Περιπέτεια στη Βοσνία

Ο κ. Γρηγόρης Παπαχαραλάμπους, από την Αθήνα, γράφει για την ταλαιπωρία του
με τα εισιτήρια της Εθνικής ποδοσφαίρου στον αγώνα της στη Βοσνία:

«Την Παρασκευή 6 Οκτωβρίου 2006 πήγα στην Πλατεία Κοτζιά, στα εκδοτήρια στης
ΕΠΟ, για να προμηθευθώ εισιτήρια για τον αγώνα της Εθνικής μας με τη Βοσνία.
Μου είπαν ότι δεν είχαν και με παρέπεμψαν στα γραφεία της Ομοσπονδίας, όπου
και τηλεφώνησα αμέσως. Κάποιος κύριος με ενημέρωσε ότι τα υπόψη εισιτήρια θα
διετίθεντο από εκπρόσωπο της ΕΠΟ στο γήπεδο της Ζένιτσας και λεπτομέρειες θα
έβρισκα στο site της Ομοσπονδίας. Πράγματι εγώ και δύο φίλοι μου αναχωρήσαμε
οδικώς για τη Ζέντσα της Βοσνίας και έπειτα από ένα πολύωρο και κουραστικό
ταξίδι φθάσαμε έξω από το γήπεδο και αρχίσαμε την αναζήτηση του εκπροσώπου της
ΕΠΟ, που όπως ανέφερε και το site θα διέθετε 600 εισιτήρια του αγώνα στη
βόρεια πύλη του γηπέδου. Μάταια όμως ψάχναμε για εκπρόσωπο ή για εισιτήρια.
Δεν υπήρχε τίποτε. Στην απελπισία μας (κάναμε τόσα χιλιόμετρα, κόπο και έξοδα
για να ενισχύσουμε την Εθνική μας), μια και δεν ήταν δυνατόν να μπούμε στο
γήπεδο και να δούμε τον αγώνα, εμφανίσθηκε τυχαία ο ταγματάρχης – διοικητής
της εκεί Ελληνικής Στρατονομίας (κ. Σεφερίδης) και μας έβαλε στο γήπεδο χωρίς
εισιτήριο. Την ίδια ταλαιπωρία με τα εισιτήρια υπέστησαν και 5 Έλληνες
φοιτητές που είχαν έρθει από την Μπάνια Λούκα. Και δικαίως διερωτώμαι τι θα
γινόταν αν δεν υπήρχε εκείνη τη στιγμή ο προαναφερθείς ταγματάρχης (τον οποίο
ευχαριστούμε δημοσίως); Φυσικά δεν θα βλέπαμε τον αγώνα και τζάμπα θα είχαμε
κάνει τόσα χιλιόμετρα. Ποιος θα ευθυνόταν και θα μας αποζημίωνε για την
ταλαιπωρία και τα έξοδα; Αυτή είναι η οργάνωση και η υπευθυνότητα της Εθνικής
μας Ομοσπονδίας;».