«Βέρα» VS «Ερώτων»

Θριλερικά μυστήρια στο «Βέρα στο δεξί». Στη φωτογραφία ο Παναγιώτης Μπουγιούρης με την Ελισάβετ Μουτάφη

Άγνωστο το γιατί οι της «Βέρας» του Mega ξεκουβάλησαν στα Τρίκαλα. Τοπίο πιο
οξυγονούχο με άφθονο πράσινο και γραφικό ποτάμι. Με την προσεκτική χρήση του
φακού οι εικόνες αποπνέουν τον ατμοσφαιρικό ρομαντισμό της εξοχής του
μεσογειακού νότου, απαλλαγμένου όμως από τα οικιστικά εξαμβλώματα και τις
νεοπλουτίστικες δυσμορφίες που εμφανίζει στη χώρας μας.

Βλέπουμε φέτος τη σαπουνοπερική συνταγή να διευρύνεται σε νέα σουξεδιάρικα
συστατικά, όπως είναι το ντεκόρ μιας ειδυλλιακής φύσης, που έγινε μόδα σε
σενάρια της εποχής της πτώσης του γιαπισμού. Κάτι σαν τον «χαμένο παράδεισο»
που νοσταλγεί ο άνθρωπος της μεγαλούπολης και που τον περιμένει πάντα
φιλόξενος να του προσφέρει καταφύγιο. Οι των «Ερώτων» του Antenna επιμένουν
στους ζαπλουτίστικους συμβολισμούς των μυκονιάτικων περιουσιών που διαθέτουν
οι πρωταγωνιστές, με τα δήθεν πανάκριβα ξενοδοχεία τους, με τις πισίνες και τα
κλαμπ σε θλιβερή αναπαράσταση γκλαμουροζωής, όπως θα πρέπει να την φαντάζονται
όσοι δεν έχουν τη δυνατότητα να την κάνουν, με τις δέουσες ατυχίες βεβαίως,
των τυχερών ζάπλουτων, για να μη μειονεκτούν στη σύγκριση οι φτωχές ζωές των
τηλεθεατών.

Η «Βέρα στο δεξί» αποκτά επίσης μια πινελιά μοδάτου μπεστ-σελερικού μυστηρίου
με εκείνη τη φορτωμένη συμβολισμούς έκφραση το «13ο κλειδί» που αναφέρεται με
το ανάλογο σκοτεινό ύφος από τον Αμιρά και ανοίγει κεφάλαιο νέων περιπετειών.
Επίσης η Τυνησία, όπου έχει εξαφανιστεί ο Στράτος, είναι από τις εξωτικές πλην
ιστορικές περιοχές, όπου εξελίσσονται μοδάτα μπεστ-σέλερ με
ιστορικοχριστιανοπολιτικά μυστήρια. Σαν τσιμπολόγημα ιδεών από μπεστ-σελερικές
«συνταγές», από πετυχημένες σκηνές κινηματογραφικών ταινιών και θριλερικών
σεναρίων, μοιάζει το πλούσιο περιβάλλον που πλέκεται γύρω από τον
σαπουνοπερικό κορμό – γυναικεία φιλία και ανταγωνισμός, έρωτας και απιστία –
της «Βέρας». Η σκηνή της δολοφονίας του Χρήστου, του εργοστασιάρχη, που είναι
παντρεμένος με μία από τις καινούργιες γυναικείες φιγούρες, την Όλγα, καθώς
πέφτει μαύρα μεσάνυχτα, μπροστά στα μάτια της Κλαίρης από τον πέτρινο πύργο
του μεγάλου κεντρικού ρολογιού, μας θύμισε κάτι από τον «Άρχοντα του σκότους»,
του σινεφιλικού θρίλερ με τον Τσάρλτον Ίστον και τον Όρσον Γουέλς. Από την
άλλη οι «Έρωτες» δεν αποπειρώνται να προσθέσουν άλλο στην παραδοσιακή
σαπουνοπερική συνταγή τους εκτός από… νέους έρωτες. Ο γόης μεγαλογιατρός
Έκτορας (Βαλτινός) ερωτεύεται την Αφροδίτη. Ο γιος της πρώην συζύγου του Ρένος
ερωτεύεται νεαρή ονόματι Φαίδρα, με την οποία βγαίνουν για ποτό σε μυκονιάτικα
στέκια, κατά τη λαϊκή μυθολογία για τη ζωή στο εν λόγω νησί. Επίσης, όπως
θέλει και η μυθολογία του γκλαμουροτουρισμού, κάθε ξενοδοχείο για ζάπλουτους
πρέπει να διαθέτει SPA και διευθύντρια για τα SPA, οπότε εμφανίζεται
μελαχρινή, μοιραία και άρτι αφιχθείσα υποτίθεται από SPA Ελβετίας.

Ανυποχώρητα κακός ο Άγγελος στη «Βέρα», πόσο μάλλον τώρα που έχει καθηλωθεί σε
αναπηρική καρέκλα, ανυποχώρητα κακός και ο Στέφανος, ο πρώην σύζυγος της
Μυρτούς στους «Έρωτες». Η φετινή απόλυτα κακιά της «Βέρας» – για αρχή και
βλέπουμε – είναι η κόρη του Άγγελου, η Αλίκη, πρώην αγαπημένη του Αντώνη και
πρώην πληρωμένη από τον Στράτο να κάνει κακό στη Δώρα – που φέτος δεν
εμφανίζεται – κλέβοντάς της τον Αντώνη, αλλά μετά τον αγάπησε και την πάτησε
γιατί την άφησε. Στους «Έρωτες» οι μέγαιρες είναι περισσότερες, αλλά κορυφαία
η πρώην του Στέφανου.

Βλέπουν πολύ Χόλιγουντ

Κι άλλοι έρωτες στους «Έρωτες». Στη φωτογραφία ο Γρηγόρης Βαλτινός ανάμεσα στη Βάσια Παναγοπούλου και την Κοραλία Καράντη

Πάντως οι αμμόλοφοι της Τυνησίας με τον Στράτο σαν τον «Άγγλο ασθενή» με το
λευκό σαρίκι, τα Τρίκαλα με τα δέντρα και τα ποτάμια, όπου μετακινούνται με
ποδήλατα τα κορίτσια, όπως συμβαίνει στις εξοχές της Βρετάνης, το ντιζαϊνάτο
ανάκλιντρο, μοναδικό έπιπλο σε μεγάλο χώρο, όπου πάνω του πέταξε τις δεσμίδες
με τα 500ρικα η Αλίκη προκαταβολή για την παραγγελία δολοφονίας Ρεγγίνας,
Έλσας και Κλαίρης, δείχνουν ότι η «Βέρα στο δεξί» έχει δει πολύ Χόλιγουντ. Όσο
για τους «Έρωτες» είναι φανερό πως προτιμούν τα δοκιμασμένα βραζιλιάνικα
μονοπάτια, με τον πλούτο υποθετικό και εκ των συμφραζομένων συναγόμενο, το
ντεκόρ κατώτερο ακόμη και της λαϊκής φαντασίωσης περί ακριβού – η πισίνα μια
σταλιά, το πανάκριβο ξενοδοχείο στη Μύκονο να μοιάζει με κιτσάτο αμερικανικού
θερέτρου, θα έπειθε όσους δεν έχουν δει Αιγαίο ούτε σε φωτογραφία.