ΓNΩMH Tο λέτε αυτό εξυπνάδα;

O ηγέτης της Χεζμπολάχ, Χασάν Νασράλα, σκιαγραφείται ως ο πιο «έξυπνος» και
«στρατηγικός» Άραβας παίκτης. Επιτρέψτε μου να διαφωνήσω. Αυτό που κατάφεραν ο
Νασράλα και η Χαμάς είναι ότι απέδειξαν πως οι ισλαμιστές δεν γίνονται πιο
υπεύθυνοι πολιτικά, όταν αναλαμβάνουν την πολιτική εξουσία. Αυτό σημαίνει ότι,
αν οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι της Αιγύπτου ή οι ισλαμιστές στην Ιορδανία ή τον
Περσικό ήλπιζαν να πάρουν κάποτε την εξουσία με εκλογές, τώρα μπορούν να το
ξεχάσουν. Δεν νομίζω πως οι κυβερνήσεις αυτών των χωρών θα κάνουν ποτέ εκλογές
που θα μπορούσαν να φέρουν τους ισλαμιστές στην εξουσία. Και δεν νομίζω ότι η
Ουάσιγκτον θα ενθαρρύνει άλλες εκλογές στην περιοχή. Το αραβικό δημοκρατικό
πείραμα αναβάλλεται. Όλοι οι Άραβες δικτάτορες λένε τώρα: «Σ’ ευχαριστούμε,
Νασράλα».

Ας υποθέσουμε όμως ότι ο Νασράλα δεν δίνει δεκάρα για τη δημοκρατία ή για την
ίδρυση ενός παλαιστινιακού κράτους. Και ότι νοιάζεται μόνο για τον εαυτό του.
Ο τυχοδιωκτισμός του οδήγησε στην καταστροφή του λαού του με σχετικά μικρές
ζημιές στο Ισραήλ. Προκάλεσε μια σύρραξη για λογαριασμό του Ιράν, η οποία
κατέστρεψε τον λαό του· και η καλύτερη έκβαση που θα μπορούσε να περιμένει
είναι μια κατάπαυση του πυρός για την οποία θα απαιτηθεί η απομάκρυνση της
Χεζμπολάχ από την ισραηλινή μεθόριο.

Επίσης, το Ιράν έδωσε στον Νασράλα πυραύλους για να αποτρέψει οποιαδήποτε
δυτική ή ισραηλινή επίθεση στο πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Παίζοντας έτσι
ασυλλόγιστα το χαρτί των πυραύλων τώρα, η Χεζμπολάχ και το Ιράν εξέθεσαν και
εξασθένισαν το ιρανικό αποτρεπτικό όπλο. Πράγματι χαζό.

Μπορεί η Αμερική να κερδίσει από την ανοησία του Νασράλα; H μεγάλη στρατηγική
κίνηση θα ήταν να προσπαθήσει να αποσπάσει τη Συρία από το Ιράν και να
επαναφέρει τη Δαμασκό στον σουνιτικό αραβικό κόσμο. Αυτό θα ήταν μια μεγάλη
καμπή. Στο κάτω κάτω, η Συρία είναι η γέφυρα ανάμεσα στη Χεζμπολάχ και το
Ιράν, χωρίς την οποία η Χεζμπολάχ δεν μπορεί να επιβιώσει. Και είναι ένα
καταφύγιο για τους εξεγερμένους Μπααθιστές του Ιράκ.

Ναι, οι ΗΠΑ έχουν πολλά να συζητήσουν με τη Συρία. Το ίδιο και οι Σαουδάραβες,
οι Αιγύπτιοι και οι Ιορδανοί. Δεν ξέρω αν η Συρία θα ανταποκρινόταν σε ένα
αμερικανικό άνοιγμα, όπως ανταποκρίθηκε η Λιβύη. Μάλλον απίθανο. Αλλά αν η
κυβέρνηση Μπους το καταφέρει – επίσης απίθανο -, θα ήταν η μητέρα όλων των
ηττών για το Ιράν και τον Νασράλα.