Στην Ασία οι Αλέξανδροι

Σκηνή από την ταινία «Οικογενειακοί δεσμοί» από τη Νότια Κορέα, που κέρδισε τον Χρυσό Αλέξανδρο στο διεθνές διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης

Με τα μάτια – και την αγωνία – στραμμένα στην αποψινή απονομή των Κρατικών
Βραβείων Κινηματογράφου, έληξε χθες το Διεθνές Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης που
κόστισε 3,5 εκατομμύρια ευρώ και επί 10 μέρες οι 8 αίθουσές του ήταν ασφυκτικά
γεμάτες – πάνω από 120.000 θεατές.

Οι δύο ελληνικές ταινίες – «Η ψυχή στο στόμα» (κέρδισε το βραβείο της
Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου) και «Ροζ» – που διαγωνίστηκαν στο
διεθνές τμήμα πήγαν πολύ καλά και όλοι τις χαρακτηρίζουν ως τα καλύτερα
δείγματα του φετινού ελληνικού κινηματογράφου. Πάντως τα δύο μεγάλα βραβεία
πήγαν στην Ασία, και συγκεκριμένα ο Χρυσός Αλέξανδρος στην ταινία
«Οικογενειακοί δεσμοί» του Κιμ Τάε Γιονγκ από τη Νότια Κορέα και ο Αργυρός
στην ταινία «Μια Παρασκευή απόγευμα» της Μόνα Ζαντί Χαγκίγκι από το Ιράν. Το
βραβείο σκηνοθεσίας πήγε στον Πολωνό Σλαβομίρ Φαμπίσκι για την ταινία
«Ανάκτηση».

Είναι η πρώτη φορά φέτος που σε όλες τις προβολές ταινιών του διεθνούς
διαγωνιστικού τμήματος οι αίθουσες ήταν ασφυκτικά γεμάτες. Και απόψε το βράδυ
η αγωνία των Ελλήνων σκηνοθετών κορυφώνεται καθώς θα δοθούν στο Μέγαρο
Μουσικής Θεσσαλονίκης τα Κρατικά Κινηματογραφικά Βραβεία του υπουργείου
Πολιτισμού. Αλλά η επιτροπή… καταστροφή – παντελώς άγνωστα τα περισσότερα
μέλη της – που θα απονείμει τα βραβεία, κάνει πολλούς να μειδιούν για το
αποτέλεσμα. Ακούγεται δε από μέρες ότι οι τυχερές των βραβείων θα είναι οι
ταινίες «Πανδώρα», «Έντουαρντ», «Ο γιος του φύλακα». Για να δούμε πόσο
«μυστική» και «επτασφράγιστη» ήταν η ψηφοφορία.

«Αναζωογόνησαν το Φεστιβάλ και τον ίδιο τον ελληνικό κινηματογράφο», είπε η
Δέσποινα Μουζάκη για τις 11 ψηφιακές ελληνικές ταινίες που έκλεψαν το
ενδιαφέρον των σινεφίλ. Και ο Ψηφιακός Αλέξανδρος -15.000 ευρώ – πήγε στην
όντως εντυπωσιακή ταινία «Land and Nod» του Βαγγέλη Γιοβάνη. Σαν να βλέπεις
μια από τις πρώτες ταινίες του Σκορτσέζε! Με τέσσερις ισότιμες μνείες
τιμήθηκαν οι ταινίες: «Έρημος και μόνος για να μου φύγει ο πόνος» του Νίκου
Αλευρά, «Alpha» των Γιώργου Λουκάκου – Μαντλέν Ακτύπη, «Όνειρα θερινής
επαρχίας» του Γιώργου Ακσεχερλίδη, «Μια ροζ παραμάνα» του Νίκου Πομώνη.

«Εναλλακτικές» και σταρ

Δεν είναι η… Ποκαχόντας αλλά η Τζούλιετ Λιούις, η οποία έδωσε συναυλία το Σάββατο στον «Μύλο»

Τρεις «εναλλακτικές» σταρ – Λίλι Τέιλορ, Βαλέρια Γκολίνο, Τζούλιετ Λιούις –
έδωσαν διαφορετική λάμψη στο φινάλε του φετινού Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης,
δηλώνοντας και οι τρεις ότι θέλουν να διαφυλάξουν τα όνειρά τους από το
σταριλίκι.

