Επιτροπή… καταστροφή

Η Θεοδώρα Τζήμου και ο Γιάννος Περλέγκας σε σκηνή από την «Πανδώρα» του Γιώργου Σταμπουλόπουλου

Ανακαλώ ένα περιστατικό από την περσινή χρονιά. Το «Γαλάζιο φόρεμα», νικητής
βραβείων που βυθίστηκε τόσο στα ταμεία όσο και στην κριτική. Ούτε καλλιτεχνική
μα ούτε εμπορική συνταγή. Τότε; Μα ηλίου φαεινότερον. Το μονοκούκι μιας
οργανωμένης μειοψηφίας εκτόξευσε το αόρατο στο βάθρο των νικητών. Ο αείμνηστος
Τσαρούχης το έλεγε διαφορετικά. Είσαι ό,τι δηλώσεις!

Επειδή λοιπόν ανησυχώ με τους ψιθύρους που κυκλοφορούν σε κάθε γωνιά, βρήκα
τον κατάλογο και παραλίγο να γκρεμιστώ. Η μόνιμη του υπουργείου Πολιτισμού
Δήμητρα Αργυρίου – λόγω χηρεύουσας θέσης ειδικού – όχι μόνο ψήφισε, αλλά το
όνομά της τοποθετήθηκε στην πρώτη θέση της λίστας. Από κοντά και η Νικολέττα
Τσικώτη ως εκπρόσωπος του υπουργείου Μακεδονίας – Θράκης. Πάμε στους εκλεκτούς
που διορίζει το υπουργείο ως άτομα εγνωσμένου κύρους. Τάκης Σιμωνετάτος,
συνδικαλιστής της Ν.Δ., Τάκης Βουγιουκλάκης (φυσικά ο αδελφός της Αλίκης, αλλά
καλύτερα να σας πουν τη γνώμη τους οι τεχνικοί εκείνης της εποχής), Λάκης
Μιχαηλίδης, θεατρικός συγγραφέας.

Να συνεχίσω; Επειδή ούτε εξ ονόματος ήξερα την ύπαρξή τους, πήρα σβάρνα
παραγωγούς και διανομείς της πιάτσας. «Ποιος είναι ο Κιμ Ντίμον σκηνοθέτης;».
Μούγκα από την άλλη μεριά. «Ο Διονύσης Ζουρμπάνος, επίσης σκηνοθέτης;». «Α,
θυμήθηκα, είναι αυτός που έμεινε στα μισά με το ντοκιμαντέρ για τον Διονύσιο
Σολωμό, άνθρωπος της ΕΡΤ». «Και ο Ανδρέας Μιχαήλ, ο Άγγελος Θεοδωρόπουλος;».
Δεν ξέρω ο ένας, δεν ξέρω ο άλλος. Ώσπου ο τέταρτος θυμήθηκε: «Α, ναι, πριν
από πολλά χρόνια είχε κάνει τις “Αδυναμίες” και τώρα νομίζω δουλεύει στην
ΕΡΤ». Να μην τα πολυλογώ, η ίδια μούγκα, το ίδιο «δεν θυμάμαι» και για Σοφία
Σωτηρίου, Νίκο Φαρούπο, Μιχάλη Δασκαλάκη. Άρχισα να αισθάνομαι σαν θεατής του
«εκατομμυριούχου» με Παπαδόπουλο, Αθερίδη. Όταν ο παίκτης τα βρίσκει σκούρα,
ρωτάει από τηλεφώνου κάποιον ειδικό. Δεν μου λες Λάκη, το Ηράκλειο είναι πόλη
της Κρήτης ή δήμος στην Αττική;

Μπορεί να είναι εξαιρετικοί χαρακτήρες και αδικημένοι επαγγελματίες. Όμως τα
μέλη μιας τέτοιας επιτροπής πρέπει να είναι και να φαίνονται εκλεκτοί.
Ταλαντούχοι οι νέοι, καταξιωμένοι οι παλιοί. Επειδή λοιπόν άκουγα ότι η
«Πανδώρα» του Γιώργου Σταμπουλόπουλου προορίζεται για μεγάλο βραβείο, μπήκα
στην αίθουσα με ανησυχία. Η ιδέα εξαιρετική. Δηλαδή μια ξανθιά κούκλα
εισβάλλει σε ερειπωμένο χωριό της μετεμφυλιακής Ελλάδας και αρχίζει να
διαβρώνει το σύμπαν. Τα ήθη, την οικονομία, την κοινωνία, τους κατοίκους, τα
πάντα. Η πιο ζωντανή περίπτωση για να εξηγηθεί βιωμένα, δηλαδή μέσα από μια
ερωτική ιστορία, η αμερικανοποίση, ο πιθηκισμός, η εξάρτηση, ο παρασιτισμός, η
ενσωμάτωση, όλα τα κακά της μοίρας μας. Έξοχο;

Πού τέτοια τύχη. Γιατί, ο Γιώργος Σταμπουλόπουλος, από το δεύτερο ημίχρονο του
σεναρίου, αφήνει ακάλυπτη την ομάδα του και γιατί (δεύτερο και χειρότερο)
διαχειρίζεται – εικαστικά, μουσικά, καλλιτεχνικά – την ιστορία σαν χάρτινη
ηθογραφία. Χωρίς τους χυμούς της Θεοδώρας Τζήμου και τις φιλότιμες προσπάθειες
του Γιάννη Περλέγκα και του Γιάννη Στάνκογλου, το σκάφος θα έβλεπε Φαλκονέρα.

Δείτε απόψε

«Ολύμπιον»: 17.30 «Στα όρια» του Σάββα Καρύδα. 20.00 «Μια
Παρασκευή απόγευμα» της Μόνας Ζαντί Χαγκίγκι (Ιράν). 22.00 «Ώρες κοινής
ησυχίας» της Κατερίνας Ευαγγελάκου. 24.00 «Η ψυχή ενός άνδρα» του Βιμ Βέντερς

«Παύλος Ζάννας»: 19.30 «Σύνδρομο κι ένας αιώνας» του Α. Γουιρασεθακούλ
(Ταϊλάνδη)

«Τόνια Μαρκετάκη»: 20.30 «Έρημος και μόνος για να μου φύγει ο πόνος»
του Νίκου Αλευρά

«Φρίντα Λιάππα»: 17.30 «Pan’s labyrinth» του Γκιγέρμο ΝτεΤόρο (Ισπανία
– Μεξικό)

«Τζον Κασσαβέτης»: 18.00 «Άγγελος» του Τζιμ ΜαΚέι (ΗΠΑ). 23.00
«Σκούρο μπλε, σχεδόν μαύρο» του Ντανιέλ Αρεβάλο (Ισπανία)

«Σταύρος Τορνές»: 18.30 «Μαγικό μάτι» του Κουζτίμ Κασκού (Αλβανία)