Πρωθυπουργικά

Όχι…

ΟΤΑΝ ENA ΘΕΜΑ στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι δύσκολο, το παίρνουν συνήθως
επάνω τους οι ηγέτες. Έτσι έκανε κι ο Κώστας Καραμανλής. Ζήτησε λοιπόν
προσωπικά από τον Ζοζέ Ντουράο Μπαρόζο – φίλος του δεν είναι; –
παράταση στην απορρόφηση των κονδυλίων του Γ’ ΚΠΣ. Αν δεν τη λάβουμε, τα
χάσαμε. Όπως ξέρετε, τα χάσαμε, διότι ο Ζοζέ είπε «όχι». Πιθανώς, η μέθοδος
που ακολούθησε ο Πρωθυπουργός, το να βάλει δηλαδή το θέμα – περίπου ως
ρουσφέτι – στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής, να μην ήταν η ενδεδειγμένη. Ίσως
να χρειάζονταν ειδικοί χειρισμοί και επαφές – να είχε, ας πούμε, πάει νωρίτερα
και να κάνει ειδικό ραντεβού με τον πρόεδρο της Κομισιόν.

… και όχι

ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ, ας το πάρει το ποτάμι. Ή μάλλον θα το έπαιρνε το ποτάμι,
αν δεν έπαιρνε μαζί και δεύτερο θέμα. Γιατί ο Καραμανλής θεώρησε καλό να
ζητήσει πακέτο και δεύτερο ρουσφέτι! Από αφέλεια, οκνηρία – ή γιατί έχει
κακούς συμβούλους στα Ευρωπαϊκά; Λοιπόν, μετά τη διεύρυνση δεν έχουν και οι 25
χώρες-μέλη της E.E. γενικούς διευθυντές στην Κομισιόν. Ο γενικός διευθυντής
που είχαμε, ο Αχιλλέας Μητσός, συνταξιοδοτήθηκε. Ο Καραμανλής ζήτησε να
πάρει άλλος Έλληνας τη θέση του. Τα πράγματα όμως δεν πάνε έτσι, όπως του
εξήγησε ο Μπαρόζο, από τον οποίο εισέπραξε δεύτερο «όχι».