Τα νέα σχολικά βιβλία έχασαν την πρωτιά. Πριν δοκιμασθούν, πριν φθάσουν στα
σχολεία, πριν καν να τυπωθούν, τα πρόλαβαν τα βοηθήματα, τα λεγόμενα λυσάρια.
Λυσάρια για όλα, για τα μαθηματικά, για τη γλώσσα, για την ιστορία. Να τα
«λύσουν» όλα, να μην αφήσουν τίποτα άλυτο. Τα στηρίζει η παράδοση στο ελληνικό
εκπαιδευτικό σύστημα αλλά αρκούντως και η κινδυνολογία για τα νέα εγχειρίδια.
Δύσκολα είναι, λέει, τα νέα βιβλία. Κάποιοι από τους φορείς των διαδόσεων
είναι μάλιστα και συγγραφείς των βοηθημάτων. Να «βοηθήσουν» τα παιδιά
προσφέρθηκαν, να τα σώσουν από τη δυσκολία. Να σώσουν και τους δασκάλους από
τη δουλειά. Να γίνεται στο σπίτι από τους γονείς.


Να τρέξουν, λοιπόν, οι γονείς να αγοράσουν τα λυσάρια. Να τα διαβάσουν, να τα
μάθουν, να τα κάνουν μάθημα στα παιδιά τους. Να ξέρουν μόνο ότι μ' αυτόν τον
τρόπο ακυρώνουν τα πλεονεκτήματα των νέων βιβλίων. Πολλά από αυτά τα νέα
βιβλία υιοθετούν τις αρχές της ενεργητικής διερευνητικής μάθησης. Τα παιδιά
μαθαίνουν ψάχνοντας και κάνοντας πράγματα, σκέψεις, συλλογισμούς και όχι
βρίσκοντας έτοιμες τις απαντήσεις και αποστηθίζοντάς τες.


Αν θέλουν λοιπόν οι γονείς να βοηθήσουν πραγματικά τα παιδιά, πρέπει να
ξανασκεφθούν το θέμα. Να αφήσουν τον χώρο και τον χρόνο που χρειάζονται τα νέα
βιβλία. Να αφήσουν τα παιδιά τους να δοκιμάσουν να βρουν τα ίδια τις
απαντήσεις, να κάνουν λάθη και να τα διορθώσουν. Να μην ακυρώσουν την
προοπτική μιας νέας σχέσης με τα βιβλία και τη γνώση. Να μη μετατρέψουν για
άλλη μια φορά το πλεονέκτημα του δωρεάν σχολικού βιβλίου σε μειονέκτημα. Γιατί
όλη η αγορά αυτού του τύπου των βοηθημάτων στο δωρεάν σχολικό βιβλίο
στηρίζεται. Υπάρχει αυτό και τα λυσάριά του.


Η Μαρία Ρεπούση είναι επίκουρη καθηγήτρια Ιστορίας και Διδακτικής της
Ιστορίας στην Παιδαγωγική Σχολή του ΑΠΘ και συγγραφέας του νέου εγχειριδίου
Ιστορίας της ΣΤ' Δημοτικού.

Ακολουθήστε τα ΝΕΑ στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στα ΝΕΑ