ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Μεσαίωνας

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Ο Γ. Ηλιάκης, Μεσσηνίας 48, Γαλάτσι, γράφει:

«Ο Ρισελιέ βρικολάκιασε. Ο καλόγερος, προκλητικός και ανάλγητος, αυθάδης και
αναιδής, μετέβη εις το ανάκτορον του Καίσαρος και απήτησε νέαν και μεγαλειώδη
βασιλικήν, καθώς και κατάλυμα πολυτελέστερον διά τους συνδαιτυμόνας του. Δεν
του φτάνει το χλιδάτο ανάκτορο στον λόφο του Παλατινάτου. Θέλει και θερινό. Να
χαλάσει το δάσος. Να τσιμεντώσει ό,τι απόμεινε. Ε, όχι ωρέ άλλο. Όχι άλλη
πρόκληση. Τη στιγμή που οι αμύθητοι θησαυροί, τα παγκάρια και τα πουγκιά των
καλογέρων μετρούν δισεκατομμύρια και οι περιουσίες είναι αμέτρητες.

Τη στιγμή που χάνονται ανεκτίμητοι και ανεπανάληπτοι θησαυροί της εθνικής μας
κληρονομιάς, ο χρυσοκαλόγερος προκλητικά απαιτεί κονδύλια από μια οικονομία
που παραπαίει. Βλέπεις δεν λογαριάζει, ούτε καταλαβαίνει Θεό. Έχει τον δικό
του χαβά. Είναι μεθυσμένος και μαστουρωμένος από τα λιβάνια. Τον έχει πιάσει
αμόκ από τη δόξα και τη χλιδή. Και βρίσκεται στα αιθέρια ύψη με τους αγγέλους
στον Παράδεισο. Και δεν βλέπει ότι γύρω του υπάρχουν παράγκες, με
πεινασμένους, ανάπηρους, ναρκοπαθείς, με ξεπεσμένους και αναγκαιμένους.

Τη στιγμή που η επαρχία βρίσκεται στο έσχατο σκαλοπάτι του ξεπεσμού και της
ανέχειας, της υποβάθμισης και της φτώχειας. Αυτός τον χαβά του. Θέλει να
μεγαλώσει τα μαγαζιά και τις επιχειρήσεις του. Αχόρταστος. Και δεν θωρεί τη
σεμνότητα και τον αγώνα του Αναστάσιου και του Ειρηναίου τη λιτότητα.
Ναρκισσεύεται με τα πλουμιά και τους μαμουντιέδες.

Τη στιγμή που θέλουμε σχολειά, νοσοκομεία, προστασία του πολιτισμού και του
περιβάλλοντος, αυτός γυρεύει από τη φτώχεια του κράτους πακτωλούς χρημάτων για
να κάνει άχρηστα, ανώφελα και επικίνδυνα κατασκευάσματα για να ικανοποιεί τις
άρρωστες μωροφιλοδοξίες του. Οι ευθύνες των πνευματικών ανθρώπων του τόπου
είναι τεράστιες αν δεν αντιδράσουν».