Παίζει μπάσκετ. Πηγαίνει καθημερινά στο κολυμβητήριο. Μαθαίνει πιάνο και
μεταλλόφωνο. Μιλάει αγγλικά και γερμανικά. Φτιάχνει ψηφιδωτά. Ο 14χρονος
Ιωακείμ Φροσύνης από τη Θεσσαλονίκη γεννήθηκε με σύνδρομο Down, αλλά όπως
αποδεικνύεται το «νικάει» καθημερινά κυρίως χάρη στη στήριξη των γονέων του,
που δεν έχουν σταματήσει να τον βοηθούν να αναπτύσσει τις δεξιότητές του.
|
Ιωακείμ Φροσύνης. Ο 14χρονος από τη Θεσσαλονίκη γεννήθηκε με σύνδρομο Down, αλλά το «νικάει» καθημερινά. Γυμνάζεται, πηγαίνει σε κανονικό σχολείο, μαθαίνει ξένες γλώσσες και του αρέσει να ταξιδεύει (η φωτογραφία από τη Eurodisney)
|
Ίσως η μεγαλύτερη απόδειξη ότι ο Ιωακείμ δεν είναι ένα παιδί με Down που
βρίσκεται στο περιθώριο όπως συμβαίνει με πολλά άλλα παιδιά στην Ελλάδα, είναι
ότι φοιτά σε κανονικό Γυμνάσιο και όχι σε ειδικό σχολείο. Δηλαδή εξετάζεται
και βαθμολογείται όπως οι συμμαθητές του και συμμετέχει σε όλες τις
δραστηριότητες του 1ου Γυμνασίου Θέρμης Θεσσαλονίκης.
Ως αποτέλεσμα, «κάθε μέρα ο Ιωακείμ βελτιώνεται και κοινωνικοποιείται
περισσότερο» λέει στα «NEA» η μητέρα του, κ. Αικατερίνη Φροσύνη. Για να φτάσει
όμως σε αυτό το επίπεδο «χρειάστηκαν πολύς κόπος και πολλά έξοδα. Περάσαμε
δυσκολίες» προσθέτει. H οικογένειά του έπρεπε, από τη μια, να ξεπεράσει τις
ελλείψεις υποδομών και στήριξης για τα παιδιά με σύνδρομο Down στην Ελλάδα
και, από την άλλη, να αντιμετωπίσει την προκατάληψη της κοινωνίας και της
εκπαιδευτικής κοινότητας.
Δύο εγχειρήσεις. Πριν απ’ όλα όμως, έπρεπε να ξεπεράσουν το σοβαρό
πρόβλημα υγείας του μικρού Ιωακείμ. Είχε γεννηθεί με σοβαρή καρδιακή πάθηση
και χρειάστηκαν δύο εγχειρήσεις στο εξωτερικό για να γίνει καλά. Από τότε η
οικογένειά του άρχισε έναν αγώνα δρόμου προκειμένου να τον εκπαιδεύσει, αλλά
να εκπαιδευτεί και η ίδια. «Εκπαίδευση. Εκπαίδευση. Εκπαίδευση» λέει η μητέρα
του, τονίζοντας ότι αυτό προσπαθούσαν από την πρώτη στιγμή. «Αυτό κάνουμε και
τώρα. Δεν τον έχουμε αφήσει. Αυτό θέλω να πω και σε όλους τους γονείς. Δεν
φτάνει ο δάσκαλος. Πρέπει εμείς οι γονείς να γίνουμε δάσκαλοι. Να
ευαισθητοποιηθούμε και να ασχοληθούμε με το παιδί μας».
