μόνη. Η κούκλα ενός εγγαστρίμυθου χωρίς τον εγγαστρίμυθο.

Έχω κόπωση του μυαλού και πονά η καρδιά μου.

Πού είναι η ειρήνη, το κέντρο; Υπάρχει πέντε ειδών γρασίδι εδώ όπου είμαι ξαπλωμένη. Βρούβες, σκίουροι, κίτρινα λουλουδάκια. Θέλω να είμαι ικανή να είμαι μόνη, να το βρίσκω αυτό θρεπτικό- όχι μοναχά να περιμένω.

Ο Ιππόλυτος λέει, ευλογημένη ας είναι η σκέψη που κάτι την απασχολεί εκτός από τις απαρέσκειες. Χθες το βράδυ είδα στον ύπνο μου τον Νατ Γκλέιζερ. Είχε έρθει να δανειστεί ένα μαύρο μου φόρεμα, ένα πολύ όμορφο φόρεμα, για το κορίτσι του για ένα πάρτι. Προσπάθησα να τον βοηθήσω να το βρει. Ξάπλωσε σε ένα μονό κρεβάτι και ξάπλωσα πλάι του και του χάιδεψα το πρόσωπο. Η επιδερμίδα του ήταν λευκή εκτός από μερικές μικρές μαύρες τουφίτσες σαν μούσκλια στο πρόσωπό του που ήταν η αξυρισιά του. Τον ρώτησα πώς έγινε τόσο λευκό το πρόσωπό του και του είπα ότι έπρεπε να τον δει λίγο ο ήλιος. Ήθελα να μ΄ αγαπά αλλά δεν. (3 Σεπτεμβρίου 1962)