ΓΝΩΜΗ Σαν «έτοιμος από καιρό»

Αυτό που εμείς ονομάζουμε «ασήμαντη αφορμή», για τον δράστη που φτάνει μέχρι
το έγκλημα είναι συνήθως η τελευταία σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι, χωρίς
βέβαια αυτή η προσέγγιση να δικαιολογεί την πράξη του.

Χαρακτηριστικό των κατά συρροήν δολοφόνων είναι ο προσχεδιασμός της πράξης
τους και η ολοκληρωμένη αντίληψη του σχεδίου, όπως συνέβη στην υπόθεση με τους
πέντε κυνηγούς, όπου ο δράστης φτάνοντας στο σημείο είχε μαζί του το όπλο και
αρκετά φυσίγγια για να στοχεύσει όλα τα υποψήφια θύματά του, στα οποία μάλιστα
έδωσε πρώτα τη χαριστική βολή και μετά έφυγε. Έμοιαζε σαν να ήταν «έτοιμος από
καιρό».

Ο δράστης που φτάνει στο έγκλημα για ασήμαντη αφορμή, όπως έχει παρατηρηθεί,
εκφράζεται με τον βίαιο αυτόν τρόπο χωρίς να έχει δώσει προηγουμένως κανένα
δείγμα στο οικογενειακό περιβάλλον του, το οποίο δεν αντιλαμβάνεται εκ των
προτέρων τις προθέσεις του. Αυτό συνήθως συμβαίνει γιατί οι δράστες τέτοιων
εγκλημάτων δεν έχουν αποκωδικοποιήσει τους κανόνες της κοινωνίας. Έτσι, αντί
να απευθυνθούν σε κάποια αρχή για την επίλυση του προβλήματός τους,
αποφασίζουν να ακολουθήσουν βίαιες διαδρομές. Κάτι ανάλογο είχαμε δει και στις
υποθέσεις του Π. Καζάκου και του οδηγού ταξί Δ. Βακρινού (σ.σ.: είχε
αυτοκτονήσει λίγο καιρό μετά την προφυλάκισή του), οι οποίοι και τότε για
ασήμαντη αφορμή οδηγήθηκαν σε δολοφονικό παραλήρημα.

Εσωτερικά, όπως έχει διαπιστωθεί, γίνεται πιο γρήγορα η διαδρομή από το
εξωτερικό ερέθισμα και την υποτιθέμενη πρόκληση στον σκληρό πυρήνα, που είναι
τα ψυχολογικά αίτια τα οποία οδηγούν τον δράστη στο έγκλημα. Πρέπει να
υπογραμμίσουμε όμως ότι αυτή η συμπεριφορά δεν σημαίνει ότι οι δράστες είναι
άρρωστοι, γιατί τότε οδηγούμαστε σε άλλα νομικά μονοπάτια. Πρόκειται όμως
σαφώς για άτομα μη ενταγμένα στο κοινωνικό σύνολο, χωρίς να έχουν την ποιότητα
της νόσου.

Ο Παναγιώτης Παπαϊωάννου είναι δικηγόρος – εγκληματολόγος