Αρχικά, η οικογένεια Φροσύνη έκανε φυσικοθεραπεία, λογοθεραπεία και
εργοθεραπεία στον μικρό Ιωακείμ, αλλά δεν έβλεπε αποτέλεσμα. Όπως λέει η
μητέρα του, «το παιδί ήταν ήδη τεσσάρων ετών και… σερνόταν στο πάτωμα χωρίς
να μπορεί να σταθεί όρθιο». Αυτό που άλλαξε τη ζωή του Ιωακείμ και της
οικογένειάς του ήταν «ένα πρόγραμμα εκπαίδευσης στην Αμερική (Glenn Doman) για
τα παιδιά με σύνδρομο Down. Ταξιδέψαμε στην Αμερική. Πρώτα χρειάστηκε να
εκπαιδευτώ εγώ και ο μεγαλύτερος γιος μου, ώστε στη συνέχεια να μπορέσουμε να
εκπαιδεύσουμε τον Ιωακείμ» λέει η κ. Φροσύνη. Όπως προσθέτει, με μισή ώρα
φυσικοθεραπεία, όπως συμβαίνει στην Ελλάδα για παιδιά με σύνδρομο Down, δεν
γίνεται τίποτα…
Ασκήσεις καθημερινά. Το πρόγραμμα εκπαίδευσης που ακολούθησε ο Ιωακείμ
περιελάμβανε καθημερινά ασκήσεις γυμναστικής για να βελτιωθεί η φυσική του
κατάσταση και να κινείται καλύτερα, διάβασμα, κολύμπι, μονόζυγο, τρέξιμο,
περπάτημα, γράψιμο με το χέρι και στο κομπιούτερ. Όλα μαζί 8 ώρες την ημέρα, 7
ημέρες την εβδομάδα. Είναι χαρακτηριστικό ότι από τους πρώτους έξι μήνες του
προγράμματος, ο μικρός τότε Ιωακείμ είχε μάθει να διαβάζει και να περπατάει
καλά.
Το επόμενο βήμα ήταν φοιτήσει στο Δημοτικό, όχι όμως σε ειδικό σχολείο. «Είχα
επισκεφθεί κάποια ειδικά σχολεία και είχα διαπιστώσει ότι τα παιδιά ήταν σε
άθλια κατάσταση. Ήταν μαζί παιδιά με διαφορετικές αναπηρίες. Έτσι αποφάσισα να
στείλω τον Ιωακείμ σε κανονικό Δημοτικό» αναφέρει η μητέρα του. Άλλωστε, στο
σχολείο υπήρχε τμήμα ένταξης για παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες προκειμένου να
του προσφερθεί στήριξη, έτσι δεν αντιμετώπισε ιδιαίτερα προβλήματα. Μάλιστα οι
δάσκαλοι δεν πίστευαν στα μάτια τους όταν έβλεπαν τον Ιωακείμ παιδί με
σύνδρομο Down να διαβάζει καλύτερα από τα άλλα παιδιά!
Επιφυλακτικοί στην αρχή. Αρκετά δυσκολότερη ήταν η κατάσταση για τον
Ιωακείμ και την οικογένειά του όταν επρόκειτο να ενταχθεί στο Γυμνάσιο, πριν
από δύο χρόνια. «Έπρεπε να επιμείνω πάρα πολύ στα ΚΔΑΥ (Κέντρο Διάγνωσης
Αξιολόγησης και Υποστήριξης του υπουργείου Παιδείας για παιδιά με αναπηρίες)
προκειμένου να τον αφήσουν να φοιτήσει σε κανονικό Γυμνάσιο. Επιφυλακτικοί έως
αρνητικοί ήταν στην αρχή οι καθηγητές του Ιωακείμ όπως και οι συμμαθητές του
στο Γυμνάσιο, θυμάται η κ. Φροσύνη. «Ίσως επειδή φοβούνται ότι πρέπει να
ξοδέψουν λίγο περισσότερο χρόνο γι’ αυτά τα παιδιά. Ίσως επειδή δεν είναι
κατάλληλα εκπαιδευμένοι. Όταν όμως είδαν στο πρώτο τρίμηνο ότι τα κατάφερνε,
ότι πήγαινε καλά στα μαθήματα εξεπλάγησαν! Ακόμα και με τις ξένες γλώσσες, τα
αγγλικά και τα γερμανικά, δεν είχε πρόβλημα».
Χωρίς στήριξη οι οικογένειες
|
«Τα πάντα είναι εκπαίδευση» λέει η μητέρα του Ιωακείμ, Αικατερίνη Φροσύνη, τονίζοντας ότι έτσι κατάφερε να ξεπεράσει το σύνδρομο Down. «Δεν σταματάμε να βοηθάμε τον Ιωακείμ. Το αποτέλεσμα είναι να τον βλέπουμε συνεχώς να προοδεύει. Αυτό πρέπει να κάνουν όλοι οι γονείς που έχουν παιδιά με το σύνδρομο»
|
Στην Ελλάδα είναι μηδαμινή η στήριξη που παρέχεται τόσο στα παιδιά με σύνδρομο
Down όσο και στους γονείς τους. Ως αποτέλεσμα, οι γονείς αναζητούν μόνοι τους
λύσεις και ξοδεύουν μεγάλα ποσά προκειμένου να εκπαιδεύσουν τα παιδιά τους.
