ΓΝΩΜΗ Κάτι δεν πάει καλά

Το παλιό τραγουδάκι «αλλού τρως, αλλού πίνεις και αλλού πας και το δίνεις» του
Γιάννη Μηλιώκα είναι κάτι περισσότερο από επίκαιρο τις δύο τελευταίες ημέρες.

Προχθές ο Μουνιόθ, χθες ο Φερέρ και τα ελληνικά ΜΜΕ τροφοδοτούνται με ρεπορτάζ
από τα όσα δηλώνουν για Παναθηναϊκό και ΑΕΚ οι Ισπανοί προπονητές σε
εφημερίδες και ραδιόφωνα της χώρας τους. Το γεγονός πρέπει να αποτελεί
παγκόσμια πρωτοτυπία και θέμα προς συζήτηση.

Η μία άποψη λέει ότι οι ξένοι τεχνικοί που έρχονται στην Ελλάδα δεν γνωρίζουν
πρόσωπα και πράγματα γι’ αυτό και αποφεύγουν να μιλούν στα ΜΜΕ της χώρας όπου
εργάζονται και βγάζουν το ψωμί τους.

Η δεύτερη λέει πως κάποιοι τους έχουν δασκαλέψει να αποφεύγουν τους Έλληνες
δημοσιογράφους (συλλήβδην) λέγοντάς τους πως κινδυνεύουν άλλα να δηλώσουν και
άλλα να διαβάσουν.

Η τρίτη λέει ότι οι ΠΑΕ, ιδιαίτερα του κέντρου, δίνουν γραμμή στους προπονητές
να μην κάνουν δηλώσεις πέραν αυτών τις οποίες επιβάλλουν οι κανονισμοί. Δηλαδή
μετά τα επίσημα παιχνίδια. Ενώ την ίδια ακριβώς γραμμή τηρούν και με τους
ποδοσφαιριστές.

Όπως και να έχει πάντως το θέμα, είναι απαράδεκτο παίκτες – αλλοδαποί κυρίως –
και ξένοι προπονητές να αποφεύγουν όπως «ο διάολος το λιβάνι» τα ελληνικά ΜΜΕ
και να μπορούν να κάνουν ελεύθερα δηλώσεις σε εφημερίδες της πατρίδας τους.

Αν παίκτες και προπονητές δεν γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα στην Ελλάδα και
αυτός είναι ο λόγος που αποφεύγουν τις δηλώσεις, έχει καλώς. Αν όμως – γιατί
εκεί καταλήγουμε – ευθυγραμμίζονται με τις εντολές των κ.κ. Κόκκαλη,
Βαρδινογιάννη και Νικολαΐδη, τότε οι πρόεδροι των τριών ΠΑΕ του κέντρου να
τους χαίρονται όπως και το ποδόσφαιρο για το οποίο (;) έδιναν μάχες εδώ και
έναν χρόνο προκειμένου να ξεφύγει από το τέλμα.

Με τέτοια μυαλά θα το φέρουν στον δρόμο της προόδου;