Εσώσαμεν την Δημοκρατίαν…

Πολεμικό θέαμα έγιναν οι αποφάσεις του ΕΣΡ αποδεικνύοντας ότι το έργο του κάθε άλλο παρά τον δημοκρατικό πολιτισμό έχει καλλιεργήσει

Πρόστιμο ύψους 500.000 ευρώ σε κανάλι. Για την τιμή της δημοκρατίας. Είναι
αυτό που επιβάλλει το ΕΣΡ στον Alpha για την παράβαση της δεοντολογίας από τον
Μάκη Τριανταφυλλόπουλο, όταν κατήγγειλε από δελτίο του Νίκου Χατζηνικολάου ότι
«του έδειξε επιχειρηματίας λίστα με ονόματα πολιτικών από όλους τους χώρους,
του Συνασπισμού συμπεριλαμβανομένου, τους οποίους χρηματίζει». Η σοβαρή
παράβαση της δεοντολογίας έγκειται στο γεγονός ότι ο δημοσιογράφος δεν έδωσε
για μια τόσο σοβαρή καταγγελία, που πλήττει το κύρος θεσμών της δημοκρατίας,
συγκεκριμένα στοιχεία παρ’ όλο που ο Συνασπισμός τα ζήτησε.

Βάσει του νόμου ελέγχεται και τιμωρείται το κανάλι που φιλοξενεί τον
δημοσιογράφο. Αρμόδιο το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης. Να τηρήσει τους
νόμους και με τις παρεμβάσεις του να διαμορφώσει δημοκρατικό πολιτισμό. Αυτό
σημαίνει ότι οι διαδικασίες συγκρότησης και λειτουργίας του ίδιου του ΕΣΡ δεν
παραβαίνουν ούτε κατ’ ελάχιστο τους κανόνες της δημοκρατίας. Εδώ όμως
παρουσιάζονται στα προβλήματα που ουδέποτε επέτρεψαν στο ΕΣΡ να αποκτήσει το
κύρος που αρμόζει σε μια Ανεξάρτητη Αρχή.

Πρώτον: Είναι δύσκολο να υποστηρίξει το δημοκρατικό του κύρος, όταν η
θητεία των μελών έχει λήξει από τον περασμένο Ιούνιο, χωρίς ουδείς να θίξει το
θέμα ούτε από τα μέλη της ούτε από την κυβέρνηση ή την Βουλή – η Επιτροπή
Θεσμών και Διαφάνειας μόνη αρμόδια για τον έλεγχο υπολειτουργεί. Ουδείς εκ των
μελών παραιτήθηκε, ενώ συνέχισαν να παίρνουν σοβαρές αποφάσεις και να
επιβάλλουν πρόστιμα. Άγνωστο πόθεν ορμώμενοι είχαν τη σιγουριά ότι η
εγκυρότητα των αποφάσεων που πήραν δεν θα αμφισβητηθεί στο μέλλον.

Το θέμα είναι ότι ούτε η πολιτική εξουσία φρόντισε την αντικατάστασή τους,
γεγονός που πάντως δεν συνάδει με τη δημοκρατική ευαισθησία που απαιτείται να
επιδεικνύουν οι ελεγχόμενοι από το ΕΣΡ σταθμοί. Με άλλα λόγια η νοοτροπία ενός
δημοσιογράφου να παραβαίνει κανόνες της δημοκρατίας στο όνομα της υπεράσπισης
της δημοκρατίας δεν είναι διαφορετική από τη νοοτροπία του ΕΣΡ, του οποίου
επίσης η λειτουργία δεν υπακούει με αυστηρότητα στους όρους της δημοκρατίας
ενώ την ίδια στιγμή επιβάλλει τιμωρίες στο όνομά της.

Δεύτερον: Ο έλεγχος και η ρύθμιση του ραδιοτηλεοπτικού τοπίου απαιτούν
ειδικές γνώσεις και ευρύτητα πνεύματος εκτός από αυστηρότητα στην τήρηση των
αρχών της δημοκρατίας, στοιχεία που η διαδικασία επιλογής των μελών του ΕΣΡ
δεν διασφαλίζει. Ορίζονται από τη Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής υποτίθεται
κατόπιν προτάσεων των κομμάτων, αλλά πάντως με διαδικασίες που δεν είναι
απολύτως διαφανείς. Για παράδειγμα, ο νόμος ορίζει ότι πρέπει να είναι
«προσωπικότητες εγνωσμένου κύρους», αλλά δεν διευκρινίζει σε ποιον τομέα. Με
δεδομένο ότι χρειάζονται και νομικές γνώσεις καθιερώθηκε να γίνονται πρόεδροι
του Συμβουλίου παλαιοί δικαστικοί, γεγονός που σφράγισε και τη νοοτροπία του.
Άλλο η τιμωρία του παραβάτη στην αίθουσα του δικαστηρίου και άλλο ο έλεγχος
και η ρύθμιση ενός πεδίου διαρκώς εξελισσόμενου σε τεχνολογία, αισθητική κ.λπ.
Πολύ περισσότερο όταν ο σημερινός πρόεδρος κ. Λασκαρίδης, συνταξιούχος
αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου, ουδεμία σχέση και γνώση Διοικητικού Δικαίου
διαθέτει.

Τρίτον: Εκτός όμως από τον τρόπο με τον οποίο ορίζονται τα μέλη του
ΕΣΡ, ακόμη σημαντικότερο είναι ο άρτιος εξοπλισμός και οι κατάλληλες υπηρεσίες
που να εξασφαλίζουν την εγκυρότητα των μεθόδων ελέγχου και των μετρήσεων.
Τίποτε από αυτά δεν διαθέτει, ούτε καν οργανόγραμμα, έστω μια μόνιμη υπηρεσία
που να επιλαμβάνεται θεμάτων όπως οι κανόνες του προεκλογικού τοπίου.

Η νοοτροπία του δικαστή και οι «ήρωες»

Ο πρόεδρος του ΕΣΡ Ιωάννης Λασκαρίδης

Η αντιμετώπιση των σοβαρών προβλημάτων του ραδιοτηλεοπτικού τοπίου με τη
νοοτροπία ποινικού δικαστή αντί να καλλιεργεί δημοκρατικό πολιτισμό,
αναδεικνύει «ηρωικές» τηλεοπτικές περσόνες με ταλέντο να προκαλούν
«αντιστασιακά ανακλαστικά» στο κοινό τους εμφανίζοντας τις αρχές της
Δημοκρατίας ως μεθόδευση λογοκρισίας. Με κορυφαίο παράδειγμα των ημερών το
πολεμικό θέαμα στα τηλεπαράθυρα του δελτίου του Alpha, όπου το αίτημα ενός
πολιτικού κόμματος να τηρούνται οι αρχές της δημοκρατίας κατά τον
δημοσιογραφικό έλεγχο του πολιτικού κόσμου, αντιμετωπίστηκε ως «επίθεση» κατά
της δημοσιογραφικής λειτουργίας και ενός συγκεκριμένου δημοσιογράφου, του Μάκη
Τριανταφυλλόπουλου.