ΓΝΩΜΗ Ο πυρετός ανεβαίνει

Σιγά-σιγά, ο πυρετός ανεβαίνει και πάλι. Τα μπανλιέ κάνουν ξανά αισθητή την
ύπαρξή τους. Είναι αλήθεια μια βολική λέξη, τα «μπανλιέ», μια λέξη γεμάτη
παρεξηγήσεις και υποψίες. Μπανλιέ, είναι αυτό που βρίσκεται πέραν ενός ορίου
που δεν μπορούμε να υποδείξουμε με ακρίβεια, αλλά το γνωρίζουμε καλά. Μια λέξη
που υποδηλώνει την εξορία, τον εξοστρακισμό.

Τώρα μιλάμε ξανά. Εδώ και ένα μήνα ανακαλύπτουμε εκ νέου αυτούς τους σπασμούς
μίσους: τα μπανλιέ είναι ακόμα εξίσου ζωντανά, εξίσου απελπισμένα, εξίσου
βίαια. Ένα κακό όνειρο είναι που τεντώνεται, με τα φαντάσματα, τα τέρατα και
τους δαίμονές του. Ένα υποχρεωτικό πένθιμο θέαμα. Εμείς, ακίνητοι θεατές. Μόνο
οι πρωταγωνιστές κινούνται: οι ταραξίες που τα σπάνε, οι αστυνομικοί και οι
πυροσβέστες που προσπαθούν να περιορίσουν τα σπασμένα. Έτσι καίγονται τα
σχολεία και οι βρεφονηπιακοί σταθμοί, οι βιβλιοθήκες και τα αθλητικά κέντρα,
χωρίς να υπολογίζουμε τα αυτοκίνητα των γειτόνων. Η Γαλλική Δημοκρατία μοιάζει
παραλυμένη, άδεια, απούσα.