[ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ] Αγρίνιο: φρίκη και πολιτισμός

ΗΤΑΝ ΕΝΑ πραγματικό μάθημα. Και συγχρόνως μια ανάσα. Ήρθε από το Αγρίνιο. Την πόλη που χωρίς να φταίει στιγματίστηκε επειδή δύο άνθρωποι- πατέρας και γιος- μπέρδεψαν τις ανθρώπινες ζωές με τις μπεκάτσες. Αν πρόκειται για στυγνούς εγκληματίες ή για διαταραγμένα ψυχολογικά άτομα, από αυτά που κυκλοφορούν συχνά ανάμεσά μας, θα κριθεί. Και ασφαλώς, όποιο συμπέρασμα και αν προκύψει, δεν θα αναιρέσει την τραγικότητα του αποτελέσματος. Ωστόσο και αυτοί, όπως οποιοσδήποτε κατηγορούμενος, έχουν δικαίωμα υπεράσπισης. Και είναι τόσο ισχυρό, ώστε ακόμη και αν δεν είχαν δυνατότητα να βρουν δικηγόρο- για λόγους οικονομικούς ή άλλους-, η Πολιτεία θα ήταν υποχρεωμένη να τους διορίσει κάποιον αυτεπαγγέλτως. Στην προκειμένη περίπτωση πατέρας και γιος, όχι μόνο δεν αντιμετώπισαν δυσκολία, αλλά, σε αντίθεση με τη δική τους αντικοινωνική μέχρι… θανάτου συμπεριφορά, ο νομικός τους παραστάτης μάς εξέπληξε με τη σοβαρότητα και το επαγγελματικό του ήθος. Οι δικηγόροι που έρχονται για πρώτη φορά αντιμέτωποι με τη δημοσιότητα ακολουθούν δύο ειδών συμπεριφορές. Ή είναι άκρως επιθετικοί προς τους δημοσιογράφους ή- όπερ και συνηθέστερο- αναπτύσσουν αυτομάτως νοοτροπία σούπερ σταρ, ακολουθώντας την πεπατημένη. Και στις δύο περιπτώσεις πάντως(αυτό δεν αφορά μόνο τους νεοεισερχόμενους στο… κλαμπ, αλλά την πλειονότητα), από τη στιγμή που τους δίνεται η δυνατότητα να ξετυλίξουν την υπερασπιστική τους γραμμή ενώπιον του κοινωνικού συνόλου, επιχειρούν με κάθε τρόπο να κάνουν το «μαύρο άσπρο», θέτοντας υπό αμφισβήτηση την σχεδόν αλάνθαστη κοινή λογική. Με υπονοούμενα για κρυμμένους άσους στο μανίκι και αιχμές ακόμη και εναντίον των θυμάτων, δράττονται της καλής τους τύχης για να διαφημίσουν μάλλον το δικό τους προϊόν.

Ό,τι απέφυγε ο δικηγόρος Αγρινίου κ. Κ. Καράτσαλος. Με γνώμονα τον σεβασμό στο κοινό περί δικαίου αίσθημα και στη μνήμη των θυμάτων, εξήρε τη συμπεριφορά των βαρυπενθούντων συγγενών και, ως ευσυνείδητος συνήγορος υπεράσπισης κατηγορουμένων για πέντε αναίτιες ανθρωποκτονίες, απλώς επιβεβαίωσε την ομολογία τους. Ούτε καν τη μεταμέλειά τους. «Δεν είμαι τηλεστάρ…», προσπάθησε να δικαιολογηθεί. Γιατί, πράγματι, στις μέρες μας η σοβαρότητα ξαφνιάζει. Αλλά φαίνεται πως το Αγρίνιο μάς το χρώσταγε. Μετά τη φρίκη, ο πολιτισμός…