ΡΙΠΕΣ Δεσμεύσεις

ΕΙΝΑΙ πλέον φανερό ότι η κυβέρνηση έχει εγκαταλείψει κάθε προσπάθεια
μεταρρύθμισης στον χώρο της παιδείας τουλάχιστον ώς τις εκλογές. Όποιες
κινήσεις και αν γίνουν στο προσεχές διάστημα, θα υπηρετούν μόνο πολιτικές
σκοπιμότητες.

Ο Πρωθυπουργός στις πρόσφατες δηλώσεις του δεν άφησε περιθώρια
αμφιβολίας. Κι όσο και αν αφήνει εκτεθειμένους τους συνεργάτες του που μας
βεβαίωναν περί του αντιθέτου, είναι φανερό πως στη Ν.Δ. κανείς δεν έχει
διάθεση για μια αντιπαράθεση που μπορεί να κοστίσει ψήφους.

Η μεταρρύθμιση όμως στα πανεπιστήμια έπρεπε να είχε ήδη γίνει προ
πολλών ετών. Και αν και αυτή τη φορά παραπέμπεται στις ελληνικές καλένδες, η
κύρια ευθύνη βαρύνει την ίδια την κυβέρνηση. Γιατί από την πρώτη στιγμή δεν
ενδιαφέρθηκε ούτε να αντιμετωπίσει τα πραγματικά προβλήματα ούτε να
δημιουργήσει την απαραίτητη συναίνεση. Προκάλεσε έτσι μόνη της τις αντιδράσεις
που τελικώς τη νίκησαν.

ΔΕΝ ήταν μόνο η αλαζονική συμπεριφορά της κ. Γιαννάκου που ενόχλησε.
Ήταν και η εμμονή σε ζητήματα που περνάνε ίσως καλά στην κοινή γνώμη – όπως οι
αιώνιοι φοιτητές -, έχουν μικρή όμως σημασία για τη λειτουργία των
πανεπιστημίων.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ από όλα όμως προκάλεσε δικαιολογημένη καχυποψία η εμμονή
στη συζήτηση για τα ιδιωτικά ΑΕΙ την ώρα που η κυβέρνηση αρνιόταν να δεσμευτεί
για την αύξηση της χρηματοδότησης του δημόσιου πανεπιστημίου.

ΓΙΑΤΙ δεν θα πρέπει να καλλιεργούμε αυταπάτες. Ναι, να καθιερωθεί η
αξιολόγηση των καθηγητών. Ναι, να αλλάξει ο τρόπος εκλογής των πανεπιστημιακών
οργάνων και να χτυπηθούν η διαπλοκή και τα συντεχνιακά συμφέροντα. Αν δεν
αυξηθεί όμως η χρηματοδότηση, τότε καλά πανεπιστήμια δεν θα έχουμε.

ΟΛΑ τα μεγάλα ακαδημαϊκά ιδρύματα στο εξωτερικό που μας αρέσει να
φέρνουμε ως παράδειγμα στηρίζονται σε πολλαπλάσιους πόρους από ό,τι τα
ελληνικά. Αν στα σοβαρά εννοούν τα κόμματα τη μεταρρύθμιση, ας δεσμευτούν
πρώτα σ’ αυτό!