Σπάνια συνάντηση…

Τρεις εκδόσεις και τρεις από τις κολόνες της θεατρικής μας ζωής παρουσίασε ο
ποιητής Θανάσης Νιάρχος στο Μουσείο Μπενάκη. Στην ωραία σειρά των Εκδόσεων
Καστανιώτη «Σκέψη, χρόνος και δημιουργοί», που φέρει τη σφραγίδα του Θανάση
Νιάρχου, βγήκαν τρία ασυνήθιστα βιβλία. Το ένα, του Σταμάτη Φασουλή, λέγεται
«Μια πατρίδα τάβλι» και περιλαμβάνει τα κείμενά του στα «ΝΕΑ», τα οποία
ξεχωρίζουν για την αιχμηρότητα, την ευστοχία και την πρωτοτυπία τους. Το άλλο,
του Βασίλη Παπαβασιλείου, έχει τον τίτλο «Το δύσκολο ανάμεσα», με τα κείμενά
του στην κυριακάτικη «Καθημερινή» που αποτυπώνουν την κλίση του στο γράψιμο,
έστω και αν τον γνωρίζουμε για τις επιδόσεις του στη σκηνοθεσία και την
ερμηνεία. Και το τρίτο είναι της Λούλας Αναγνωστάκη. Παρούσα και εκείνη στην
εκδήλωση, σε μία από τις σπάνιες εμφανίσεις της, συγκέντρωσε σε έναν τόμο υπό
τον τίτλο «Ο ήχος της σιωπής», από θραύσματα κειμένων και σκέψεις διατυπωμένες
στο χαρτί μέχρι άρθρα και συνεντεύξεις της.

… και ακροατήριο τιμής

Ο Θανάσης Νιάρχος καταφέρνει με τη βαθιά γνώση της καλλιτεχνικής μας
πραγματικότητας να δημοσιεύει κείμενα που φωτίζουν από μία πλάγια γωνία τις
προσωπικότητες που τη σημαδεύουν. Η προσφορά του είναι σημαντική γιατί
καταφέρνει κατά καιρούς να εκδίδει υλικό για το οποίο οι αυριανοί μελετητές θα
τον ευγνωμονούν, αλλά και καθαυτό το γεγονός της εκδήλωσης στο Μουσείο
Μπενάκη, ανεξάρτητα από τις εκδόσεις των κειμένων, είχε μεγάλη αξία. Και
ακριβώς επειδή ήξεραν όλοι ότι δεν βλέπεις κάθε μέρα μαζί σε ένα πάνελ
ανθρώπους όπως οι τιμώμενοι, έσπευσαν να γεμίσουν την αίθουσα. Από τη Μίνα
Αδαμάκη μέχρι τον Διονύση Φωτόπουλο, από τον Μάνο Ελευθερίου μέχρι τον Γιώργο
και την Άννα Νταλάρα, από τον Γιώργο Βέλτσο μέχρι την Εύα Κοταμανίδου, από τον
Γιώργο Λιάνη μέχρι τον Κώστα Μητρόπουλο, από τον Άγγελο Δεληβορριά μέχρι τον
Τίτο Πατρίκιο, από τον Παύλο Μάτεσι μέχρι τον Μένη Κουμανταρέα, από την Ντόρα
Γιαννακοπούλου μέχρι τον Μήτσο Κασόλα και τον Γιάννη Κοντό, για θα θυμηθούμε
ορισμένους μόνο. Και όπως συνηθίζει να λέει ο Τίτος Πατρίκιος, η αναγνώριση, η
καλλιτεχνική ανάδειξη, η τιμή – που εδώ είναι δεδομένες – είναι ζήτημα που
περνάει από τους ομότεχνους.