ΓIANNHΣ TΣIMITΣEΛHΣ Aπό τη λούφα στο «βύσμα»

![]() |
![]() |
|
O Γιάννης Τσιμιτσέλης με τους Στέλιο Ξανθουδάκη και Αλέξανδρο Βουρδούμη στα |
Είναι από τους λίγους που έχουν ντυθεί στο χακί δύο φορές, χωρίς να έχει
υπηρετήσει στον Στρατό (για την ώρα). Ο Γιάννης Τσιμιτσέλης συνεχίζει τη
«Λούφα και παραλλαγή» στη μικρή οθόνη, μέσα από τη NET, ενώ παράλληλα κάνει
και θέατρο και ραδιοφωνική εκπομπή.
Τον περασμένο χειμώνα πολλοί ζήλεψαν τον «βυσματούχο» Τσιμπιζίδη, ένεκα
αρραβωνιαστικιάς (Βίκυ Καγιά), αλλά και κάποιοι άλλοι δεν θα ήθελαν να είναι
στη θέση του με το καψώνι που του έκαναν οι συστρατιώτες του, υποχρεώνοντάς
τον να αφήσει την καλή του στα κρύα του λουτρού και να κάνει σκοπιές σε μια
βραχονησίδα. Από την ερχόμενη τηλεοπτική σεζόν ο νεαρός ηθοποιός θα είναι ξανά
φαντάρος με βύσμα, αλλά στον ρόλο που είχε ο Γιώργος Κιμούλης στην πρώτη
«Λούφα» του Νίκου Περράκη.
Αντιλαμβάνεται πως ο ρόλος του δεκανέα Λάμπρου θα κάνει κάποιους να τον
συγκρίνουν με τον Κιμούλη. «Αυτή τη φορά θα δουν κάτι εντελώς καινούργιο»,
λέει. Με τους άλλους συναδέλφους του και «συστρατιώτες» προβληματίστηκε αν θα
έπρεπε, όπως λέει, να έχουν ως σημείο αναφοράς τους χαρακτήρες της πρώτης
ταινίας. Εγκατέλειψαν αυτό το ενδεχόμενο αμέσως. «Άλλωστε κάθε ομοιότητα με
την ταινία σταματάει στο πέμπτο επεισόδιο. Εκεί τελειώνει το ριμέικ και
ακολουθούν 20 ολόφρεσκα επεισόδια. Θέλουμε να βάλουμε τη δική μας σφραγίδα σε
αυτή τη δουλειά», εξηγεί.
H «Λούφα και παραλλαγή: Σειρήνες στο Αιγαίο», με τα περίπου 1.500.000
εισιτήρια που έκοψε (οι κινηματογραφικές αίθουσες ήταν γεμάτες ακόμα και στις
νυχτερινές προβολές) και με τις αυξημένες προσδοκίες που ίσως δημιουργεί για
τη σειρά, προκαλεί άγχος στους ηθοποιούς; «Προσπαθούμε να κάνουμε την
υπέρβαση. Λέγεται ήδη ότι θέλουμε να καρπωθούμε την επιτυχία της ταινίας στη
σειρά. Δεν είναι απαραίτητο. Όταν όμως κάτι είναι επιτυχημένο, οι άλλοι έχουν
απαιτήσεις από σένα και νομίζω πως αυτό συμβάλλει στο να γίνεσαι καλύτερος.
Από την άλλη, μας δημιουργεί άγχος αλλά ευτυχώς στη σειρά είμαστε πολλοί και
το βάρος επιμερίζεται. Έπειτα, ο Νίκος Περράκης φρόντισε να προβάλλει έναν –
δύο χαρακτήρες τη φορά, διατηρώντας σε παράλληλη εξέλιξη αλλά σε δεύτερο
επίπεδο τις ιστορίες των υπόλοιπων ηρώων, με αποτέλεσμα να υπάρχει ενδιαφέρον
και διάρκεια στην ιστορία».
Συμβάλλετε με ιδέες στην εξέλιξη της σειράς;
Παρεμβάσεις στο σενάριο δεν κάνουμε, ειδικά στα πέντε πρώτα επεισόδια. Όμως,
να τι συνέβη στην πορεία. Στη σειρά παίζει και ο Ορφέας Αυγουστίδης ως
φαντάρος Παπαδόπουλος και για τις ανάγκες της ιστορίας είχε μουστάκι, από το
οποίο ήθελε να απαλλαγεί. Αφενός δεν το άντεχε, γιατί τον έπιανε φαγούρα από
την κόλλα και αφετέρου λόγω ζέστης ξεκολλούσε διαρκώς. Έριξε την ιδέα ότι θα
μπορούσε να βάλει κάποιο στοίχημα που αν έχανε θα ξύριζε το μουστάκι. Άρεσε
στους σεναριογράφους και κάπως έτσι προέκυψε το 12ο επεισόδιο με τίτλο «Το
μουστάκι».
Δεν συμμερίζεται την άποψη ότι το στρατιωτικό λουκ που «φοράει» διαδοχικά
μπορεί να κουράσει. «Αυτό μπορεί να συμβεί στον ηθοποιό όταν επαναλαμβάνεται
στο θέατρο μέσα από τον ίδιο ρόλο. Το σίριαλ είναι άλλη διαδικασία. Δεν
προλαβαίνεις να βαλτώσεις διότι έχει εναλλαγές».
Σας έχει απασχολήσει ότι μπορεί να σας κολλήσουν την ταμπέλα του φαντάρου;
Αν οι ρόλοι, κινηματογραφικός και τηλεοπτικός, έρχονταν στην αρχή της καριέρας
μου αυτό θα ήταν επικίνδυνο. Αλλά έχω αρκετές δουλειές – θεατρικές και
τηλεοπτικές – και νομίζω πως αν ήταν να συμβεί θα είχε ήδη γίνει. Αλλά κι αν ο
κόσμος με ταυτίσει με έναν ήρωα δεν είναι αρνητικό. Είναι και αυτό μέσα στο παιχνίδι.
«Πάσχουμε από ξενομανία»
«H ταινία ”Λούφα και παραλλαγή: Σειρήνες στο Αιγαίο” ήταν μια ανάσα για το
ελληνικό σινεμά, για να τραβήξει σπόνσορες» λέει ο Γιάννης Τσιμιτσέλης. Θεωρεί
ότι η ταινία έσπασε το μπλοκ των αμερικανικών μπλοκμπάστερ και πιστεύει πως
πάσχουμε από ξενομανία, «σε σημείο που αν είχαν υπότιτλους και οι δικές μας
ταινίες μπορεί να τις έβλεπαν περισσότεροι».
Τον επόμενο μήνα θα αρχίσει τις πρόβες για τη «Μύγα Τσε Τσε» των Ρέππα –
Παπαθανασίου που συνεχίζεται για δεύτερη σεζόν στο «Πειραιώς 131», αλλά και τη
ραδιοφωνική εκπομπή του στον Ρυθμό. Φαίνεται πως τίποτα δεν είναι ικανό να τον
κουράσει. «Μα είμαι μόλις 25 χρόνων. Αν δεν τρέξω τώρα, πότε θα το κάνω; Δεν
παραπονιέμαι με την ανεργία που υπάρχει στον χώρο».