Είναι χαρακτηριστικό ότι οι μαθητές με σύνδρομο Down, σύμφωνα με στοιχεία του
υπουργείου, είναι μόλις 252. Εκτιμάται όμως ότι εκτός σχολείου βρίσκονται
εκατοντάδες παιδιά. Όπως δείχνουν τα στοιχεία του Πανελλήνιου Επιστημονικού
Συλλόγου Ειδικής Αγωγής, μόνο 18.585 – 19.300 παιδιά από τα περίπου 200.000 με
ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες πηγαίνουν σχολείο. Ακόμα όμως και όσα παιδιά με
σύνδρομο Down φοιτούν στο σχολείο, δεν τους προσφέρεται η απαιτούμενη στήριξη.
Ενδεικτικό είναι στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση η βοήθεια στο σχολείο από
ειδικούς παιδαγωγούς είναι ανύπαρκτη.
«Γυμνάζομαι για να είμαι όμορφος…»
«Κάνω αρκετή γυμναστική γιατί ξυπνάει το μυαλό και διατηρώ το σώμα μου σε
φόρμα για να μην παχαίνω και να είμαι όμορφος. Έχω τη γυμνάστριά μου, τη
Χριστίνα, που έρχεται κάθε μέρα και πηγαίνουμε στο γήπεδο για να παίξουμε
μπάσκετ και ποδόσφαιρο», αναφέρει ο Ιωακείμ στο site που έχουν φτιάξει οι
γονείς του, περιγράφοντας το καθημερινό του πρόγραμμα. Όπως λέει, του αρέσει
πολύ να πηγαίνει βόλτες με τα αδέρφια του και με φίλους. Βέβαια, δεν λείπουν
και οι δυσκολίες. Οι γονείς του αναγκάζονται να πληρώνουν τη γυμνάστρια, ενώ
παράλληλα αναζητούν ομάδα μπάσκετ για να ενταχθεί, διότι σε όσες ομάδες με
παιδιά χωρίς αναπηρίες έχουν απευθυνθεί δεν τον δέχθηκαν.
Το site, το βιβλίο και το DVD
Όλη την ιστορία του Ιωακείμ μπορεί να τη διαβάσει κάποιος από το site http:
www. frossinis.gr. Από εκεί μπορεί να έλθει σε επαφή με τους γονείς του, μέσω
mail ή τηλεφώνου. Όπως λέει η μητέρα του, πολλοί γονείς που έχουν παιδιά με
σύνδρομο Down, κυρίως από την περιφέρεια και τα νησιά, «στέλνουν mail και μας
ρωτούν πώς τα έχουμε καταφέρει ή ζητούν πληροφορίες». Μάλιστα, οι γονείς του
έχουν εκδώσει βιβλίο με τον τίτλο «Είμαι ο Ιωακείμ, μάθετε πώς ξεπέρασα το
σύνδρομο Down» για την ιστορία του και το πρόγραμμα εκπαίδευσης που
ακολούθησε, αλλά και ένα DVD που μπορούν να το στείλουν σε όσους
ενδιαφέρονται. «Τα πιο δύσκολα, γίνονται εύκολα. Τα ακατόρθωτα γίνονται
πραγματικότητα. Πιστέψτε ότι όλα είναι εφικτά και δείτε τον Ιωακείμ σε όλες
του τις δραστηριότητες και κυρίως στο σχολείο με τα φυσιολογικά παιδιά» γράφει
η μητέρα του στο site. «Δείτε το DVD της ζωής του από 6 έως 15 χρόνων και θα
ενθουσιαστείτε, ώστε να κάνετε κι εσείς το ίδιο. Εσείς είστε που θα φτιάξετε
ένα καινούργιο παιδί, που θα νικήσετε το σύνδρομο Down όπως έκανε ο Ιωακείμ».
