ΓΝΩΜΗ Βίκτορ Μουνιόθ

Είναι Ισπανός, είναι κοντός, είναι συμπαθητικός, είναι ικανός. Ο Βίκτορ
Μουνιόθ ήρθε κατά τύχη στον Παναθηναϊκό και τον μεταμόρφωσε. Υπέγραψε
συμβόλαιο λίγων μηνών αλλά, αν η διοίκηση «βλέπει μπροστά», πρέπει από τώρα να
τον κρατήσει για τουλάχιστον τρία χρόνια…

Ο άνθρωπος αυτός, σε αντίθεση με τον Μαλεζάνι που πήγε τον Παναθηναϊκό δέκα
χρόνια πίσω -και για τον λόγο αυτόν παραμένει ακόμη άνεργος -έδωσε άλλο
πνεύμα, άλλη νοοτροπία στην ομάδα. Ο Μουνιόθ κατανόησε σε χρόνο-ρεκόρ ότι
προπονεί ομάδα κορυφής και όχι την Αλμπινολέφε ή το Κιέβο. Αξιοποιεί τα
Ελληνόπουλα, λειτουργεί αξιοκρατικά, βιώνει τα παιχνίδια, παίζει επιθετικά,
ρισκάρει και -το κυριότερο -επανέφερε τον Παναθηναϊκό στην Ευρώπη!

Η ομάδα που δεχόταν πεντάρες επειδή οι επιλογές της διοίκησης ήταν της…
πεντάρας, τώρα με τον Μουνιόθ βρήκε την παλιά της ταυτότητα. Ο Ισπανός
τεχνικός αποδείχθηκε λαχείο. Προσωπικά, μάς θυμίζει τον Γιάτσεκ Γκμοχ. Δεν
λέει μεγάλα λόγια, αλλά κάνει μεγάλα έργα. Ο Γκμοχ αγαπήθηκε όσο λίγοι στον
Παναθηναϊκό. Διότι έβγαλε την ομάδα του «τριφυλλιού» από την ανυποληψία. Ο
Μουνιόθ επιχειρεί το ίδιο ακριβώς πράγμα, αλλά κινδυνεύει άμεσα από τους
«παναθηναϊκάρες της δεκάρας», οι οποίοι θα τον υπονομεύσουν διότι θα χάσουν τα
κεκτημένα, δηλαδή την άμεση επιρροή που ασκούν στον ιδιοκτήτη.

Ευτυχώς, ο κόσμος των «πρασίνων» και κρίση έχει και μνήμη διαθέτει. Ο
Παναθηναϊκός δεν αποτελεί περιουσία κανενός. Οι μετοχές έχουν όνομα, αλλά η
ιστορία, η φανέλα και τα επιτεύγματα της ομάδας, ανήκουν στον λαό της.