ΣTEΦANΟ ΓKAMΠANA «Φτάνουν τα ζιγκ ζαγκ των σταρ στη μόδα»

«Όσο κι αν λατρεύω τη δουλειά μου, όσο κι αν ζω κι αν αναπνέω γι’ αυτήν, δεν θα την κάνω για πάντα», λέει ο Στέφανο Γκαμπάνα. «Όχι σαν κάτι άλλους σχεδιαστές που δεν λένε να αφήσουν το πόστο τους. Θα κάνω στην μπάντα για να έρθει κάποιος νεώτερος, δημιουργικότερος και με περισσότερη ενέργεια, τον οποίο μπορούμε να συμβουλεύουμε μαζί με τον Ντομένικο Ντόλτσε» (εδώ, με την Ναόμι Κάμπελ)

Ο Στέφανο Γκαμπάνα, στα 43 του, είναι το… μισό του διάσημου πλέον διδύμου
της μόδας Dolce & Gabbana, γνωστό για τα σχέδιά του που αποπνέουν σεξ
απίλ. H αδυναμία τους στα άνιμαλ πριντ, τη δαντέλα και τις αεράτες φόρμες
έχουν κερδίσει για τη φίρμα τους πιστές θαυμάστριες, όπως η Μαντόνα, η
Ιζαμπέλα Ροσελίνι και η Δούκισσα του Γιορκ.

H ετικέτα Dolce & Gabbana (που αφορά ανδρική, γυναικεία, παιδική μόδα,
αξεσουάρ, καλλυντικά, αρώματα και εσώρουχα) μπήκε στην αγορά πριν από 21
χρόνια και είναι μία από τις μεγάλες φίρμες της μόδας που απορροφήθηκαν σε ένα
κονσόρτσιουμ εταιρειών μεγάλων σχεδιαστών και εκτιμάται ότι αποφέρει ετησίως
κοντά στο ένα δισ. ευρώ!

«Δεν γεννήθηκα μέσα στην ραπτική όπως ο Ντόλτσε που ο πατέρας του ήταν
ράπτης», ξεκαθαρίζει από την αρχή ο Στέφανο Γκαμπάνα, που παρά τη διεθνή
καριέρα της φίρμας του, εξακολουθεί να ζει μόνιμα στο Μιλάνο. «H μητέρα μου
λάτρευε τη μόδα αλλά ακόμη κι εκείνη δεν την ακολουθούσε ευλαβικά. Εγώ πάλι
αγαπούσα τα σχέδια του Fiorucci και αγόραζα πολλά απ’ αυτά σε δεύτερο χέρι.
Αυτό να δείτε πόσο την εκνεύριζε τη μητέρα μου. Το έβρισκε άλλωστε ανθυγιεινό
να φοράς ρούχα από δεύτερο χέρι κι ας ήταν Fiorucci. Εγώ όμως τα λάτρευα στα
80s αυτά τα μαγαζάκια τύπου αμερικανικής αγοράς που πουλούσαν φθαρμένα τζιν,
πουλόβερ Shetland, χαβανέζικα πουκάμισα και στρατιωτικά τζάκετ».

Κατά τύχη μπήκε στη μόδα, λέει ο Στέφανο Γκαμπάνα. «Δούλευα σε μια
διαφημιστική εταιρεία, στο τμήμα της γραφιστικής, αλλά έτυχε να κάνω μια
δουλίτσα προβολής για έναν γνωστό μου, σχεδιαστή μόδας. Ήταν την εποχή που η
ιταλική μόδα γνώριζε τη μεγάλη έκρηξη και άνοιγε τα φτερά της για τον κόσμο».

