«Είναι σοβινιστικό γουρούνι αυτός ο Δάντης»

![]() |
![]() |
|
Έξαλλη με τον Δάντη (της «Θείας Κωμωδίας») βρίσκει τη μούσα του Βεατρίκη, σε |
«Ο Δάντης; Ένα σοβινιστικό γουρούνι! Κακοήθης και ζηλόφθων» είπε η Βεατρίκη, η
μούσα του ποιητή, όταν συνάντησε τον Ουμπέρτο Έκο. Είναι μία από τις
φανταστικές συναντήσεις που φιλοξενεί η συλλογή «Απίθανες συνεντεύξεις» των
Εκδόσεων Ντονζέλι, όπου Ιταλοί συγγραφείς «ανακρίνουν» πρόσωπα της Ιστορίας.
Ανάμεσά τους, ο Έκο συναντά τη Βεατρίκη, τον μεγάλο έρωτα και μούσα του Δάντη,
και την βρίσκει… έξαλλη με τον ποιητή.
Έκο: Κυρία Βεατρίκη…
Βεατρίκη: Ναι, συγγνώμη, είμαι απασχολημένη, Θα είμαι κοντά σας σε
λίγο…
Έτσι αρχίζει το απόσπασμα από τη συνάντηση Έκο – Βεατρίκης, που δημοσιεύει με
την ευκαιρία της έκδοσης η «Corriere della Sera». Και η Βεατρίκη επιστρέφει,
αλλά δεν χαίρεται καθόλου όταν ο συγγραφέας αναφέρει τον Δάντη.
Βεατρίκη: Σας παρακαλώ. Μη μου μιλάτε γι’ αυτόν τον ηλίθιο που μου έχει
δημιουργήσει τόσους μπελάδες! Ούτε που τον ήξερα…
Έκο: Το ξέρω. Δεν είχατε σχέσεις, αλλά βλεπόσαστε από μικροί. Ήσασταν 9
χρόνων – ή ήταν εκείνος, δεν θυμάμαι -, είχατε συναντηθεί… Ο κύριος Αλιγκέρι
σάς είχε κάνει μούσα του. Ήσασταν η έμπνευσή του. Πώς να το πω; Ο άγγελός του;
Βεατρίκη: Συγγνώμη, αλλά μια γυναίκα έχει και ανθρώπινη υπόσταση, έχει
δημόσια εικόνα και ποιο δικαίωμα είχε αυτός; Δεδομένου πως δεν είχα βρεθεί στο
κρεβάτι – μα τι λέω, στο κρεβάτι; Ένα φιλάκι ήταν, ένα ποδαράκι κάτω από το
τραπέζι. Ποιο δικαίωμα είχε, λέω, να μου δώσει αυτό τον ρόλο; Τώρα λοιπόν, δεν
μπορώ να κυκλοφορήσω χωρίς να ακούω σχόλια, «τη βλέπεις αυτήν; είναι εκείνη
που είπε στον Δάντη ότι… είναι αυτή που… Και η Βεατρίκη αυτό! και η
Βεατρίκη εκείνο!». Ο Δάντης, το ξέρετε, δεν ήταν μόνο ένα σοβινιστικό
γουρούνι, αλλά ήταν και ένας άνθρωπος της Δεξιάς. Κι εγώ, στα μάτια του
κόσμου, ήμουν που του έβαζα ιδέες στο κεφάλι. Ήμουν ήδη η γυναίκα του. Με
χρησιμοποιούσε σαν να με είχε ιδιοκτησία του. Και με ποιο δικαίωμα; Από ποιον
ζήτησε την άδεια; Με έβαλε στη μέση, κατέστρεψε την προσωπική μου ζωή. Ο
σύζυγός μου ερχόταν σπίτι με τα μάτια έξω από τα πόσα είχε ακούσει στους
δρόμους και ζητούσε να μάθει τι συνέβαινε μεταξύ μας… Καταλαβαίνετε τι
κόλαση; Γιατί οι άντρες είναι φτιαγμένοι έτσι; Περνάει από μπροστά τους κάποια
με την οποία ούτε καν έχουν μιλήσει και μετά στο μπαρ με τους φίλους τους
είναι όλο, «εγώ αυτήν; Με έκανε να δω τ’ άστρα, νόμιζα πως άγγιζα τον
ουρανό…». Τι φαλλοκράτες!
Έκο: Το πηγαίνετε πολύ στο σεξ.
Βεατρίκη: Εγώ; Αυτός το πήγαινε στο σεξ! Ναι, ξέρω, πλατωνικά,
αγγελικά. Λοιπόν και αυτό σεξ είναι, και χειρότερο! Πορνογραφία, λογοτεχνικό
στριπτίζ, έρωτας με πολαρόιντ!
Φανταστικές συνεντεύξεις, αλλά όχι μη αληθοφανείς, όπως θα έλεγε ο Ουμπέρτο
Έκο. Ένα «είδος» λογοτεχνικό στο οποίο εξασκήθηκαν πολλοί από τους σημαντικούς
Ιταλούς συγγραφείς, από τον Ίταλο Καλβίνο έως τον Αντρέα Καμιλέρι.
Συνεντεύξεις που ο εκδοτικός οίκος Donzelli διάλεξε από μία σειρά εκπομπών στο
ραδιόφωνο της RAI. Στη σειρά εκείνη οι συγγραφείς έδωσαν τον καλύτερο εαυτό
τους, παίρνοντας θέση μπροστά στο μικρόφωνο για να «μιλήσουν» με
προσωπικότητες της Ιστορίας, που είχαν οι ίδιοι επιλέξει. Ο Ίταλο Καλβίνο,
λοιπόν, συνάντησε τον Άνθρωπο του Νεάντερταλ, ο Τζόρτζιο Μανγκανέλι τον
Τουταγχαμών, ο Τζανφράνκο Σανγκουινέτι τον Σωκράτη… Ήταν, όπως αποδείχθηκε,
μοναδική πρόκληση για πνευματικές ακροβασίες. Όπως αυτή η «συνάντηση» του
Ουμπέρτο Έκο με τη Βεατρίκη.















