…στο «Suzanna»

Δεν ξέρω εάν θα αφήσω στα παιδιά μου περιουσία και χοντρούς λογαριασμούς στην
τράπεζα. Το εύχομαι! Εκτός, βέβαια, από την ηθική, δύο πράγματα σίγουρα
προσπαθώ από τώρα να τους διδάξω: αγάπη για τη μάθηση και τα κριτήρια να
γνωρίζουν το καλό από το κακό φαγητό. Γι’ αυτό πολλές φορές – και όλο και
περισσότερο, μια που μεγαλώνουν – τους έχω μαζί μου, σε εστιατόρια που πιστεύω
ότι θα τους αρέσουν. Με εξαίρεση κάτι fast food ντυμένα λίγο πιο σοβαρά (κάτι
Hooters, Hard Rock Cafι, Applebees κ.λπ.) σπανίως πέφτω έξω. H κόρη μου, για
παράδειγμα, έχει αγκαλιάσει το σούσι και τη γαλλική κουζίνα. Ο γιος μου
δείχνει ιδιαίτερο ενθουσιασμό στην πάπια Πεκίνου. Προχθές, μαζί με μια φίλη
μου και την κόρη της, τα κορίτσια είχαν την πρώτη τους επαφή με το χούμους,
την μπαμπαγκανούς και το φαλάφελ. Καλά τα πήγανε! Επισκεφθήκαμε τη γνωστή
λιβανέζικη ταβέρνα «Suzanna», η οποία άνοιξε δεύτερο παράρτημα πρόσφατα στο
Χαλάνδρι. Στεγάζεται σε μια όμορφα βαμμένη, παλαιού τύπου βιλίτσα νεοκλασική,
σε ένα στενό του Χαλανδρίου. Ο διάκοσμος στο εσωτερικό χαριτωμένος, η αυλή στο
πίσω μέρος ωραία. Δεν είναι ακριβώς ανοιχτή, αλλά περιφραγμένη και σκεπασμένη,
με λαμπερά χρώματα παστέλ και μοντέρνο, παιχνιδιάρικο ύφος. Οι σερβιτόροι
ξύπνιοι και εξυπηρετικοί, το σέρβις γρήγορο, το μενού κλασικό αλλά καλό. Εδώ
και πολλά χρόνια η «Suzanna» λειτουργεί επιτυχημένα στα νότα προάστια.
Διευρύνει τώρα το πεδίο της.

Ο μεζές είναι βασιλιάς εδώ και αυτό αποτέλεσε τον λόγο για τον οποίο διαλέξαμε
τη συγκεκριμένη ταβέρνα. Όλα τα γνωστά λιβανέζικα φαγητά είναι παρόντα και τα
περισσότερα από αυτά που δοκιμάσαμε ήταν καλοφτιαγμένα. Το εζμέ, για
παράδειγμα (μια απλή, ψιλοκομμένη ντοματοσαλάτα), είχε έντονη τη γεύση του
σκόρδου (μου άρεσε αυτό), αλλά προσωπικά θα το προτιμούσα πιο καυτερό. Δροσερό
ήταν. H κρέμα από καρύδια, κρεμμύδια και κύμινο (ονόματι μουχαμπάρα) ήταν μια
πολύ ωραία αλοιφή πάνω στα ζεστά, μικρά, φουσκωτά αραβικά πιτάκια. Λίγο βαριά
ίσως για το καλοκαίρι, αλλά εύγευστα. Το χούμους με κουκουνάρια επίσης κλασικό
και καλοφτιαγμένο – ακριβώς όπως το θυμόμουν από το πρώτο τους μαγαζί –
κρεμώδες, από τα φαγητά τα πολύ αγαπημένα σ’ εμένα. Τα τυροπιτάκια τους, κάτι
τραγανοί μακρόστενοι κύλινδροι, μας έπεσαν λίγο βαριά, μια και ήταν
παρατηγανισμένα. Διαφέρουν αρκετά από τα δικά μας, πάντως. Το ιτσλί κεφτέ ήταν
επίσης παρατηγανισμένο αλλά νόστιμο και ελαφρώς γλυκό – αναρωτιόμουν εάν
βάζουν κάποιο αποξηραμένο φρούτο στη γέμιση του κιμά – με ωραία κρούστα από
μπλιγούρι (πρόκειται για μια παραλλαγή του κλασικού μεσανατολίτικου κίμπε).
Το… μεταμεζέδιο κομμάτι του δείπνου μας ήταν εξ ίσου ικανοποιητικό. Τα μαντί
δεν ήταν τα καλύτερα που έχω φάει – για εμένα την πρώτη θέση κατέχει ακόμα η
ποντιακή ταβέρνα «Βαλεντίνα» στην Καλλιθέα. Ήταν όμως πλούσια, όπως πρέπει να
είναι, μικρά, πλημμυρισμένα στο γιαούρτι, με λίγη πάπρικα σαν ντεκόρ. Τους
έλειπε μια πινελιά πιο έντονη. Το κοτόπουλο σις ταούκ ήταν μια πλούσια και
τρυφερή νοστιμιά, με μεγάλα κομμάτια και ωραίες τηγανητές πατάτες σε ροδέλες.
Το συνοδεύει μια σάλτσα από ταχίνι. Το φαλάφελ, επίσης, καλό, τραγανό, αλλά
(και πάλι κατ’ εμέ) ήθελε έναν τόνο πιο έντονο, ίσως πιο καυτερό. Σταματήσαμε
εκεί, δίχως λιβανέζικα γλυκά. Είχα, ούτως ή άλλως, καλές αναμνήσεις από το
κιουνάφε τού «Suzanna» στα νότια – και με αυτές χόρτασα!

«Suzanna»: Παναγίας Μαρμαριώτισσας 28 & Βενιζέλου, Χαλάνδρι. Τηλ.:
210-6842.585