«Είμαστε μαθημένοι στα πικρά ποτήρια»

«Σίγουρα δεν έχει την ευθύνη ο κόσμος που δεν πάει στις συναυλίες. Εμείς φταίμε που δεν του δίνουμε το κίνητρο – ίσως γιατί είναι δύσκολο να επινοήσουμε τον εαυτό μας από την αρχή», λέει ο Μανώλης Φάμελλος

Όλο το ελληνικό τραγούδι επί σκηνής. Αφορμής δοθείσης, και η αφορμή είναι ο
Μανώλης Φάμελλος, θα παρελάσει από το Αίθριο του Μεγάρου Μουσικής και απόψε
και αύριο η αφρόκρεμα του έντεχνου, της σκεπτόμενης ποπ και της παλιότερης και
σημερινής σκηνής των τραγουδοποιών μας.

Άλλωστε ο Μανώλης Φάμελλος, το έχει δηλώσει από παλιά ότι… πλήττει τακτικά
με τον εαυτό του, και ότι οι συγκεκριμένες χωροταξίες και οι απόλυτες
κατηγοριοποιήσεις είναι κόντρα στην ιδιοσυγκρασία του. Απόδειξη είναι ότι στα
τραγούδια του μπορούν να βρουν τη «φωνή» τους ονόματα που ίσως φαίνονται
ετερόκλιτα, τουλάχιστον σε ένα πρώτο επίπεδο. Από τη Χάρη Αλεξίου και τη
Δήμητρα Γαλάνη μέχρι τον Νίκο Ζιώγαλα, τον Κωνσταντίνο Β ή τον νεώτερο Ζακ
Στεφάνου.

«Θέλω να… με χάνω, για να με βρω μετά διαφορετικό. Ακόμη και απογοητευτικά
να είναι καμιά φορά τα αποτελέσματα μιας κίνησής μας, χρήσιμο είναι, γιατί
έτσι μαθαίνεις», λέει ο Μανώλης Φάμελλος. «Άλλωστε είμαι από τους ανθρώπους
που όλες μου τις ιδιότητες έτσι τις έχω ανακαλύψει. Πειραματιζόμενος».

Ποια είναι τα μεγάλα πειράματα που θεωρείς ότι έκανες;

«Ακόμη και το γεγονός ότι γράφω ένα τραγούδι κι αυτό το τραγούδι καταλήγει να
μην αφορά μόνον εμένα, έπειτα από πείραμα έγινε. Και δεν συμβαίνει μόνο με τα
πρωτογενή πράγματα. Η ιδέα λόγου χάριν μιας συναυλίας, με ένα
«επαναλαμβανόμενο» υλικό, πάντα κάτι καινούργιο βγάζει. Γιατί οι συνθήκες δεν
είναι ποτέ απόλυτα ελεγχόμενες ή απόλυτα ίδιες. Σα να έχεις έναν πίνακα που
θέλεις να τον ξαναζωγραφίσεις. Υπάρχει ποτέ περίπτωση να βγει ακριβώς ίδιος με
τον προηγούμενο;».

Στις συναυλίες σας τις καλοκαιρινές υπήρξαν εκπλήξεις; Γιατί υπάρχει μια
γκρίνια εδώ και καιρό ότι τα πράγματα δεν πάνε καθόλου καλά…

«Νομίζω ότι πήγαμε πολύ καλά. Αλλά εγώ έχω πάντα ηθικό πεσμένο, οπότε αν
εκπλαγώ, εκπλήσσομαι ευχάριστα».

Φέτος είναι η χρονιά των μεγάλων συνασπισμών στις συναυλίες… Υπάρχει ένα
άγχος από την πλευρά των καλλιτεχνών που δεν κρύβεται.

«Εντάξει. Αλλά τι νόημα έχει να μιλάμε για κάτι τέτοιο; Σίγουρα δεν είναι η
ευθύνη στον κόσμο που δεν πάει στις συναυλίες. Εμείς φταίμε που δεν του
δίνουμε το κίνητρο – ίσως γιατί είναι δύσκολο να επινοήσουμε τον εαυτό μας από
την αρχή. Εν πάση περιπτώσει, έχουμε πιει πολλά πικρά ποτήρια τέτοια, είμαστε
μαθημένοι πλέον. Άλλωστε μέσα στο πικρό, υπάρχει και το γλυκό. Αυτό το κενό σε
κινητοποιεί, να πας ένα βηματάκι πιο κάτω».

«Δεν είμαι καταραμένος ποιητής εγώ»

Φαίνεται ότι το «μεγάλο κοινό» δεν υφίσταται πλέον ως έννοια. Ή αν
υφίσταται έχει μετακινηθεί προς τους καλλιτέχνες της πίστας. Και μόνο κάτι
ονόματα σαν τον Μάλαμα, τον Θανάση Παπακωνσταντίνου ή ακόμα και του Αγγελάκα
γεμίζουν χωρίς ιδιαίτερο κόπο έναν Λυκαβηττό.

«Μα, δεν είναι συγκρίσιμα τα μεγέθη. Ειδικά για τον Αγγελάκα που είχε ένα
σταθερό έρεισμα από πριν. Εγώ πάλι δεν θα μπορούσα να δράσω μ’ αυτό τον τρόπο,
γιατί μου αρέσει να περιπλανιέμαι μέσα στη μουσική, να συνεργάζομαι με
διαφορετικούς ανθρώπους, να κάνω πράγματα που φαίνονται ότι δεν τους ανήκω.
Δεν μπορώ να υποστηρίξω ένα μύθο που δεν προκύπτει αποκλειστικά από τη δουλειά
μου, αλλά απ’ τη στάση μου στα πράγματα. Δεν είμαι καταραμένος ποιητής εγώ.
Αντίθετα, μου αρέσει να παίζω με τον εαυτό μου κι αυτό δεν μπορώ να το
χαραμίσω για καμιά καθαρολογική στάση».

INFO

Απόψε στις 21.00 στο Αίθριο του Μεγάρου Μουσικής, με τους Χάρη Αλεξίου, Μελίνα
Ασλανίδου, Κωνσταντίνο Βήτα, Φοίβο Δεληβοριά, Στάθη Δρογώση, Νίκο Ζιώγαλα,
Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, Ζακ Στεφάνου. Αύριο: Γιώργος Δημητριάδης, Αλκίνοος
Ιωαννίδης, Γιάννης Κότσιρας, Φίλιππος Πλιάτσικας, Πένυ Ραμαντάνη, Ελένη
Τσαλιγοπούλου, Τάνια Τσανακλίδου. Είσοδος: 20 ευρώ.