«Το πιο σημαντικό για να συμμετέχω σε μια ταινία δεν είναι να μου αρέσει ο
ρόλος αλλά το όραμα του σκηνοθέτη, που θα μου το μεταδώσει κι εγώ με την
ερμηνεία μου θα ταξιδεύσω προς τη δική μου αυτογνωσία», τόνισε η Λίλι Τέιλορ,
μούσα του ανεξάρτητου αμερικανικού κινηματογράφου, στην πρώτη επίσκεψή της στη
χώρα μας.

«Νιώθω Ελληνίδα στην Ιταλία και Ιταλίδα στην Ελλάδα», είπε χαμογελαστή η
Ελληνοϊταλίδα Βαλέρια Γκολίνο που θα είναι από τις πρωταγωνίστριες του Θόδωρου
Αγγελόπουλου στη νέα ταινία «Η σκόνη του χρόνου», αναφέροντας ότι «δεν με
ενδιαφέρει καθόλου αν θα μου κάνει γκρο-πλαν, ούτε αν δεν πάει να δει την
ταινία πολύς κόσμος, γιατί νιώθω ότι θα συμμετέχω σε ένα έργο τέχνης καθώς
είναι ένας από τους 3-4 τελευταίους δασκάλους του κινηματογράφου στον κόσμο»!

«Έχω γίνει πιο ατρόμητη από τότε που ασχολούμαι με τη μουσική και μαζί με τις
ερμηνείες μου στον κινηματογράφο, αισθάνομαι σαν να ρίχνω λάδι στη φωτιά της
αγάπης, της αγάπης που είναι η κινητήρια δύναμη της δημιουργίας. Πολύ μεγάλη
βαρύτητα σε ό,τι κάνω δίνω στο συναίσθημα. Επιδιώκω να κυριαρχεί το συναίσθημα
και αυτό να μεταδίδεται στον θεατή γιατί τέχνη πάνω απ’ όλα είναι συγκίνηση»,
είπε χαρακτηριστικά η φευγάτη Τζούλιετ Λιούις («Το ακρωτήρι του φόβου»), η
οποία, το βράδυ του Σαββάτου, έδωσε με το συγκρότημά της συναυλία στον «Μύλο».

ΤΣΕΝ ΚΑΪΓΚΕ

«Ο θεατής αγοράζει την καρδιά σου»

«Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάει ένας σκηνοθέτης ότι ο θεατής εκτός από το
εισιτήριο αγοράζει και την καρδιά σου, οπότε πρέπει να είσαι εκ βαθέων
αληθινός και να μην τον κοροϊδεύεις. Γι’ αυτό δεν με ενδιαφέρει τόσο η
εμπορική επιτυχία μιας ταινίας μου όσο η συγκίνηση που θα εισπράξει ο θεατής»,
ανέφερε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης ο 54χρονος Τσεν Κάιγκε, ο πιο διάσημος
Κινέζος σκηνοθέτης μαζί με τον Ζαν Γιμού.

Πώς μπορεί ένας σκηνοθέτης να φτιάχνει ταινίες που να ενδιαφέρουν εξίσου
και τον Κινέζο και τον Δυτικό θεατή;

«Είναι τεράστιες οι διαφορές μεταξύ κινεζικού και δυτικού κοινού, αλλά αυτό
που σκέφτομαι πάντα είναι πως και οι δύο είναι, πάνω απ’ όλα, ανθρώπινα
πλάσματα που οι βαθύτερες αγωνίες τους, υπαρξιακές, συναισθηματικές, είναι
περίπου ίδιες σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης», επισημαίνει ο σκηνοθέτης
οκτώ διάσημων ταινιών – αναμεσά τους το «Αντίο παλλακίδα μου», η «Πλανεύτρα
σελήνη» και «Ο αυτοκράτορας και ο δολοφόνος».

Οι νέες τεχνολογίες θα επηρεάσουν το μέλλον του κινηματογράφου;

«Σε 20 χρόνια οι ταινίες 35 ΜΜ είναι πιθανόν να μην υπάρχουν και όλη η
κινηματογραφική διαδικασία θα έχει γίνει ψηφιακή, οπότε και ευκολότερη. Τώρα,
όλοι μπορούν να πάρουν μια κάμερα και να κάνουν τους σκηνοθέτες, αλλά πολύ
φοβάμαι ότι αυτό μπορεί να αποβεί καταστροφικό και να εξαφανιστούν οι σκηνοθέτες-δημιουργοί».