Αποκατάσταση ενός «αδικημένου»

Ο Γιάννης Μηταράκης είναι ένας από τους πολλούς σπουδαίους ζωγράφους της
γενιάς του ’30 που χάθηκαν προτού τους γνωρίσουμε. «Το έργο τους αδικήθηκε»,
τονίζει ο ιστορικός της Τέχνης Ευγένιος Ματθιόπουλος, ο οποίος επιχειρεί τώρα
την αποκατάσταση του Μηταράκη με μια μεγάλη αναδρομική έκθεση 85 ελαιογραφιών
και έναν πλήρη κατάλογο των έργων του. Αφορμή για την έκθεση αποτελεί η δωρεά
του συνόλου του έργου του από τον γιο τού καλλιτέχνη (120 ελαιογραφίες και
πάνω από 1.400 σχέδια) στο Μουσείο Μπενάκη, το οποίο έχει σκοπό να
συγκεντρώσει στο Θησαυροφυλάκιο του Ελληνικού Πολιτισμού όλη τη γενιά του ’30
και να αναδείξει τους μεγάλους αφανείς καλλιτέχνες – όπως λ.χ. τον Τάκη Μάρθα
ή τον Αλέκο Κοντόπουλο.

Ο Μηταράκης καταγόταν από τη Χίο, εγκαταστάθηκε νωρίς στο Παρίσι, σπούδασε
Αγρονομία, την οποία όμως εγκατέλειψε για τη ζωγραφική. Έκανε καριέρα στη
Γαλλία, αλλά «χτυπήθηκε» όπως πολλοί άλλοι καλλιτέχνες από την οικονομική
κρίση του ’30 και επέστρεψε στην Ελλάδα, όπου ξεκίνησε από την αρχή. Κέρδισε
την αναγνώριση και εξέθεσε ως μέλος της Ομάδας Τέχνης. Στον πόλεμο του ’40
στρατεύθηκε, πέρασε στο ΕΑΜ και μεταπολεμικά έζησε δύο δοκιμασίες: το κλίμα
του Ψυχρού Πολέμου – που επέβαλλε τον διαχωρισμό κάποιων καλλιτεχνών – και τη
νέα πραγματικότητα στην Τέχνη, που ήταν η αφαίρεση. Πέρασε στο στρατόπεδο της
αφηρημένης τέχνης με τις τελευταίες ενότητες έργων του – «Ελιές», «Σαντορίνη»
και «Μετέωρα» -, τις οποίες παρουσίασε στις λίγες αίθουσες τέχνης της Αθήνας.
Πέθανε το 1963, πριν ανοίξουν οι αίθουσες της Εθνικής Πινακοθήκης.

INFO

«Γιάννης Μηταράκης, 1897-1963» στο Μουσείο Μπενάκη (Κτίριο οδού Πειραιώς 138,
τηλ. 210-3453.111). Έως 5 Νοεμβρίου.