Είναι κοινό το όραμά τους ως σχεδιαστικό ντούο με τον Ντομένικο Ντόλτσε,
ξεκαθαρίζει. «Όμως προσεγγίζουμε τα πράγματα και με διαφορετική οπτική. Για
παράδειγμα, λατρεύουμε και οι δύο τα σέξι πράγματα, αλλά η οπτική μας για το
τι είναι σέξι είναι απολύτως διαφορετική. Εγώ ας πούμε λατρεύω τις μίνι
φούστες, αυτές βρίσκω σέξι, αλλά ο Ντομένικο ως ράφτης στην σκέψη προτιμά κάτι
πιο σουλουπωμένο. Είμαι πιο ενστικτώδης κι εκείνος είναι πιο στοχαστικός και
δίνει μεγαλύτερη σημασία στη λεπτομέρεια. Είμαστε σαν γιν και γιανγκ αλλά, να
σας πω, αυτό δουλεύει!».

Ο χωρισμός τους στη ζωή (και όχι στη μόδα) με τον Ντομένικο Ντόλτσε στοίχισε
και στους δύο. «Ήταν δύσκολα στην αρχή αλλά σάμπως περίμενε κανείς και κάτι
άλλο; Να μην είναι δύσκολα;», λέει ο Στέφανο Γκαμπάνα. «Ζήσαμε, δουλέψαμε κι
αγαπηθήκαμε πολύ έντονα κι έπειτα τα πράγματα άλλαξαν άρδην. Και μας πήρε
χρόνο, δεν λέω, να βρούμε τον τρόπο να δουλεύουμε και πάλι μαζί, καλλιεργώντας
πια μια φιλία κι έναν πλατωνικό έρωτα…».

Από τη δεκαετία του ’80 που άνοιξαν την φίρμα τους άλλαξαν πολλά στη
μόδα, παρατηρεί. «Τώρα πια είναι μεγάλες μπίζνες. Υπάρχουν δε και πολλοί που
αυτοαποκαλούνται μόδιστροι κι ας μην είναι κάτι παραπάνω από καταφερτζήδες των
δημοσίων σχέσεων και του μάρκετινγκ. Όχι πως δεν υπάρχουν και ταλέντα. Θαυμάζω
πραγματικά τη δουλειά του Νικολά Ζεσκιέ, του Αλμπέρ Ελμπάζ και του Αλεξάντερ
ΜακΚουίν από τους σχεδιαστές της νεώτερης γενιάς και του Αρμάνι ή του
αείμνηστου Τζιάνι Βερσάτσε από τους παλαιότερους. Όλοι τους έχουν και όραμα
και στυλ που έχει συνέπεια και συνέχεια – και αυτό φαίνεται».

«E, όχι και ημίγυμνη η Σοφία Λόρεν»

Τι σιχαίνεται στη μόδα σήμερα ο Στέφανο Γκαμπάνα; «Τα παιχνίδια εξουσίας»,
απαντά άμεσα. «Και ενώ λατρεύω τις γυναίκες με Γ κεφαλαίο βλέπω αρκετές –
ειδικά τις επώνυμες – να μη δίνουν δεκάρα για να αναπτύξουν προσωπικό στυλ.
Αυτό το σιχαίνομαι. Πάνε από τον έναν σχεδιαστή μόδας στον άλλο, παραδίδοντας
απλώς το κορμί τους στο όραμα κάποιου άλλου. Δεν εννοώ ότι πρέπει να ντύνεται
κανείς πάντα από τον ίδιο σχεδιαστή, αλλά θα πρέπει να αφήσεις και το στυλ σου
να εξελιχθεί αρχικά προς μία κατεύθυνση. Όχι αυτό το ζιγκ ζαγκ. Όταν μιλάς, ας
πούμε, για την Όντρεϊ Χέμπορν έχεις κατά νου ένα συγκεκριμένο στυλ που
ακολούθησε σε όλη την καριέρα της. Κάτι που δεν συμβαίνει σήμερα…».

Πώς είπατε; Για την ημίγυμνη φωτογράφιση της Σοφίας Λόρεν για το ημερολόγιο
της Πιρέλι; «Ποιον λόγο είχε; Είναι ωραία γυναίκα, αλλά πολύ ώριμη γυναίκα
πια. Πρέπει να ξέρεις να λες “basta!” στον εαυτό σου και να ανοίγεις χώρο για
τους νεώτερους».

LINK

http: //www.eng.dolcegabbana.it/main.asp