ΓΝΩΜΗ Οι μάγοι του βόλεϊ

Είναι καιρός τώρα που βλέπουμε σε γιγαντοαφίσες σε όλη την Αθήνα, ότι μας
έρχεται ο Ντέιβιντ Κόπερφιλντ, ο περίφημος «μάγος» που έχει γίνει διάσημος για
τα εντυπωσιακά κόλπα του, ανάμεσα στα οποία και η «εξαφάνιση» του περίφημου
αγάλματος της Ελευθερίας στη Νέα Υόρκη.

Στο ελληνικό βόλεϊ, δυστυχώς, δεν λείπουν οι μάγοι που δεν γνωρίζουν από
οφθαλμαπάτες, αλλά… εξαφανίζουν (ας ελπίσουμε προσωρινά) από το πρωτάθλημα
Α1 βόλεϊ γυναικών, ομάδες οι οποίες στο παρελθόν έχουν κατακτήσει τίτλους και
τίτλους, και ποιος ξέρει αν δεν έλθει ώρα που θα εξαφανίσουν και το ίδιο το
γυναικείο βόλεϊ.

Ούτε λίγο – ούτε πολύ χάθηκαν από το 2000 και ύστερα από το προσκήνιο του
ελληνικού γυναικείου βόλεϊ, ομάδες όπως ο Ιωνικός Νέας Φιλαδέλφειας με δύο
τίτλους πρωταθλητή Ελλάδας, τα Βριλήσσια με πέντε και πριν από λίγες μέρες και
ο Φιλαθλητικός Θεσσαλονίκης με τέσσερις!

Οι παράγοντες, οι οποίοι αφού κάνουν το κέφι τους για κάποια χρόνια και
προβάλλονται δεόντως, υπερχρεώνουν τα σωματεία και μετά αποχωρούν σαν κύριοι
δηλώνοντας «πτώχευση», βρίσκουν σύμμαχο την πολιτική (ή καλύτερα την απραξία)
της Ελληνικής Ομοσπονδίας Πετοσφαίρισης.

Η ΕΟΠΕ και κυρίως ο συγκεντρωτικός πρόεδρός της Θανάσης Μπελιγράτης, ακόμη και
σε εποχές όπως τα τέλη της δεκαετίας του ’80 (με την εθνική γυναικών να
μαζεύει 10.000 κόσμο στο ΣΕΦ!), δεν εκτίμησε ότι το γυναικείο βόλεϊ είχε
δυνατότητες ανάπτυξης.

Δεν υπήρξαν ουσιαστικές προσπάθειες δημιουργίας μιας ισχυρής βιτρίνας
(πρωτάθλημα Α1 και εθνική ομάδα), με συνέπεια ο γυναικείος φιλές να μαραζώνει
χρόνο με τον χρόνο και ούτε καν υπάρχει βούληση πάταξης του φαινομένου
απόσυρσης ομάδων.

Εθνικές ομάδες υποδομής στο μηδέν, εθνική γυναικών στον πάτο, πρωταθλήτριες
Ελλάδας εκτός Τσάμπιονς Λιγκ και σε φυγή, η πλήρης παρακμή…