H τραγωδία ως Iστορία

Ένα γοητευτικό – υπαρκτό – παρελθόν οδήγησε στην ενδυματολογική φαντασμαγορία των «Περσών». Στη φωτογραφία η Άτοσσα (Λυδία Κονιόρδου), ο Δαρείος (Γιάννης Κρανάς) και ανάμεσά τους ο Χορός των γερόντων

Για την καινούργια παραγωγή του Εθνικού θεάτρου, τους «Πέρσες» του Αισχύλου, η
Λυδία Κονιόρδου, που σκηνοθετεί και ερμηνεύει την Άτοσσα, δουλεύει από τον
Μάρτιο του 2005. Με τρόπο επιστημονικό, συστηματικό και επίμονο, η ίδια και οι
συνεργάτες της προετοίμασαν μέσα από σεμινάρια θεωρητικά, από εργαστήρια
πρακτικά, την ομάδα της. Αλλά όπως στο ποδόσφαιρο η προπόνηση αφορά τους
παίκτες και το γκολ τους θεατές, έτσι και στο θέατρο η διαδικασία των δοκιμών
αφορά τον θίασο. Το κοινό περιμένει την παράσταση, να γοητευθεί, να
συγκινηθεί, να αδιαφορήσει ή να την απορρίψει. Για παραστασιακό αποτέλεσμα,
ούτε η Κονιόρδου μιλάει εκ του ασφαλούς. Μπορεί όμως να μιλήσει για τον τρόπο
προσέγγισης του κειμένου, για τη ματιά της ως προς τη μεταφορά του στη σκηνή:

«Οι “Πέρσες” είναι ένα ιστορικό έργο κι εμείς θελήσαμε να κρατήσουμε
τον ιστορικό χαρακτήρα του. Ο Αισχύλος θέλησε να υπενθυμίσει στους θεατές της
εποχής του τις αρετές της δημοκρατίας, αλλά ταυτόχρονα να προειδοποιήσει για
τους κινδύνους από τη νέα ανερχόμενη αθηναϊκή υπερδύναμη, μιλώντας προφητικά
για την αλαζονεία, την κατάχρηση της δύναμης, του πλούτου. Κινδύνους που
τελικά η Αθήνα δεν απέφυγε με την καταστροφή στη Σικελία, λίγες δεκαετίες
μετά. Οι πρόσφατοι νέοι πόλεμοι συνεχίζουν την ίδια ιστορία. Σημάδια έντονα
προοιωνίζονται ένα ανησυχητικό μέλλον. H δυστυχία εξαπλώνεται στον πλανήτη. Το
μίσος καλλιεργείται και σπέρνει τους καρπούς του. Ο κόσμος σήμερα αρνείται την
αμφισβήτηση, τα διλήμματα, την ύβρι. Δέχεται την αλαζονεία των ισχυρών, από
αδιαφορία ή μοιρολατρία. Οι “Πέρσες” είναι επίκαιροι όσο ποτέ. Γι’ αυτό
υπάρχει σήμερα στον χώρο του θεάτρου ένα διεθνές ενδιαφέρον για το έργο».

Κάθε παράσταση που προετοιμάζεται με ήθος, αγωνία και έρευνα έχει ρίσκο και
πειραματισμό. Οι «Πέρσες» τι επιχειρούν και πού πειραματίζονται;

«Μέσα από σεμινάρια και μελέτες βρήκαμε τον ιστό και τον κώδικα που
εκφράζει τον περσικό πολιτισμό και το σημείο ρωγμής του σε σχέση με τον
ελληνικό. Αυτή η ρωγμή διαπερνάει το έργο σε όλα τα επίπεδα. Αναζητώντας την
ομαδική εκφορά εσωτερικής κραυγής και ορμής, ανακαλύψαμε πως αυτό το κρίσιμο
«σπάσιμο» υπάρχει στους κώδικες του ραπ – ως προς τον ρυθμό – και του μπρέικ
ντανς – ως προς την κίνηση. Μη φανταστείτε βέβαια πως ραπάρουμε ή χορεύουμε
μπρέικ ντανς. Ο χορός είναι ο κυρίαρχος πρωταγωνιστής, διατηρώντας το κάθε
μέλος του μια αυτονομία. Παράλληλα, οδηγηθήκαμε στην πολυφωνική προσέγγιση του
μονολόγου του Άγγελου, που εκφέρεται από οκτώ κορυφαίους. Επίσης, για πρώτη
φορά χρησιμοποιούμε κομπιούτερ, ηλεκτρική κιθάρα, ντραμς. Ως προς την όψη,
μελετήσαμε την αρχιτεκτονική και την ενδυματολογία της εποχής, που αποτέλεσε
πηγή έμπνευσης από ένα υπαρκτό, γοητευτικό ιστορικό παρελθόν».

H ταυτότητα

«Πέρσες» του Αισχύλου. Μετάφραση: Νικολέττα Φριντζήλα, σκηνοθεσία: Λυδία
Κονιόρδου, σκηνικά – κοστούμια: Λιλή Κεντάκα, μουσική: Τάκης Φαραζής,
χορογραφία: Αποστολία Παπαδαμάκη, φωτισμοί: Λευτέρης Παυλόπουλος, ειδική
φωνητική εξάσκηση: Μίρκα Γεμεντζάκη. Διανομή: Λυδία Κονιόρδου (Άτοσσα),
Γιάννης Κρανάς (Δαρείος), Χρήστος Λούλης (Ξέρξης), Φαίδων Καστρής, Μανώλης
Δραγάτσης, Τάκης Σακελλαρίου, Αποστόλης Πελεκάνος, Δημήτρης Κανέλλος, Σαμψών
Φύτρος, Γιώργος Γάλλος, Γιώργος Στάμος, Παναγιώτης Κλίνης (Αγγελιαφόροι).
Παίζουν οι μουσικοί: Στέφανος Λογοθέτης, Νίκος Ξυνός, Στέφανος Τορτόπογλου,
Τάκης Φαραζής.

INFO

«Πέρσες» σε περιοδεία σε 15 αρχαία θέατρα, στάδια και νταμάρια και στη Νέα
Υόρκη, τον Σεπτέμβριο. Πρεμιέρα στους Δελφούς, 1 Ιουλίου. Στις 14, 15 Ιουλίου
στην Επίδαυρο. Πληροφορίες στο τηλ. 210-5288.164.